Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ 10:6

Αν κάποιος δεν πιστεύει στη γέεννα, ας αναλογιστεί τα Σόδομα, ας σκεφτεί τα Γόμορρα, την τιμωρία που έχει ήδη συντελεστεί και παραμένει έως σήμερα. Αυτό ακριβώς αναφέρει και η θεία Γραφή, μιλώντας για τη σοφία: «Αυτή έσωσε τον δίκαιο κατά την καταστροφή των ασεβών, ο οποίος διέφυγε από το πυρ που κατέβηκε στην Πεντάπολη. Ως μαρτυρία της πονηρίας, αυτή παραμένει μέχρι και σήμερα χέρσα γη που καπνίζει, και βλασταίνει φυτά που καρποφορούν ατελώς». Είναι αναγκαίο όμως να αναφέρουμε και την αιτία για την οποία τα υπέστησαν αυτά. Ένα ήταν το παράπτωμά τους, βαρύ βέβαια και καταραμένο· αλλά ήταν ένα. Διακατέχονταν από παράφορη μανία για νέους, και εξαιτίας αυτού κατακάηκαν από πύρινη βροχή· τώρα όμως διαπράττονται αμέτρητα παρόμοια και χειρότερα, και τέτοιος εμπρησμός δεν συμβαίνει. Για ποιον λόγο; Διότι έχει ετοιμαστεί άλλο πυρ, το οποίο δεν σβήνει ποτέ.

Όσο για το «με έκτισε», μην υποθέσεις ότι υπονοεί κτίσμα, όπως προείπαμε, αλλά τα λόγια αναφέρονται στην οικονομία και στην τιμή της αιτίας και της αρχής, όπως ακριβώς των ακτίνων αιτία και αρχή είναι ο ήλιος και του φωτός το πυρ, και δεν είναι επείσακτα. «Αυτή» λοιπόν η σοφία, στην οποία και το πνεύμα επαναπαύεται, διαφύλαξε τον πρωτόπλαστο πατέρα του κόσμου που πλάστηκε μόνος του «και τον λύτρωσε», λέει, «από το δικό του παράπτωμα», δηλαδή από την παράβαση, τον ελευθέρωσε η σοφία του Θεού από τα δεσμωτήρια του άδη κατεβαίνοντας εκεί μέσω της σαρκώσεως, «και του έδωσε δύναμη να εξουσιάζει τα πάντα», δηλαδή να βασιλεύει σε όλα τα κτίσματα του Θεού. «Αποστατώντας δε από αυτήν ένας άδικος με την οργή του, δηλαδή ο Κάιν, καταστράφηκε μαζί με τους αδελφοκτόνους θυμούς του, εξαιτίας των οποίων», δηλαδή εξαιτίας του Κάιν και των απογόνων του, «καθώς κατακλυζόταν η γη, πάλι την έσωσε η σοφία κυβερνώντας τον δίκαιο μέσω ενός ευτελούς ξύλου, και όταν οι εχθροί συγχύστηκαν σε μια ομοφωνία πονηρίας, αυτή αναγνώρισε τον δίκαιο και τον διατήρησε άμεμπτο ενώπιον του Θεού», δηλαδή στα Σόδομα τον Λωτ, «και τον φύλαξε ισχυρό απέναντι στη στοργή για τα παιδιά του, καθώς απέφευγε τη φωτιά που κατέβαινε στην Πεντάπολη, της οποίας ως μαρτύριο της πονηρίας της παραμένει μια χέρσα γη που καπνίζει».