Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ 14:7

Και ο Θεός λέγει διά του προφήτου Ιεζεκιήλ: Δώσε το σημείο στα μέτωπα όσων στενάζουν και οδύρονται για όλες τις ανομίες· και περάστε, και κατακόψτε, και μην ελεήσετε· γέροντα και νέο, γυναίκες και θηλάζοντα νήπια, εξολοθρεύστε· σε όσους όμως φέρουν το σημείο μου μην εγγίσετε. Και ο Σολομών λέγει: Ευλογείτε το ξύλο, μέσω του οποίου επιτελείται η δικαιοσύνη.

Διότι για τον νεοσύστατο άνθρωπο δεν είναι ασφαλής η διάκριση των λογισμών και η αντιρρητική ικανότητα, επειδή έχει ακόμη τον λογισμό εμπαθή και ηδυπαθή. Ονομάζω, λοιπόν, ξύλο της ζωής την εντολή που δόθηκε από τον Θεό —διότι ξύλο ζωής είναι η δικαιοσύνη για όλους όσους προσηλώνονται σε αυτήν. Και είναι ευλογημένο το ξύλο, μέσω του οποίου έχει φυτευτεί η δικαιοσύνη, λέει ο Σολομών —ξύλο δε της γνώσης ονομάζω τη διάκριση του καλού και του κακού. Έπρεπε, λοιπόν, ο Αδάμ μέσω της αδιάκριτης υπακοής να ενωθεί με τον Θεό και να πλουτίσει μέσω αυτής της ένωσης με τη θέωση, στον καιρό που ο κατά φύσιν Θεός θα ευδοκούσε, καθώς και με την αληθινή γνώση και διάκριση των πάντων και την απέραντη ζωή.

Πώς με κατηγορείς, επειδή τιμώ και προσκυνώ αυτούς που τίμησαν και προσκύνησαν τον Θεό; Δεν είναι ωφέλιμο, πες μου, να προσκυνά κανείς τους αγίους και όχι να τους λιθοβολεί όπως εσύ; Δεν είναι ωφέλιμο να τους προσκυνά και να μην τους πριονίζει, και να μην κατακρημνίζει τους ευεργέτες σε λάκκο με βούρκο; Αν αγαπούσες τον Θεό, οπωσδήποτε θα τιμούσες και τους δούλους Του. Και αν είναι ακάθαρτα τα οστά των δικαίων, πώς μεταφέρθηκαν με κάθε τιμή τα οστά του Ιακώβ και του Ιωσήφ από την Αίγυπτο; Πώς ένας νεκρός άνθρωπος, μόλις άγγιξε τα οστά του Ελισσαίου, αναστήθηκε αμέσως; Αν, λοιπόν, ο Θεός θαυματουργεί μέσω των οστών, είναι ολοφάνερο ότι μπορεί να το πράξει και μέσω εικόνων και λίθων και πολλών άλλων, όπως ακριβώς συνέβη και στην περίπτωση του Ελισσαίου, ο οποίος έδωσε το ίδιο του το ραβδί στον υπηρέτη του και του είπε να πάει με αυτό και να αναστήσει το παιδί της Σωμανίτιδας. Και ο Μωυσής με ένα ραβδί τιμώρησε τον Φαραώ και έσχισε τη θάλασσα και γλύκανε το νερό και διέρρηξε τον βράχο και έβγαλε νερό. Και ο Σολομών λέει: «Ευλογημένο είναι το ξύλο μέσω του οποίου επέρχεται η σωτηρία». Και ο Ελισσαίος, ρίχνοντας ένα ξύλο στον Ιορδάνη, ανέσυρε το σίδερο· υπάρχει και το «ξύλο της ζωής» και το «φυτό Σαβέκ», δηλαδή της συγχώρησης. Και ο Μωυσής με ένα ξύλο ύψωσε το φίδι και έδωσε ζωή στον λαό· με ένα ξύλο που βλάστησε μέσα στη Σκηνή, επικύρωσε την ιεροσύνη.

Ευλογείται το ξύλο μέσω του οποίου επιτελείται δικαιοσύνη. Έτσι και ο Ελισαίος, ρίχνοντας ένα ξύλο στον Ιορδάνη, ανέβασε το σίδερο, που αποτελούσε τύπο του Αδάμ, σαν από τον Άδη. Έτσι προστάζει τον υπηρέτη του, μέσω της ράβδου, να αναστήσει το παιδί της Σωμανίτιδας. Ο Θεός λοιπόν, που θαυματούργησε μέσω τόσων ξύλων, δεν μπορεί, πες μου, να θαυματουργήσει μέσω του τιμίου ξύλου του αγίου σταυρού; Αν είναι ασεβές να τιμούμε τα οστά, πώς μετέφεραν με κάθε τιμή τα οστά του Ιωσήφ από την Αίγυπτο; Πώς ένας νεκρός άνθρωπος, που άγγιξε τα οστά του Ελισαίου, αναστήθηκε; Εάν δε ο Θεός θαυματουργεί μέσω οστών, είναι ολοφάνερο ότι μπορεί και μέσω εικόνων και μέσω λίθων και μέσω πολλών άλλων· επειδή και ο Αβραάμ δεν καταδέχτηκε να θάψει το σώμα της Σάρρας σε ξένα μνήματα, αλλά σε δικό του τάφο προς χάριν τιμής, επειδή και ο Ιακώβ τιμά τον Θεό μέσω ενός λίθου, τον οποίο έστησε και έχρισε ως τύπο του Χριστού, του ακρογωνιαίου λίθου, και πάλι, έναν σωρό από λίθους ενώπιον του Λάβαν, τον οποίο ονόμασε μάρτυρα· ο Ιησούς του Ναυή έστησε δώδεκα λίθους σε ανάμνηση του Θεού.

Ας κρούσει λοιπόν ο Δαβίδ την πνευματική κιθάρα, ψάλλοντας τα πλέον επίκαιρα λόγια: «Υψώνετε τον Κύριο τον Θεό μας και προσκυνείτε το υποπόδιο των ποδιών του, διότι είναι άγιος». Ας συμψάλει και ο Σολομών, ο ανυπέρβλητος στη σοφία: «Ευλογείτε το ξύλο μέσω του οποίου επέρχεται η σωτηρία». Σήμερα λοιπόν η Εκκλησία εμφανίζεται ως παράδεισος, προβάλλοντας στο μέσο της το ξύλο της ζωής, στο οποίο δεν βρίσκεται απατηλός δαίμονας για να εξαπατά την Εύα, αλλά άγγελος του παντοκράτορος Κυρίου που προστατεύει αυτόν που προσέρχεται. Σήμερα προσκυνείται ο πανάγιος Σταυρός και ευαγγελίζεται η ανάσταση του Χριστού. Σήμερα προσκυνείται το ζωοπάροχο ξύλο, και όλος ο κόσμος αναζωπυρώνεται προς δοξολογία. Σήμερα προσκυνείται ο τριμερής Σταυρός, και τα τέσσερα πέρατα του κόσμου εορτάζουν χαρμόσυνα. «Πόσο ωραία», λέει, «είναι τα πόδια εκείνων που ευαγγελίζονται την ειρήνη, εκείνων που ευαγγελίζονται τα αγαθά!».