Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ 5:17

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

λήψεται πανοπλίαν τὸν ζῆλον αὐτοῦ καὶ ὁπλοποιήσει τὴν κτίσιν εἰς ἄμυναν ἐχθρῶν·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Ἐφραίμ ὁ Σύρος Περὶ ὑπομονῆς καὶ κατανύξεως. Λόγος προτρεπτικός
Περὶ ὑπομονῆς καὶ κατανύξεως. Λόγος παραινετικός Ὁ πλάσας ἡμᾶς Θεός, ἐπιστάμενος τὴν ἀσθένειαν τῆς διανοίας ἡμῶν καὶ τοῦ ἀντικειμένου τὴν κακοτεχνίαν, τὰς θείας ἡμῖν Γραφὰς ἐδωρήσατο ὡς ὁπλοθήκας καὶ θησαυροὺς ἰαμάτων. Ἔστι δὲ ἐν ταῖς ὁπλοθήκαις ὅπλα διάφορα· φησὶ γὰρ ὁ Δαυΐδ· καὶ ἔθου τόξον χαλκοῦν τοὺς βραχίονάς μου· καὶ πάλιν· ἐξαπέστειλε βέλη καὶ ἐσκόρπισεν αὐτούς, καὶ ἀστραπὰς ἐπλήθυνε καὶ συνετάραξεν αὐτούς. Καὶ ἐν ἑτέρῳ λέγει· λήψεται πανοπλίαν τὸν ζῆλον αὐτοῦ καὶ ὁπλοποιήσει τὴν κτίσιν εἰς ἄμυναν ἐχθρῶν· ἐνδύσεται θώρακα δικαιοσύνην καὶ περιθήσεται κόρυθα κρίσιν ἀνυπόκριτον· λήψεται ἀσπίδα ἀκαταμάχητον ὁσιότητα, ὀξυνεῖ δὲ ἀπότομον ὀργὴν εἰς ῥομφαίαν, συνεκπολεμήσει δὲ αὐτῷ ὁ κόσμος ἐπὶ τοὺς παράφρονας. Πορεύσονται εὔστοχοι βολίδες ἀστραπῶν, καὶ ὡς ἀπὸ εὐκύκλου τόξου τῶν νεφελῶν ἐπὶ σκοπῷ ἁλοῦνται, καὶ ἐκ πετροβόλου θυμοῦ πλήρεις ῥιφήσονται χάλαζαι. Ἀγανακτήσει κατ᾽ αὐτῶν ὕδωρ θαλάσσης, ποταμοί τε συγκλύσουσιν ἀποτόμως. Ἀντιστήσεται αὐτοῖς πνεῦμα δυνάμεως, καὶ ὡς λαῖλαψ ἐκλικμήσει αὐτούς. Καὶ ὁ Ἐλισσαιὲ εἶπεν· μὴ φοβοῦ, ὅτι πλείους οἱ μεθ᾽ ἡμῶν ὑπὲρ τοὺς μετ᾽ αὐτῶν. Καὶ προσηύξατο Ἐλισσαιὲ καὶ εἶπεν· Κύριε, διάνοιξον δὴ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ παιδαρίου, καὶ ἰδέτω.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Περί υπομονής και κατανύξεως. Λόγος παραινετικός. Ο Θεός που μας έπλασε, γνωρίζοντας την ασθένεια της διανοίας μας και την πανουργία του αντιπάλου, μας δώρισε τις θείες Γραφές ως οπλοστάσια και θησαυρούς ιαμάτων. Υπάρχουν δε στα οπλοστάσια διάφορα όπλα· διότι λέει ο Δαβίδ: «και έκανες τους βραχίονές μου σαν χάλκινο τόξο»· και πάλι: «εξαπέστειλε βέλη και τους σκόρπισε, και πλήθυνε τις αστραπές και τους συνέτριψε». Και σε άλλο σημείο λέει: «θα λάβει ως πανοπλία τον ζήλο του και θα οπλίσει την κτίση για άμυνα κατά των εχθρών· θα φορέσει ως θώρακα τη δικαιοσύνη και θα βάλει ως περικεφαλαία την ανυπόκριτη κρίση· θα λάβει ως ακαταμάχητη ασπίδα την οσιότητα, και θα ακονίσει την απότομη οργή σε ρομφαία, και ο κόσμος θα συμπολεμήσει μαζί του εναντίον των παραφρόνων. Θα εκτοξευθούν εύστοχες βολίδες αστραπών, και σαν από εύκυκλο τόξο των νεφελών θα πετάξουν προς τον στόχο τους, και από πετροβόλο θυμό θα ριφθούν γεμάτα χαλάζια. Θα αγανακτήσει εναντίον τους το νερό της θάλασσας, και ποταμοί θα τους κατακλύσουν απότομα. Θα αντισταθεί απέναντί τους πνεύμα δυνάμεως, και σαν λαίλαπα θα τους διασκορπίσει». Και ο Ελισσαίος είπε: «μη φοβάσαι, διότι είναι περισσότεροι αυτοί που είναι μαζί μας παρά αυτοί που είναι μαζί τους». Και προσευχήθηκε ο Ελισσαίος και είπε: «Κύριε, άνοιξε τα μάτια του παιδιού, για να δει».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Ἐπιστολαί
Τῷ ἀδελφῷ τοῦ βασιλέως κυρῷ Ἀδριανῷ Καὶ ἐβοηθήθην παρὰ τῆς σῆς ἀσυγκρίτου μεγαλειότητος καὶ ἀνέθαλεν ἡ σάρξ μου— καὶ χάρις τῷ τὴν σὴν ψυχὴν χαριτώσαντι ὥστε ταύτης ἔλεος καὶ ἀλήθειαν προπορεύεσθαι, αἷς πάσας τὰς θείας ὁδοὺς περιορίζεσθαι μεμαθήκαμεν—, ὡς ἔμοιγε ἐξετάκη μὲν ἡ ψυχὴ ὡς ἀράχνη, ὁ δὲ βίος, τοῦτο δὴ τὸ τοῦ Ἰώβ, λαλιᾶς ἦν ἐλαφρότερος καὶ κατὰ τὸν Ὠσηὲ παράκλησις ἐκρύβη ἐξ ὀφθαλμοῦ, ὅτε οἱ τῆς ἀπειθείας υἱοί, διὰ τοῦτο δὲ καὶ ἀπωλείας, ὁ ἄστοργοι καὶ ἄσπονδοι καὶ ἀσύνθετοι—καλὸν γὰρ αὐτοὺς τοῖς ἐκ τοῦ Παύλου καὶ τοῦ Πνεύματος ὀνομάζεσθαι—ἠγάπησαν μὲν πάντα ῥήματα καταποντισμοῦ γλώσσης δολίας, ἐνέτειναν δὲ τόξον αὐτῶν, πρᾶγμα πικρόν, τοῦ κατατοξεῦσαι ἐν ἀποκρύφοις ἄμωμον καὶ μέντοι καὶ κατετόξευσαν καὶ ἐπὶ τὸ ἄλγος τῶν τραυμάτων μου προσέθηκαν· σὺ δὲ ὑπέλαβές με καὶ οὐκ ηὔφρανας τοὺς ἐχθρούς μου ἐπ’ ἐμέ, ἀλλ’ ἐνεδύσω ὡς πανοπλίαν τὸν ζῆλόν σου καὶ διεῖλες συντριμμὸν ἐπ’ ἰσχύν, ὅ φησιν ὁ θεῖος Ἀμῶς, καὶ ταλαιπωρίαν ἐπήγαγες ἐπὶ τὸ τῆς συκοφαντίας ὀχύρωμα· ὃ ἐθεμελίωσε μὲν περαιτέρω κακοτεχνία, ᾧ ὁ Μηδενός, ὡς ἀρχιτέκτων τὰ πρῶτα φερόμενος, βαρεῖς καὶ δυσαποκινήτους λίθους ὑπέθηκε, ῥητὰ καὶ ἄρρητα καθ’ ἡμῶν συμφορήσας καὶ ῥίψας κατὰ τῶν βασιλικῶν ἀκοῶν· ἐπῳκοδόμησαν δὲ καὶ ὕψωσαν οἱ μετ’ αὐτόν, τὰ τῆς Ἀχρίδος ἄχρι καὶ ἐπ’ ἔδαφος κατασκάψαντες, οἷς εἰς ἔλεγχον ὢν ἐγώ, ὁ πάντα περιττὸς καὶ περίεργος καὶ ἀπεχόμενος τῶν ὁδῶν αὐτῶν ὡς ἀπὸ ἀκαθαρσιῶν, βαρὺς ἦν αὐτοῖς καὶ βλεπόμενος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Στον αδελφό του βασιλέως, τον κύρη Αδριανό. Και βοηθήθηκα από την ασύγκριτη μεγαλειότητά σου και αναζωογονήθηκε η σάρκα μου — και χάρη οφείλεται σε Εκείνον που χαρίτωσε την ψυχή σου, ώστε να προπορεύονται από αυτήν το έλεος και η αλήθεια, με τα οποία έχουμε μάθει ότι οριοθετούνται όλες οι θείες οδοί —, διότι η ψυχή μου είχε λιώσει σαν ιστός αράχνης, και ο βίος μου, σύμφωνα με εκείνο του Ιώβ, ήταν ελαφρύτερος από τον λόγο και κατά τον Ωσηέ η παρηγοριά κρύφτηκε από τα μάτια μου, όταν οι υιοί της απείθειας, και γι' αυτό και της απώλειας, οι άστοργοι και άσπονδοι και ασύνθετοι — γιατί είναι καλό να ονομάζονται με τα λόγια του Παύλου και του Πνεύματος — αγάπησαν μεν όλα τα λόγια καταποντισμού της δόλιας γλώσσας, και τέντωσαν το τόξο τους, πράγμα πικρό, για να κατατοξεύσουν στα κρυφά τον άμωμο και μάλιστα τον κατετόξευσαν και πρόσθεσαν πόνο στις πληγές μου. Εσύ όμως με ανέλαβες και δεν έκανες τους εχθρούς μου να χαρούν εις βάρος μου, αλλά ντύθηκες τον ζήλο σου ως πανοπλία και έφερες συντριβή πάνω στην ισχύ τους, όπως λέει ο θείος Αμώς, και επέφερες ταλαιπωρία στο οχύρωμα της συκοφαντίας· το οποίο θεμελίωσε μεν η περαιτέρω κακοτεχνία, και στο οποίο ο Μηδενός, φερόμενος ως πρωτομάστορας αρχιτέκτονας, τοποθέτησε από κάτω βαρείς και δυσκίνητους λίθους, συγκεντρώνοντας ρητά και άρρητα εναντίον μας και ρίχνοντάς τα στις βασιλικές ακοές· ενώ αυτοί που ήρθαν μετά από αυτόν το επικοδόμησαν και το ύψωσαν, κατασκάπτοντας τα της Αχρίδας μέχρι το έδαφος, για τους οποίους ήμουν ζωντανός έλεγχος εγώ, που είμαι εντελώς περιττός και περίεργος και απέχω από τις οδούς τους όπως από τις ακαθαρσίες, και τους ήμουν βαρύς ακόμη και να με βλέπουν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες