Οὐδὲν ἐν ἀνθρώποις ἐστὶ τῶν κυρίως ὠφελίμων, καὶ ἀληθῶς ἐπαινετῶν, ὃ μὴ ἐκ Θεοῦ δέδοται. ΤΙΤΛ. Θʹ. —Περὶ σοφίας κοσμικῆς. «Ἀπολῶ σοφοὺς ἐν τῇ Ἰδουμαίᾳ, λέγει Κύριος.» «Ἀπολῶ σοφίαν τῶν σοφῶν, καὶ τὴν σύνεσιν τῶν συνετῶν ἀθετήσω.» «ᾘσχύνθησαν σοφοὶ, καὶ ἐπορεύθησαν, καὶ ἑάλωσαν, ὅτι λόγον Κυρίου ἀπεδοκίμασαν.» «Καὶ υἱοὶ Ἄγαρ ἐκζητοῦντες τὴν σύνεσιν τὴν ἐπὶ τῆς γῆς, οἱ μυθολόγοι καὶ ἐκζητηταὶ τῆς συνέσεως· ὁδὸν δὲ σοφίας οὐκ ἔγνωσαν, οὐδὲ ἐμνήσθησαν τῶν τρίβων αὐτῆς.» «Πλανῶνται Θεὸν ζητοῦντες, καὶ θέλοντες εὑρεῖν.
Μετάφραση
Δεν υπάρχει τίποτε μεταξύ των ανθρώπων από τα κυρίως ωφέλιμα και αληθώς αξιέπαινα, το οποίο να μην έχει δοθεί από τον Θεό. ΤΙΤΛΟΣ Θ΄. — Περί κοσμικής σοφίας. «Θα αφανίσω τους σοφούς στην Ιδουμαία, λέει ο Κύριος.» «Θα αφανίσω τη σοφία των σοφών, και θα ακυρώσω τη σύνεση των συνετών.» «Ντροπιάστηκαν οι σοφοί, και πορεύτηκαν, και αιχμαλωτίστηκαν, διότι απέρριψαν τον λόγο του Κυρίου.» «Και οι γιοι της Άγαρ, που αναζητούν την επίγεια σύνεση, οι μυθολόγοι και οι ερευνητές της συνέσεως· δεν γνώρισαν όμως τον δρόμο της σοφίας, ούτε θυμήθηκαν τα μονοπάτια της.» «Πλανώνται αναζητώντας τον Θεό και θέλοντας να τον βρουν.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες