Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ 3:13

Και όχι μόνο αυτό, αλλά και για να δείξει τη σαφή αγνεία και τον αγιασμό μέσω της απομόνωσης, λέει στη Μαριάμ: «Μην με αγγίζεις· διότι δεν έχω αναβεί ακόμη προς τον Πατέρα», για να καταδείξει την αγνεία ως αμέτοχη σωμάτων και αμιγή. Αλλά και σε άλλο σημείο το Άγιο Πνεύμα προφητεύοντας λέει, τόσο για τους προγενέστερους όσο και για τους μεταγενέστερους: «Μακάρια η αμίαντη στείρα, η οποία δεν γνώρισε κλίνη σε παράπτωμα, και ο ευνούχος που δεν έπραξε με τα χέρια του ανόμημα», για να αποκόψει τα αισχρουργήματα που, σύμφωνα με τον μύθο τους, διαπράττονται με τα χέρια. 16. Και πόσα άλλα μπορεί να πει κανείς, καθώς ο Απόστολος λέει από τη μία πλευρά «ο άγαμος και η παρθένος μεριμνούν για τα του Κυρίου, πώς να αρέσουν στον Κύριο» —και αυτό το λέει για να καταδείξει την αληθινή αγνεία, λαμβάνοντας εντολή από το Άγιο Πνεύμα όχι παρεμπιπτόντως—, έπειτα δε, για εκείνους που έχουν τον σεμνό γάμο, λέει «τίμιος είναι ο γάμος και η κλίνη αμίαντη, ενώ τους πόρνους και τους μοιχούς θα τους κρίνει ο Θεός».

Ας ερευνήσουμε διεξοδικά, λοιπόν, τις αρετές της παρουσίας του Σωτήρος, και ας ανυμνήσουμε την επίγεια παρουσία Του ως πανάρετη στήλη· επειδή άκουσα από τη γλώσσα των παράνομων Ιουδαίων τεκμήρια βλασφημίας, και επειδή απιστούν στις Γραφές, τις οποίες διαβάζουν αναξίως, και δεν γνωρίζουν το μυστήριο. Διότι στο γεγονός ότι ο Κύριος γεννήθηκε από Παρθένο, σε αυτό ακριβώς σκανδαλίζονται οι άθλιοι και παμπόνηροι. Ώ της ανοησίας! Ώ των παρά φύσιν παρανόμων! Ποια Γραφή ή ποιος προφήτης δεν σαλπίζει αυτές τις χάριτες του Κυρίου; Πρώτος ο Σολομών, ο ηνίοχος της μεγάλης σοφίας, μακάρισε την Παρθένο λέγοντας: «Μακαρία είναι η αμίαντη στείρα, η οποία δεν γνώρισε κοίτη με παράπτωμα». Διότι την ονομάζει στείρα πριν επισκηνώσει σε αυτήν το Άγιο Πνεύμα, και πριν ανθίσει ο Ήλιος. «Δεν γνώρισε κοίτη με παράπτωμα», διότι δεν συνευρέθηκε με άνδρα. Όταν δε άκουσε για την αμίαντη στείρα ο τίμιος Ησαΐας, αμέσως περιέβαλε το ρητό του σοφού, και έψαλε στον ίδιο σκοπό τα εξής: Εσύ, λέγει, είπες «στείρα αμίαντη»· και εγώ λέγω: «Ευφράνσου, στείρα που δεν γεννάς». Διότι έως τώρα δεν γέννησες· από τώρα και στο εξής ευφράνσου, επειδή Εκείνον που δεν χωρούν οι ουρανοί, αξιώθηκες να δεχθείς. Καθώς δε οι δύο μάρτυρες κήρυτταν αυτά, ζητούσαν να συμπεριλάβουν και άλλον έναν στο μυστήριο, ώστε επί τριών μαρτύρων να στηριχθεί με ασφάλεια το ζητούμενο.

Όταν δε άκουσε το μυστήριο, αντιφώνησε με φωνή σάλπιγγας: «Ιδού, και οι δύο μιλήσατε για τη στείρα· γιατί δεν μιλήσατε για την ένδοξη κύηση;» Αμέσως ο Ησαΐας, κατανοώντας το βαθύτερο νόημα, αντέτεινε με τα εξής λόγια: «Ιδού, η παρθένος θα συλλάβει, και θα γεννήσει Υιό». Και ο Σολομών προσέθεσε: «Θα έχει καρπό κατά την επίσκεψη των ψυχών». Ακούγοντας αυτά ο Δαβίδ τους είπε: «Ιδού, είπατε ότι θα γεννήσει· σε ποιον τόπο όμως; Σε πόλη, σε έρημο ή στην ύπαιθρο χώρα;» Εκείνοι του λένε: «Εσύ ερμήνευσε τα σχετικά με τον τόπο και την πόλη· διότι έχεις αξιωθεί μεγαλύτερης χάριτος». Τότε ο Δαβίδ, αφού το Πνεύμα τού φανέρωσε την ενέργεια, με μεγαλόφωνη κραυγή διακήρυξε το μυστήριο: «Εσείς», λέει, «εκφράζεστε κεκαλυμμένα στα κρυφά, εγώ με φωνή υψηλή θα ανυμνήσω την κύηση: Ιδού, την ακούσαμε στην Εφραθά, την βρήκαμε στα πεδία του δρυμού». Και κατανοώντας μέσα από αυτές τις διδασκαλίες ότι το αίνιγμα είναι βαθύ, το περιέγραψε παραστατικά: «Ιδού, την ακούσαμε στην Εφραθά, την βρήκαμε στα πεδία του δρυμού»· δηλαδή, στη Βηθλεέμ· διότι έτσι ονομάζεται η Εφραθά. Την ακούσαμε στην Εφραθά, ότι είναι έγκυος· διότι εκεί διαδόθηκε η φήμη ότι η Παρθένος είναι έγκυος. Και τότε την βρήκαμε στα πεδία του δρυμού, στο σπήλαιο, όπου φανέρωσε το φως. Εδώ ακούσαμε ότι είναι έγκυος, εδώ δεχθήκαμε τη φήμη περί του ανδρός· εκεί όμως βρήκαμε τη Μητέρα του Κυρίου.

«Ελαφίνα αγάπης και πουλάρι χαρίτων ας είναι η συντροφιά σου· η δική σου σύζυγος ας σε καθοδηγεί σε κάθε καιρό. Διότι, συμπορευόμενος με τη δική της αγάπη, θα πληθυνθείς.» «Τη γυναίκα της νεότητάς σου μην την εγκαταλείπεις.» «Μακάρια είναι η αμίαντη στείρα, η οποία δεν γνώρισε κλίνη με παράπτωμα· θα αποκτήσει καρπό κατά την επισκοπή των ψυχών.» Και πάλι: «Καλύτερη είναι η παρθενία που συνοδεύεται από αρετή. Διότι η μνήμη της είναι αθανασία, επειδή αναγνωρίζεται και από τον Θεό και από τους ανθρώπους, και στην αιωνιότητα πορεύεται θριαμβευτικά στεφανωμένη, έχοντας νικήσει τον αγώνα των αμόλυντων άθλων.» «Εκείνος που αντιστέκεται στις ηδονές, στεφανώνει τη ζωή του.» «Τον πλησίασαν οι Φαρισαίοι για να τον πειράξουν και του έλεγαν: Επιτρέπεται άραγε σε έναν άνθρωπο να χωρίσει τη γυναίκα του για οποιαδήποτε αιτία; Και εκείνος αποκρίθηκε και τους είπε: Δεν διαβάσατε ότι ο Δημιουργός από την αρχή άνδρα και γυναίκα τους έπλασε; Και είπε, Για τον λόγο αυτόν θα εγκαταλείψει ο άνθρωπος τον πατέρα του και τη μητέρα του, και θα προσκολληθεί στη γυναίκα του, και θα γίνουν οι δύο μία σάρκα; Ώστε δεν είναι πλέον δύο, αλλά μία σάρκα. Εκείνο λοιπόν που ο Θεός συνέζευξε, ο άνθρωπος ας μην το χωρίζει.»