Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ 4:1

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ΚΡΕΙΣΣΩΝ ἀτεκνία μετὰ ἀρετῆς· ἀθανασία γάρ ἐστιν ἐν μνήμῃ αὐτῆς, ὅτι καὶ παρὰ Θεῷ γινώσκεται καὶ παρὰ ἀνθρώποις·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Μέγας Βασίλειος Λόγος περὶ παρθενίας
Αὕτη ἡ παραθήκη τοσαύτων παραθηκῶν αἴτιός ἐστι· μὴ οὖν ἀμελῶς πρόσεχε, ἵνα κοινωνὸς γενῇ τοῦ κατορθώματος. Ὑποφώνει ἐκ τῶν θείων γραφῶν τό· 〈κρεῖσσον ἀτεκνία μετὰ ἀρετῆς,〉 καὶ τὸ τῇ ἁγίᾳ Μαρίᾳ ῥηθὲν ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου· 〈Χαῖρε, κεχαριτωμένη, ὁ κύριος μετὰ σοῦ.〉 Καὶ τὰ τούτων ἀδελφὰ ἀνθολογῶν ἐκ τῶν σπερμάτων καὶ ὠφελημάτων τῶν θείων γραφῶν, τὰ τὴν ἁγνείαν δοξολογοῦντα ἐντάλματα, στέφανον καθαρὸν λόγοις ἁγνείας συμπλέκων προστίθει, ἵνα ἐκεῖνα ποθοῦσα προθύμως ἐπιβαίνῃ εἰς τὸν ἄχραντον τοῦ Χριστοῦ νυμφῶνα, ταῖς φρονίμοις παρθένοις συντρέχουσα, ὅπως καὶ σὺ ὁ γεννήσας παστὸν βασιλείας τρυγήσῃς, καὶ αὐτὴ ἀφθαρσίας στέφανον δέξηται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτή η παρακαταθήκη είναι αιτία τόσων άλλων παρακαταθηκών· μην δείξεις λοιπόν αμέλεια, για να γίνεις κοινωνός του κατορθώματος. Να της απαγγέλλεις από τις θείες Γραφές το: «καλύτερα ατεκνία με αρετή», και εκείνο που ειπώθηκε στην αγία Μαρία από τον άγγελο: «Χαίρε, κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου». Και ανθολογώντας τα παρόμοια με αυτά από τα σπέρματα και τα ωφελήματα των θείων Γραφών, τις εντολές που δοξολογούν την αγνεία, πλέκοντας έναν καθαρό στέφανο με λόγια αγνείας, να τα προσθέτεις, ώστε εκείνη, ποθώντας τα, να εισέλθει πρόθυμα στον άχραντο νυμφώνα του Χριστού, συνοδοιπορώντας με τις φρόνιμες παρθένους, για να τρυγήσεις κι εσύ που τη γέννησες τον παστό της Βασιλείας, και εκείνη να δεχθεί το στεφάνι της αφθαρσίας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Ἔλαφος φιλίας, καὶ πῶλος τῶν χαρίτων ὁμιλείτω σοι· ἡ δὲ ἰδία ἡγείσθω σοι ἐν παντὶ καιρῷ. Ἐν γὰρ τῇ ταύτης φιλίᾳ συμπεριφερόμενος, πολλοστὸς ἔσῃ.» «Γυναῖκα νεότητός σου μὴ ἐγκαταλίπῃς.» «Μακαρία στεῖρα ἀμίαντος, ἥτις οὐκ ἔγνω κοίτην ἐν παραπτώματι· ἕξει καρπὸν ἐν ἐπισκοπῇ ψυχῶν.» Καὶ πάλιν· «Κρείσσων παρθενία μετ᾽ ἀρετῆς. Ἀθανασία γάρ ἐστι μνήμη αὐτῆς, ὅτι καὶ παρὰ Θεῷ γνωρίζεται, καὶ παρὰ ἀνθρώποις, καὶ ἐν τῷ αἰῶνι στεφανοφοροῦσα πομπεύει, τὸν τῶν ἀμιάντων ἄθλων ἀγῶνα νικήσασα.» «Ὁ ἀντοφθαλμῶν ἡδοναῖς, στεφανοῖ ζωὴν αὐτοῦ.» «Προσῆλθον αὐτῷ οἱ Φαρισαῖοι πειράζοντες αὐτὸν, καὶ λέγοντες αὐτῷ· Εἰ ἔξεστιν ἀνθρώπῳ ἀπολῦσαι τὴν γυναῖκα αὐτοῦ κατὰ πᾶσαν αἰτίαν; Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· Οὐκ ἀνέγνωτε, ὅτι ὁ ποιήσας ἀπ᾽ ἀρχῆς, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς. καὶ εἶπεν, Ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ, καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν; Ὥστε οὐκέτι εἰσὶ δύο, ἀλλὰ σὰρξ μία. Ὃ οὖν ὁ Θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Ελαφίνα αγάπης και πουλάρι χαρίτων ας είναι η συντροφιά σου· η δική σου σύζυγος ας σε καθοδηγεί σε κάθε καιρό. Διότι, συμπορευόμενος με τη δική της αγάπη, θα πληθυνθείς.» «Τη γυναίκα της νεότητάς σου μην την εγκαταλείπεις.» «Μακάρια είναι η αμίαντη στείρα, η οποία δεν γνώρισε κλίνη με παράπτωμα· θα αποκτήσει καρπό κατά την επισκοπή των ψυχών.» Και πάλι: «Καλύτερη είναι η παρθενία που συνοδεύεται από αρετή. Διότι η μνήμη της είναι αθανασία, επειδή αναγνωρίζεται και από τον Θεό και από τους ανθρώπους, και στην αιωνιότητα πορεύεται θριαμβευτικά στεφανωμένη, έχοντας νικήσει τον αγώνα των αμόλυντων άθλων.» «Εκείνος που αντιστέκεται στις ηδονές, στεφανώνει τη ζωή του.» «Τον πλησίασαν οι Φαρισαίοι για να τον πειράξουν και του έλεγαν: Επιτρέπεται άραγε σε έναν άνθρωπο να χωρίσει τη γυναίκα του για οποιαδήποτε αιτία; Και εκείνος αποκρίθηκε και τους είπε: Δεν διαβάσατε ότι ο Δημιουργός από την αρχή άνδρα και γυναίκα τους έπλασε; Και είπε, Για τον λόγο αυτόν θα εγκαταλείψει ο άνθρωπος τον πατέρα του και τη μητέρα του, και θα προσκολληθεί στη γυναίκα του, και θα γίνουν οι δύο μία σάρκα; Ώστε δεν είναι πλέον δύο, αλλά μία σάρκα. Εκείνο λοιπόν που ο Θεός συνέζευξε, ο άνθρωπος ας μην το χωρίζει.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Ἑρμηνεία Κανόνων Δεσποτικῶν Ἑορτῶν
Διατί; ὅτι «ἐστὶν ἀθανασία», φησίν, «ἡ μνήμη αὐτοῦ, καὶ παρὰ Θεῷ γινώσκεται καὶ παρὰ ἀνθρώποις». Εἰ οὖν τοῦ δικαίου τὸ ἐγκώμιον εὐφραίνει λαούς, καὶ «ἀθανασία ἐστὶν ἡ μνήμη αὐτοῦ, καὶ παρὰ Θεῷ γινώσκεται καὶ παρὰ ἀνθρώποις», τίς οὐκ ἂν ηὐφράνθη λοιπὸν ἀκούων ἐγκώμια οὐ δικαίου ἁπλῶς καὶ ἑνὸς τῶν πολλῶν, ἀλλ’ ἐγκώμια θεονύμφου ἁγίας καὶ θεομήτορος, ἐξ ἧς ἐτέχθη ἀληθῶς ὁ πάσης δικαιοσύνης ἐπέκεινα καὶ τὴν τοῦ κόσμου ἁμαρτίαν αἴρων καὶ δικαιοσύνην πᾶσαν καταφυτεύσας, οὐδ’ ἀθανασίας μνήμην ἁπλῶς, ἀλλὰ Λόγον βαστάσασαν καὶ οὐ παρὰ Θεῷ καὶ ἀνθρώποις γινωσκομένην, ἀλλὰ καὶ θεοδόξαστον ὄντως καὶ ἀξιοχρέως ἀγγελικῶς ὑμνουμένην; Τότε ἂν ἠδυνήθην, ὡς προέφην, ἀξίως εἰπεῖν περὶ αὐτῆς, ὅτε με τῆς ἱερᾶς ἐκείνης παιδὸς ῥανὶς πεφθάκει φρονήματος· τότε ἂν κρυπτῶν μυστηρίων ὤφθην ἐξηγητὴς ἀκριβέστατος, τότε ἂν τὸ τῆς διανοίας ὄμμα τὸ μεμυκὸς διὰ παθῶν τυραννίδα ἀφυπνίσθη τρανότατα, τότε ἂν «ἡ καρδία μου καὶ ἡ σάρξ μου ἠγαλλιάσαντο ἐπὶ Θεὸν ζῶντα», τότε ἄν μου ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα καὶ τὰ αἰσθητήρια πάντα καὶ ἐνεκρώθησαν κόσμῳ καὶ ἔζησαν Θεῷ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γιατί; Διότι «είναι αθανασία», λέει, «η μνήμη του, και αναγνωρίζεται και από τον Θεό και από τους ανθρώπους». Αν λοιπόν το εγκώμιο του δικαίου ευφραίνει τους λαούς, και «είναι αθανασία η μνήμη του, και αναγνωρίζεται και από τον Θεό και από τους ανθρώπους», ποιος δεν θα ευφραινόταν λοιπόν ακούγοντας εγκώμια όχι απλώς ενός δικαίου και ενός από τους πολλούς, αλλά εγκώμια της αγίας θεονύμφου και θεομήτορος, από την οποία γεννήθηκε αληθινά Εκείνος που βρίσκεται υπεράνω κάθε δικαιοσύνης και ο οποίος αίρει την αμαρτία του κόσμου και έχει εμφυτεύσει κάθε δικαιοσύνη, και όχι απλώς μιας γυναίκας που έχει μνήμη αθανασίας, αλλά που βάσταξε τον Λόγο και όχι μόνο γνωρίζεται από τον Θεό και τους ανθρώπους, αλλά είναι όντως θεοδόξαστη και υμνείται επάξια αγγελικώς; Τότε θα μπορούσα, όπως προείπα, να μιλήσω επάξια για αυτήν, εάν με είχε αγγίξει μια σταγόνα από το φρόνημα εκείνης της ιερής Παιδός. Τότε θα αναδεικνυόμουν ακριβέστατος εξηγητής κρυπτών μυστηρίων, τότε το μάτι της διάνοιας, που είναι κλειστό εξαιτίας της τυραννίας των παθών, θα αφυπνιζόταν πεντακάθαρα, τότε «η καρδιά μου και η σάρκα μου θα αγαλλιούσαν για τον ζώντα Θεό», τότε και η ψυχή μου και το σώμα μου και όλα τα αισθητήριά μου θα νεκρώνονταν για τον κόσμο και θα ζούσαν για τον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες