Εἶτα τὰς ἐν αὐτῷ τῶν ἄστρων περιεργάζονται θέσεις, καὶ ἡλίου μὲν καὶ σελήνης καταπλάττονται δρόμους· πῦρ δὲ, καὶ ὕδωρ, καὶ ἀέρα, καὶ γῆν ὡς ἀρχὰς τῶν ὄντων εἰσφέρουσι, καὶ ῥίζαν εὑρῆσθαι τοῖς γενητοῖς τὴν τῶν στοιχείων μυθολογοῦσι σύνοδον. Εἶτα δέον αὐτοὺς τὸν τῶν εἰρημένων ταξίαρχόν τε καὶ ἡγεμόνα ζητεῖν, καὶ ἀπὸ τῆς τῶν κτισμάτων καλλονῆς ἐπὶ τὸν τοῦ κάλλους αὐτῶν δοτῆρα Θεὸν ἀνατρέχειν, ὅλον τοῖς ποιήμασι τὸ θαῦμα χαρίζονται· καὶ πῶς ἂν, εἶπέ μοι, μειζόνως ἐσφάλησαν, ἢ πῶς ἄν τις ἀβουλότερον τὴν τῶν ὄντων κατεσκέψατο φύσιν; Καίτοι πᾶσιν, οἶμαι, τοῖς οὖσίν ἐστι προδηλότατον, ὡς εἴ τις οἶκον ἢ ναῦν, ἢ ἕτερόν τι τοιοῦτον εὐτεχνέστατα διηρτισμένον θεάσαιτο, οὐκ ἀταμιεύτῳ χρῆται τῷ θαύματι, ἀλλὰ τῇ θέσει, τὴν κατασκευὴν, τὸ κάλλος τῶν ὁρωμένων ἐπαινέσας, τὸν ἀρχιτέχνην εὐθὺς φαντάζεται, τίς τε καὶ πόσος εἴη κατὰ τὸν νοῦν, ὁ τῶν οὕτω καλλίστων δημιουργὸς ἐννοεῖ. Ἀλλ᾽ οἵδε περὶ μόνας τὰς τῶν λόγων στροφὰς καὶ ποικίλοις, ὡς οἴονται, μαθήμασι κατεγλωττισμένοι, μέχρι μόνων τῶν ὁρωμένων τὴν διάνοιαν στήσαντες, καὶ τὴν ἐπέκεινα τοῦ νοῦ κολοβώσαντες φορὰν, οὐχ ὁρῶσι τὸν ἁπάντων γενεσιουργὸν καὶ τεχνίτην Θεόν· οὐδὲ αὐτῷ τὴν δόξαν ἀνατιθέντες, ἅτε δὴ Κυρίῳ καὶ τῶν ὅλων ποιητῇ, ἀποδέχονται τὴν ἐν τοῖς ποιήμασι τάξιν, ἵνα δὴ συνετοί τινες εἶεν ὄντως σοφοί.
Μετάφραση
Έπειτα, περιεργάζονται τις θέσεις των άστρων που βρίσκονται μέσα σε αυτόν, και πλάθουν θεωρίες για τις τροχιές του ήλιου και της σελήνης· εισάγουν δε τη φωτιά, το νερό, τον αέρα και τη γη ως αρχές των όντων, και μυθολογούν ότι η συνένωση των στοιχείων αποτελεί τη ρίζα των δημιουργημάτων. Έπειτα, ενώ θα έπρεπε να αναζητούν τον ταξίαρχο και ηγεμόνα όλων αυτών, και από την ωραιότητα των κτισμάτων να ανάγονται στον Θεό που τους χορήγησε αυτό το κάλλος, χαρίζουν όλο τον θαυμασμό τους στα δημιουργήματα. Και πώς, πες μου, θα μπορούσαν να σφάλουν περισσότερο, ή πώς θα μπορούσε κάποιος να εξετάσει πιο απερίσκεπτα τη φύση των όντων; Καίτοι, νομίζω, είναι σε όλους ολοφάνερο ότι, αν κάποιος δει ένα σπίτι ή ένα πλοίο ή κάποιο άλλο παρόμοιο κατασκεύασμα φτιαγμένο με άριστη τέχνη, δεν περιορίζει τον θαυμασμό του σε αυτό, αλλά μέσω της θέασης, αφού επαινέσει την κατασκευή και την ομορφιά αυτών που βλέπει, φαντάζεται αμέσως τον αρχιτέκτονα, και συλλογίζεται στον νου του ποιος και πόσο σπουδαίος είναι ο δημιουργός τέτοιων υπέροχων έργων. Αλλά αυτοί, απασχολημένοι μόνο με τις λεκτικές περιστροφές και περικομψευόμενοι με ποικίλες, όπως νομίζουν, γνώσεις, σταματώντας τη διάνοιά τους μόνο στα ορατά και αποκόπτοντας την πορεία του νου προς το επέκεινα, δεν βλέπουν τον Θεό, τον δημιουργό και τεχνίτη των πάντων· ούτε, αποδίδοντας σε Αυτόν τη δόξα, ως Κύριο και ποιητή των όλων, αναγνωρίζουν την τάξη που υπάρχει στα δημιουργήματα, ώστε να αναδειχθούν πράγματι συνετοί και σοφοί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες