Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ 11:4

Ότι, έχοντας γνωρίσει το μέγεθος της σοφίας, παρακάλεσα τον Κύριο, ώστε να μου δοθεί το Άγιο Πνεύμα, το οποίο με φωτίζει σχετικά με αυτήν, και εστάλη για να κοπιάσει μαζί μου. Διότι οι λογισμοί των θνητών είναι δειλοί. Περί των έργων της σοφίας. Πώς διαφύλαξε τον πρωτόπλαστον, από πόσα κακά σώζει ο Θεός αυτούς που πιστεύουν σε Αυτόν, και πόσα αγαθά παρέχει· όπως στον Νώε, τον Αβραάμ, τον Λωτ, τον Ιακώβ, τον Ιωσήφ, τους Ισραηλίτες, τους οποίους έσωσε από τα χέρια των Αιγυπτίων δια του Μωυσή, και τους δόθηκε νερό από ακρότομη πέτρα. Πώς απέστειλε σφήκες στα επτά έθνη. Δείχνοντας όμως μακροθυμία, έδινε και σε αυτούς τόπο μετανοίας, εκπαιδεύοντας μέσα από αυτά τον λαό να είναι φιλάνθρωπος. Κατά των στοιχειολατρών, των βατράχων, των σκνιπών, των ποντικών, των ακρίδων, των σφηκών, των όφεων. Κατά των ειδωλολατρών, των ειδώλων που είναι κατασκευασμένα από χρυσό, και άργυρο, ή λίθους, ή ξύλα.

Φώτισε, Κύριε, τους οφθαλμούς της καρδίας μου, για να επιγνώσω το πλήθος των παθών μου. Η χάρη σου ας με επισκιάσει, Δέσποτα, και ας φωτίσει τη σκοτισμένη μου διάνοια, και μέσα στην αγνωσία μου ας εγκαταστήσει θεία γνώση· διότι τίποτα δεν είναι αδύνατο για εσένα. Εσύ, Κύριε, την αδιάβατη θάλασσα κατέστησες κάποτε ευδιάβατη για τον λαό σου. Εσύ από απότομο βράχο έδωσες νερό σε αυτούς [στον λαό σου] που διψούσαν. Εσύ μόνος, με την αγαθότητά σου, διέσωσες εκείνον που έπεσε στους ληστές. Σπλαχνίσου με, Κύριε, για την πολλή σου αγαθότητα, εμένα που έπεσα στους ληστές και δέθηκα ως δέσμιος από την κακοφροσύνη. Κανένας δεν μπορεί να θεραπεύσει τον πόνο της ψυχής μου, εκτός από εσένα, Κύριε, που γνωρίζεις τα βάθη της καρδιάς μου. Οσάκις έθεσα ο ταλαίπωρος όρια στον εαυτό μου και ανοικοδόμησα τείχη ανάμεσα σε μένα και την άνομη αμαρτία, όταν οι εχθροί παρατάχθηκαν εναντίον μου σε πόλεμο, η διάνοια παρέβη τα όρια και τα τείχη γκρεμίστηκαν, επειδή τα όρια δεν είχαν την ασφάλεια του φόβου του Κρείττονος και επειδή τα τείχη δεν είχαν θεμελιωθεί πάνω σε ειλικρινή μετάνοια.

Διότι οι λογισμοί των θνητών είναι δειλοί. Περί των έργων της σοφίας. Πώς διαφύλαξε τον πρωτόπλαστον, από πόσα κακά σώζει ο Θεός αυτούς που πιστεύουν σε Αυτόν, και πόσα αγαθά παρέχει. Όπως τον Νώε, τον Αβραάμ, τον Λωτ, τον Ιακώβ, τον Ιωσήφ, τους Ισραηλίτες, τους οποίους ελευθέρωσε από τα χέρια των Αιγυπτίων διά του Μωυσέως, και στους οποίους δόθηκε νερό από ακρότομο βράχο. Πώς έστειλε σφήκες στα επτά έθνη, επιδεικνύοντας όμως μακροθυμία, έδινε και σε αυτούς τόπο μετανοίας, παιδαγωγώντας μέσω αυτών τον λαό να είναι φιλάνθρωπος. Κατά των στοιχειολατρών, των βατράχων, των σφηκών, των ποντικιών, των ακρίδων, των σκνιπών, των φιδιών. Κατά των ειδωλολατρών, των ειδώλων που έχουν κατασκευαστεί από χρυσό και άργυρο, ή από λίθους, ή από ξύλα.