Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ 11:16

Εάν κάποιος, λέγει, υποκύψει στον θηριώδη αντίχριστο και ακολουθήσει τον ασεβή τρόπο ζωής που αντανακλά εκείνον, και είτε με λόγια είτε με έργα τον κηρύσσει ως θεό —διότι αυτό ακριβώς μπορεί να υποδηλώνει το χάραγμα που δίδεται στο μέτωπο και στο χέρι—, τότε και αυτός θα συμμετάσχει μαζί του πίνοντας από το ποτήριο της τιμωρίας, το οποίο είναι αφενός άκρατο και στερημένο από τους θείους οικτιρμούς ένεκα του δικαίου της κρίσεως, αφετέρου δε αναμειγμένο με διάφορες τιμωρίες εξαιτίας του πολυσχιδούς και πολύτροπου χαρακτήρα της εκούσιας κακίας. Ορθώς δε η κόλαση ονομάζεται οίνος θυμού, καθώς αποτελεί επακόλουθο του οίνου της ασέβειας που μεθά όσους τον πίνουν, διότι με ό,τι κάποιος αμαρτάνει, με το ίδιο και τιμωρείται.

Έπειτα, ως μάρτυρες τάχα της μεγάλης απόστασης, επεδείκνυαν τα εφόδιά τους λέγοντας: Με αυτούς τους άρτους εφοδιαστήκαμε ενώ ήταν ζεστοί, και ιδού τώρα σάπισαν. Τα ίδια δε έλεγαν και για τους ασκούς και για τα υποδήματα. Έπειτα, ο Ιησούς του Ναυή συσκέπτεται για τους Γαβαωνίτες με τους στρατηγούς και τους άρχοντες, και ορκίστηκαν στους Γαβαωνίτες να μην τους πολεμήσουν· τους όρισε όμως ως ξυλοκόπους και νεροκουβαλητές. Αφού έλαβαν τον όρκο οι Γαβαωνίτες, τότε ομολόγησαν στον Ιησού και στους άρχοντες ότι δεν ήλθαν από κάποια μακρινή απόσταση, αλλά ότι είναι ντόπιοι και αυτόχθονες. Και επειδή τους είχαν δώσει όρκο οι Ισραηλίτες, δεν τους πολέμησαν πλέον. Αφού έγιναν αυτά έτσι, μετά από εξακόσια χρόνια, ο Σαούλ, ο βασιλιάς του Ισραήλ, αθέτησε τον όρκο των πατέρων και πολέμησε τους Γαβαωνίτες. Και οργίστηκε για αυτό ο Θεός, όχι επειδή πολεμήθηκαν οι Γαβαωνίτες, αλλά διότι καταπατήθηκε ο όρκος. Και για να μην καθιερωθεί η παρανομία ως νόμος και διαφθείρει τον βίο, τιμώρησε την παράβαση του όρκου που είχε δοθεί πριν από εξακόσια χρόνια σαν να ήταν πρόσφατος, διδάσκοντας εμπράκτως ότι ο όρκος δεν παλιώνει ούτε σαπίζει. Έπειτα, ο Σαούλ μαζί με τους γιους του, ενώ βρίσκονταν σε πόλεμο, διαπεράστηκαν με τα ίδια τους τα ξίφη, και με τα ξίφη που γύμνωσαν εναντίον των Γαβαωνιτών, με αυτά τα ίδια αυτοκτόνησαν, για να μάθουν ότι με όσα κανείς αμαρτάνει, με αυτά και τιμωρείται.

Γύρω από τα πόδια του είχε οιδήματα υδρωπικίας, επειδή περιφρόνησε το καθαρό και αθόλωτο ύδωρ της πηγής που αναβλύζει εις ζωήν αιώνιον. Η δε υπερβολική φλεγμονή του υπογαστρίου του, οφειλόταν στο ότι ο ίδιος δεν μπορούσε να συγκρατηθεί στη φλεγμονή του θυμού του και ήταν ανελέητος απέναντι στους υφισταμένους του. Το δε μέλος της αισχύνης του γεννούσε σκώληκες, επειδή μέσα στην ακολασία του ζήλωνε τα θηλυμανή άλογα. Η δε ορθόπνοια τον κατείχε επειδή δεν σηκωνόταν από τον όρθρο για να προσκυνήσει τον Κύριο που του έδωσε το βασιλικό αξίωμα. Η δε δύσπνοια, επειδή δεν ανέπνεε το μύρο της αγάπης, αλλά τη δυσωδία του ακήρυχτου πολέμου. Όλα δε τα μέλη του πάθαιναν σπασμούς, εξαιτίας του ότι και αυτός κατασπάραξε όλα τα παιδιά που βρίσκονταν στη Βηθλεέμ. Με όποιο μέτρο μετράει κανείς, με το ίδιο του αντιμετράται δίκαια από τον ουρανό. Και με τα μέσα που αμαρτάνει κανείς, με αυτά και τιμωρείται. Αυτόν λοιπόν τον Ηρώδη, ο μεν Ιώσηπος αναφέρει ότι κατά τον πατέρα ήταν από το γένος των Ιδουμαίων, και κατά τη μητέρα Άραβας· ο δε Αφρικανός και όσοι ακολουθούν την ακριβή του έρευνα, αναφέρουν ότι ήταν υιός του Αντιπάτρου· και ότι ο Αντίπατρος είχε πατέρα τον Ηρώδη τον Ασκαλωνίτη, ο οποίος ήταν ιερόδουλος του ναού του Απόλλωνα. Τον δε Αντίπατρο, τον υιό του, ενώ ήταν ακόμη παιδί, τον αιχμαλώτισαν Ιδουμαίοι ληστές· και επειδή ο πατέρας του, ο Ηρώδης, δεν μπόρεσε να δώσει λύτρα για αυτόν, ανατράφηκε με τα έθιμα των Ιδουμαίων, και έτσι θεωρήθηκε ότι είναι Ιδουμαίος, ενώ ήταν Ασκαλωνίτης.

Ο δε Μονογενής: Γι' αυτό, ας πεθάνουν και αυτοί κάτω από το θυσιαστήριο από τους Ρωμαίους· διότι με ό,τι αμαρτάνει κανείς, με αυτό και τιμωρείται· και με όποιο μέτρο μετρήσει κάποιος τον πλησίον του, με το ίδιο θα του αντιμετρηθεί δικαίως από τον ουρανό. Αφού δε εκείνοι υποστούν τα ίσα και όσα τους άξιζαν, εσύ να εισέλθεις στον νοητό νυμφώνα, ακούγοντας από εμένα την πιο ευκταία φωνή: «Εύγε, δούλε αγαθέ και πιστέ, σε λίγα στάθηκες πιστός, σε πολλά θα σε καταστήσω· είσελθε στη χαρά του Κυρίου σου.» Έπειτα, αφού εκπληρωθεί και αυτή η απόφαση, εισέρχονται και τα παιδιά που θανατώθηκαν στη Βηθλεέμ, βοώντας και λέγοντας: Κύριε, και εμείς για το όνομά σου θανατωθήκαμε με ξίφη από τον ασεβέστατο και παράνομο Ηρώδη. Ο δε Μονογενής: Εάν για εμένα υπομείνατε τον επικερδή θάνατο που υπερέχει της ζωής, έστω και κατακομματιασμένα, μην λυπάστε, γνωρίζοντας σαφώς ότι όσοι πεθαίνουν για εμένα δεν πεθαίνουν πραγματικά· διότι ζουν αιώνια. Γι' αυτό προστάζω ο μεν Ηρώδης να υποβληθεί στα εννέα ανίατα πάθη, εσείς δε να καταταγείτε στις χορείες των αθλοφόρων μαρτύρων, αναμέλποντας μαζί τους τον επινίκιο ύμνο.

Και ιδού, θα είσαι σιωπηλός και δεν θα μπορείς να μιλήσεις μέχρι την ημέρα που θα γίνουν αυτά, επειδή δεν πίστεψες στα λόγια μου, τα οποία θα εκπληρωθούν στον καιρό τους. Και ιδού, θα είσαι σιωπηλός και δεν θα μπορείς να μιλήσεις. Θέλω να πράξω κάτι, και εσύ ρωτάς το πώς; Έχω αποφασίσει να θαυματουργήσω, και εσύ αναζητάς τον τρόπο; Και εξετάζεις με περιέργεια την προέλευση των έργων μου. Μήπως υπάρχει κάτι που να είναι αδύνατο για τον Θεό; Πες μου, πώς γεννήθηκε ο Ισαάκ; Δεν τον γέννησε ο γέροντας Αβραάμ και δεν ονόμασε μητέρα τη στείρα Σάρρα; Αφού βρέθηκες ενώπιον της ίδιας προσδοκίας, γιατί δεν αποδέχθηκες τα λόγια μου όπως εκείνος; Γι' αυτό θα είσαι σιωπηλός και δεν θα μπορείς να μιλήσεις, επειδή δεν πίστεψες στα λόγια μου. Θα δέσω τη γλώσσα σου, η οποία κινήθηκε κάνοντας μια απρεπή απόκριση. Με το όργανο με το οποίο γέννησες την αμαρτία, με αυτό και να παιδευτείς. Διότι με τα ίδια μέσα που αμαρτάνει κανείς, με αυτά και τιμωρείται. Γι' αυτό θα είσαι σιωπηλός και δεν θα μπορείς να μιλήσεις, επειδή δεν πίστεψες στα λόγια μου. Μιλώντας δεν πίστεψες στα λόγια μου, τώρα σιωπώντας περίμενε τους λόγους μου, οι οποίοι θα εκπληρωθούν στον καιρό τους. Διότι όσα είναι αδύνατα για τους ανθρώπους, είναι δυνατά για τον Θεό.

«Εκείνος που σπέρνει φαυλότητες, θα θερίσει κακά· και θα καταλήξει στη ματαιότητα των έργων του.» «Δώστε της από τους καρπούς των χεριών της.» «Με τον τρόπο που έπραξες, έτσι θα γίνει και σε σένα. Η ανταπόδοσή σου θα επιστρέψει στο κεφάλι σου.» «Θα γευτούν τα γεννήματα των έργων τους.» «Αλίμονο στον άνομο· κακά θα του ανταποδοθούν σύμφωνα με τα έργα των χεριών του.» «Εγώ είμαι ο Κύριος που ερευνώ καρδιές και δοκιμάζω νεφρούς, για να δώσω στον καθένα σύμφωνα με τις οδούς του και σύμφωνα με τους καρπούς των πράξεών του.» «Όπως έπραξε, έτσι να πράξετε και σε αυτήν.» «Σύμφωνα με τους δρόμους τους θα πράξω σε αυτούς, και με τις δικές τους κρίσεις θα τους τιμωρήσω, και θα γνωρίσουν ότι εγώ είμαι ο Κύριος.» «Με ό,τι αμαρτάνει κανείς, με αυτό και τιμωρείται.» «Εκείνοι που διαφύλαξαν την οσιότητα, θα αναδειχθούν όσιοι.» «Μην κάνεις κακά, και δεν θα σε βρουν κακά.»

Επειδή δε, «με ό,τι αμαρτάνει κανείς, με αυτό, όπως λέει ο σοφός Σολομών, τιμωρείται», για να μάθει να μην απιστεί στη φωνή που προέρχεται από την έρημο. Διότι από άγονη γη, δηλαδή από μήτρα, ξεπήδησε ο Ιωάννης, και η φωνή του βοά στην έρημο προς τις ψυχές των Ιουδαίων που δεν γεννούν καρπό πίστεως, ή και προς την Εκκλησία των εθνών, η οποία προηγουμένως δεν είχε καρπό ήμερο και θρεπτικό, ικανό να θρέψει τον Χριστό όπως με την τροφή στη Σαμάρεια. Διότι και προς τα δύο αυτά ο Ιωάννης στην έρημο, η μεγάλη φωνή που βοά μεγάλα πράγματα, διακήρυξε πράγματι το σωτήριο κήρυγμα, το οποίο είναι ικανό να μεταβάλει καθεμιά άκαρπη έρημο σε καρποφόρα γη.

Και με πυρ άσβεστο και με σκουλήκι που ποτέ δεν πεθαίνει εντελώς, θα τιμωρηθούν από τον ίδιο τον Ποιητή τους και Δημιουργό αυτού του σύμπαντος, επειδή δεν θέλησαν να Τον ατενίσουν αναλόγως εδώ, μέσα από το μέγεθος και την ομορφιά των κτισμάτων· ούτε επιθύμησαν να δουν και να κατανοήσουν Αυτόν που είναι αόρατος στα μάτια των ανθρώπων, αλλά από την κτίση του κόσμου καθοράται και νοείται μέσω των δημιουργημάτων Του. Αντιθέτως, σκοτίστηκε η ασύνετη καρδιά τους και, ισχυριζόμενοι ότι είναι σοφοί, έγιναν μωροί και λάτρεψαν την κτίση παρά τον Κτίστη. [6] Ο Νεμεσίων όμως, που είναι η αφορμή για αυτή μας την αφήγηση (διότι σε αυτόν θα στρέψω πάλι την πένα μου), αν και συγκαταλεγόταν στους Χριστιανούς, όπως λέγεται, επειδή ακολούθησε ασυλλόγιστα εκείνους που εισάγουν την ειμαρμένη, γεύτηκε από τότε την κόλαση που είχε ετοιμαστεί για αυτούς. Και δικαίως του αφαιρούνται τα μάτια του σώματος, με τα οποία κακώς παρατηρούσε τα ουράνια, και με περιέργεια παρακολουθούσε την κίνηση του χορού των άστρων, έχοντας λησμονήσει το βάπτισμα και όλα όσα είχε εκεί συμφωνήσει με τον Χριστό. Αφού έπαθε την τύφλωση των ματιών, επιβεβαίωσε αμέσως την αλήθεια της Γραφής, καθώς τιμωρήθηκε μέσω αυτών ακριβώς με τα οποία αμάρτανε. Επειδή όμως αγνοούσε την αιτία της τυφλότητάς του και ότι αυτή ήταν μάστιγα και δεσμός που τον τιμωρούσε και τον εμπόδιζε από την αμαρτωλή παρατήρηση, άρχισε να αναζητά ιατρούς, προσελκύοντας τους καλύτερους από αυτούς με την υπόσχεση γενναιόδωρων αμοιβών.