Καὶ ὁ μὲν χερσαῖος πόλεμος τοιοῦτον αἴσιον ἀπείληφε πέρας οὐδέποτε ἐπὶ καρδίαν ἡμῶν τινος ἀνελθόν. ἀλλ᾽ ὁ πάντων κηδόμενος θεός, ὅτι πάντων δεσπόζει, καὶ μετὰ φειδοῦς πολλῆς διοικῶν τὰ ἀνθρώπινα καὶ ἐλεῶν τὰ πάντα, ὅτι πάντα δύναται, οὗτος εἰς ῥοπὴν πλάστιγγος ἐπαγαγὼν τὰ ἡμέτερα καὶ χρηστὴν ἐλπίδα πᾶσαν ἀπενεγκὼν ἡμᾶς παιδεύσας βραχέα τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν ἐν μυριότητι ἐμαστίγωσεν, οὐ στοιχείων μεθαρμοζομένων, οὐδὲ γῆς μὲν ἐξαγούσης πλῆθος σκνιπῶν, ποταμοῦ δὲ ἐξερευγομένου ἔνυδρα ζῶα βατράχους, οὐδὲ σφηκῶν ἀποστελλομένων προδρόμων τοῦ στρατοπέδου ἤ τινος ἑτέρου τῶν παλαιῶν ἐξαισίων, ἀλλὰ τῶν ἀναιρουμένων ἀποκτεινόντων τοὺς φονευτὰς τῷ ἐξαίφνης εἰς ἀποτόμους ὑπὸ θεοῦ μεταβληθῆναι πολεμιστάς, ἐπεὶ καὶ δειλόν τι πρᾶγμα ἡ πονηρία ἰδίῳ καταδικαζόμενον μάρτυρι, καὶ προσείληφεν ἀεὶ τὰ χαλεπὰ τῇ οἰκείᾳ συνειδήσει συνεχόμενον.
Μετάφραση
Και ο μεν χερσαίος πόλεμος έλαβε ένα τόσο αίσιο τέλος, που ποτέ δεν είχε περάσει από την καρδιά κανενός μας. Αλλά ο Θεός, που προνοεί για τα πάντα επειδή δεσπόζει στα πάντα, και κυβερνά τα ανθρώπινα με πολλή φειδώ και σπλαχνίζεται τα πάντα επειδή είναι παντοδύναμος, Αυτός, αφού έφερε τα δικά μας πράγματα στη ροπή της πλάστιγγας και μας αφαίρεσε κάθε αγαθή ελπίδα, αφού μας παίδευσε για λίγο, μαστίγωσε τους εχθρούς μας αναρίθμητα, χωρίς να μεταβληθούν τα στοιχεία της φύσης, ούτε η γη να βγάλει πλήθος από σκνίπες, ούτε ο ποταμός να ξεράσει υδρόβια ζώα, βατράχους, ούτε να αποσταλούν σφήκες ως πρόδρομοι του στρατοπέδου ή κάποιο άλλο από τα παλαιά θαυμαστά σημεία, αλλά αυτοί που επρόκειτο να σκοτωθούν σκότωσαν τους φονιάδες τους, με το να μεταβληθούν ξαφνικά από τον Θεό σε αμείλικτους πολεμιστές, διότι η πονηριά είναι πράγμα δειλό, που καταδικάζεται από τον ίδιο της τον μάρτυρα, και πάντοτε προσλαμβάνει τα χειρότερα κατατρυχόμενη από τη δική της συνείδηση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες