Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ 12:18

Διότι οι λογισμοί των θνητών είναι δειλοί. Περί των έργων της σοφίας. Πώς διαφύλαξε τον πρωτόπλαστον, από πόσα κακά σώζει ο Θεός αυτούς που πιστεύουν σε Αυτόν, και πόσα αγαθά παρέχει. Όπως τον Νώε, τον Αβραάμ, τον Λωτ, τον Ιακώβ, τον Ιωσήφ, τους Ισραηλίτες, τους οποίους ελευθέρωσε από τα χέρια των Αιγυπτίων διά του Μωυσέως, και στους οποίους δόθηκε νερό από ακρότομο βράχο. Πώς έστειλε σφήκες στα επτά έθνη, επιδεικνύοντας όμως μακροθυμία, έδινε και σε αυτούς τόπο μετανοίας, παιδαγωγώντας μέσω αυτών τον λαό να είναι φιλάνθρωπος. Κατά των στοιχειολατρών, των βατράχων, των σφηκών, των ποντικιών, των ακρίδων, των σκνιπών, των φιδιών. Κατά των ειδωλολατρών, των ειδώλων που έχουν κατασκευαστεί από χρυσό και άργυρο, ή από λίθους, ή από ξύλα.

«Τσακισμένο καλάμι δεν θα συντρίψει, και λινάρι που καπνίζει δεν θα σβήσει, αλλά θα αποδώσει κρίση σύμφωνα με την αλήθεια. Θα λάμψει και δεν θα θραυστεί, έως ότου εγκαθιδρύσει την κρίση στη γη, και στο όνομά του θα ελπίσουν τα έθνη.» «Εγώ θα εκδικάσω την υπόθεσή σου, και εγώ θα λυτρώσω τους υιούς σου· και αυτοί που σε καταθλίβουν θα φάνε τις σάρκες τους, και θα πιουν το αίμα τους σαν νέο κρασί.» «Εγώ είμαι ο Κύριος, που λαλώ δικαιοσύνη και αναγγέλλω αλήθεια.» «Όλες οι κρίσεις σου είναι αλήθεια, και αληθινές κρίσεις εφήρμοσες.» «Εσύ, όντας κύριος της δύναμης, κρίνεις με επιείκεια, και με πολλή φειδώ μας κυβερνάς. Επειδή είσαι δίκαιος, δίκαια κυβερνάς τα πάντα.» «Μεγάλες είναι οι κρίσεις σου και δυσδιήγητες.» «Διότι αυτούς μεν τους νουθέτησες και τους παιδαγώγησες σαν πατέρας· εκείνους όμως τους καταδίκασες και τους τιμώρησες σαν αυστηρός βασιλιάς.» «Ο Κύριος είναι κριτής, και δεν υπάρχει σε αυτόν διάκριση υπέρ της ανθρώπινης δόξας. Δεν θα προσωποληπτήσει.» «Είναι φοβερό να πέσει κανείς στα χέρια του ζωντανού Θεού.» «Ο Θεός δεν προσωποληπτεί τους ανθρώπους.» «Δεν υπάρχει προσωποληψία σε αυτόν.» «Ο Θεός είναι αυτός που δικαιώνει· ποιος είναι αυτός που κατακρίνει;» Ούτε το έλεος του Θεού είναι άκριτο, ούτε η κρίση του ανελέητη· απεναντίας, και όταν ελεεί, μοιράζει τους οικτιρμούς του με διάκριση στους άξιους, και όταν κρίνει, επιφέρει την κρίση αναλογιζόμενος την αδυναμία μας.

«Εσιώπησα· μήπως και θα σιωπώ παντοτινά, και θα ανέχομαι;» «Δεν θα οργισθώ εναντίον σας στον αιώνα, ούτε η φωνή της αδικίας θα σας καταπατήσει.» «Άπλωσα τα χέρια μου προς λαό απειθή και αντιλέγοντα, σε εκείνους που πορεύονται σε οδό που δεν είναι καλή, αλλά οπίσω από τις αμαρτίες τους.» «Ελεείς τους πάντες, διότι τα πάντα δύνασαι, και παραβλέπεις τα αμαρτήματα των ανθρώπων για να οδηγηθούν σε μετάνοια. Σπλαχνίζεσαι δε τα πάντα, επειδή δικά σου είναι τα πάντα, Φιλόψυχε. Διότι το άγιό σου Πνεύμα υπάρχει μέσα σε όλα.» «Εσύ, όντας κύριος της ισχύος, κρίνεις με επιείκεια, και με πολλή ευσπλαχνία μας διοικείς. Διότι η δύναμη είναι παρούσα σε εσένα, όποτε το θελήσεις. Και δίδαξας τον λαό σου μέσα από τέτοια έργα, ότι ο δίκαιος πρέπει να είναι φιλάνθρωπος.» «Ας πέσουμε στα χέρια του Κυρίου, και όχι στα χέρια των ανθρώπων. Διότι όση είναι η μεγαλωσύνη του, τόσο είναι και το έλεός του.» «Τον ήλιό του ανατέλλει σε πονηρούς και αγαθούς, και βρέχει σε δικαίους και αδίκους.» «Εάν εσείς, αν και είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας ο εν ουρανοίς θα δώσει αγαθά σε εκείνους που του τα ζητούν;» «Τότε απήλθαν στον τόπο που ονομάζεται Κρανίο, και εκεί σταύρωσαν τον Ιησού, καθώς και τους κακούργους, τον έναν από τα δεξιά και τον άλλον από τα αριστερά.»