Τὸ δὲ «ἔκτισέ με» μὴ κτίσμα ὑπονόει, ὡς προέφημεν, ἀλλ’ οἰκονομίας τὰ ῥήματα καὶ τιμὴ αἰτίας καὶ ἀρχῆς, ὥσπερ καὶ ἀκτίνων αἰτία καὶ ἀρχὴ ἥλιος καὶ φωτὸς πῦρ, καὶ οὐκ ἐπείσακτα. «Αὕτη» οὖν ἡ σοφία, πρὸς ἣν καὶ τὸ πνεῦμα ἐπαναπαύεται, πρωτόπλαστον πατέρα κόσμου μόνον κτισθέντα διεφύλαξε «καὶ ἐξιλάσατο αὐτόν», φησίν, «ἐκ παραπτώματος ἰδίου», ἤγουν ἐκ παραβάσεως, ἔλυσεν αὐτὸν ἡ τοῦ Θεοῦ σοφία ἐκ τῶν τοῦ ᾅδου δεσμωτηρίων διὰ σαρκώσεως ἐκεῖσε κατελθοῦσα «ἔδωκέ τε αὐτῷ ἰσχὺν κρατῆσαι πάντων», ἤτοι βασιλεῦσαι πάντων κτισμάτων Θεοῦ. «Ἀποστὰς δὲ ἀπ’ αὐτῆς ἄδικος ἐν ὀργῇ αὐτοῦ, ἤτοι ὁ Κάϊν, ἀδελφοκτόνοις συναπώλετο θυμοῖς, δι’ ὧν», ἤγουν διὰ τὸν Κάϊν καὶ τοὺς ἀπογόνους αὐτοῦ, «κατακλυζομένην τὴν πάλιν ἔσωσε σοφία δι’ εὐτελοῦς ξύλου τὸν δίκαιον κυβερνήσασα, καὶ ἐν ὁμονοίᾳ πονηρίας ἐχθρῶν συγχυθέντων αὕτη ἔγνω τὸν δίκαιον καὶ ἐτήρησεν αὐτὸν ἄμεμπτον Θεῷ», δηλαδὴ ἐν Σοδόμοις τὸν Λώτ, «καὶ ἐπὶ τέκνων σπλάγχνοις ἰσχυρὸν ἐφύλαξε φυγόντα καταβάσιον πῦρ Πενταπόλεως, ἧς ἔτι μαρτύριον τῆς πονηρίας καπνιζομένη καθέστηκε χέρσος».
Μετάφραση
Όσο για το «με έκτισε», μην υποθέσεις ότι υπονοεί κτίσμα, όπως προείπαμε, αλλά τα λόγια αναφέρονται στην οικονομία και στην τιμή της αιτίας και της αρχής, όπως ακριβώς των ακτίνων αιτία και αρχή είναι ο ήλιος και του φωτός το πυρ, και δεν είναι επείσακτα. «Αυτή» λοιπόν η σοφία, στην οποία και το πνεύμα επαναπαύεται, διαφύλαξε τον πρωτόπλαστο πατέρα του κόσμου που πλάστηκε μόνος του «και τον λύτρωσε», λέει, «από το δικό του παράπτωμα», δηλαδή από την παράβαση, τον ελευθέρωσε η σοφία του Θεού από τα δεσμωτήρια του άδη κατεβαίνοντας εκεί μέσω της σαρκώσεως, «και του έδωσε δύναμη να εξουσιάζει τα πάντα», δηλαδή να βασιλεύει σε όλα τα κτίσματα του Θεού. «Αποστατώντας δε από αυτήν ένας άδικος με την οργή του, δηλαδή ο Κάιν, καταστράφηκε μαζί με τους αδελφοκτόνους θυμούς του, εξαιτίας των οποίων», δηλαδή εξαιτίας του Κάιν και των απογόνων του, «καθώς κατακλυζόταν η γη, πάλι την έσωσε η σοφία κυβερνώντας τον δίκαιο μέσω ενός ευτελούς ξύλου, και όταν οι εχθροί συγχύστηκαν σε μια ομοφωνία πονηρίας, αυτή αναγνώρισε τον δίκαιο και τον διατήρησε άμεμπτο ενώπιον του Θεού», δηλαδή στα Σόδομα τον Λωτ, «και τον φύλαξε ισχυρό απέναντι στη στοργή για τα παιδιά του, καθώς απέφευγε τη φωτιά που κατέβαινε στην Πεντάπολη, της οποίας ως μαρτύριο της πονηρίας της παραμένει μια χέρσα γη που καπνίζει».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες