Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ 14:21

Και ο Θεός είναι μεν ουσία αναίτια, παντοδύναμη αιτία, κάποια υπερούσια αιτία κάθε ουσίας. Ο Θεός είναι ύπαρξη ανώνυμη και αδήλωτη στους ανθρώπους, η οποία είναι δημιουργός κάθε υπάρξεως. Διότι ο Σολομών είπε ότι ο Θεός έχει όνομα αμέθεκτο· και αμέθεκτο όνομα είναι εκείνο που ούτε ακούστηκε ούτε νοήθηκε ούτε από ανθρώπους ούτε από αγγέλους. Με πόσους τρόπους λέγεται στη Γραφή η προσωνυμία «θεός»; Και είναι φανερό ότι λέγεται με δύο τρόπους: κατά φύση και κατά σχέση· κατά φύση ο Δημιουργός, ενώ κατά σχέση και κατά χάρη και οι δίκαιοι ονομάζονται θεοί.

Αυτές λοιπόν και τις παρόμοιες επινοήσεις της ειδωλομανίας από παλιά και προ πολλού τις προανήγγειλε η Γραφή λέγοντας: 〈«Αρχή της πορνείας είναι η επινόηση των ειδώλων, και η εφεύρεσή τους φθορά της ζωής. Διότι ούτε υπήρχαν από την αρχή, ούτε θα υπάρχουν για πάντα. Επειδή εξαιτίας της κενοδοξίας των ανθρώπων ήλθαν στον κόσμο, και γι' αυτό έχει προνοηθεί το σύντομο τέλος τους. Διότι κάποιος πατέρας, καταπονημένος από πρόωρο πένθος, αφού κατασκεύασε την εικόνα του τέκνου του που του αφαιρέθηκε τόσο γρήγορα, τίμησε τον τότε νεκρό άνθρωπο πλέον ως ζωντανό, και παρέδωσε στους υφισταμένους του μυστήρια και τελετές. Έπειτα, με την πάροδο του χρόνου, το ασεβές έθιμο εδραιώθηκε και τηρήθηκε ως νόμος. Και με τις διαταγές των τυράννων λατρεύονταν τα γλυπτά, τους οποίους οι άνθρωποι, μην μπορώντας να τους τιμήσουν αυτοπροσώπως λόγω του ότι κατοικούσαν μακριά, αναπαριστώντας την όψη τους από μακριά, έφτιαξαν ορατή εικόνα του τιμώμενου βασιλιά, ώστε να κολακεύουν με προθυμία τον απόντα σαν να ήταν παρών. Στην ενίσχυση δε αυτής της λατρείας, προέτρεψε ακόμα και αυτούς που δεν γνώριζαν, η φιλοδοξία του τεχνίτη· διότι αυτός, επιθυμώντας ίσως να αρέσει στον άρχοντα, εκβίασε με την τέχνη του την ομοιότητα προς το ωραιότερο· και το πλήθος, ελκυόμενο από τη χάρη του έργου, θεώρησε πλέον ως αντικείμενο λατρείας τον άνθρωπο που πριν από λίγο απλώς τιμούνταν. Και αυτό κατέστη παγίδα για τη ζωή των ανθρώπων, επειδή οι άνθρωποι, υποδουλωμένοι είτε σε συμφορά είτε σε τυραννία, απέδωσαν το ακοινώνητο όνομα σε λίθους και ξύλα»〉.