Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ 5:7

Και τώρα εμείς σε επικαλούμαστε, και δεν εισακούεις, και ζητούμε από εσένα, και δεν βρίσκουμε έλεος. Διότι εκείνοι που μίσησαν τη σοφία και δεν επέλεξαν τον λόγο του Κυρίου, ούτε θέλησαν να προσέξουν τις βουλές του Θεού, τέτοιους καρπούς θερίζουμε από τα δικά μας σπέρματα, και χορταίνουμε από τη δική μας ανοησία. Διότι μας τύφλωσε η απάτη του βίου, και δεν γνωρίσαμε τα μυστήρια του Θεού, ούτε ελπίσαμε καθόλου πως υπάρχει μισθός για την οσιότητα· και για τον λόγο αυτόν χορτάσαμε από τα μονοπάτια της ανομίας. Διαβήκαμε δε μονοπάτια αδιάβατα, δηλαδή της θείας επισκοπής· ενώ την οδό του Κυρίου δεν τη γνωρίσαμε. Και ποιος είναι ο πλούτος που συγκεντρώθηκε σε εμάς με αλαζονεία; Παρήλθαν όλα εκείνα σαν σκιά και σαν μήνυμα που προσπερνά, και σαν πλοίο που διασχίζει τα κυματώδη ύδατα, το οποίο, όταν περάσει, δεν μπορεί κανείς να βρει το ίχνος του, ούτε το μονοπάτι της τρόπιδάς του μέσα στα κύματα.

Πώς συγκαταλέχθηκε ανάμεσα στους υιούς του Θεού, και πώς ο κλήρος του βρίσκεται ανάμεσα στους αγίους; Άρα, πλανηθήκαμε από την οδό της αλήθειας και το φως της δικαιοσύνης δεν έλαμψε σε εμάς και ο ήλιος δεν ανέτειλε για εμάς. Γεμίσαμε από τα μονοπάτια της ανομίας και της απώλειας, και διασχίσαμε αδιάβατες ερήμους, ενώ την οδό του Κυρίου δεν τη γνωρίσαμε.

ας τον καταδικάσουμε σε επονείδιστο θάνατο· διότι θα υπάρξει επίσκεψη γι' αυτόν από τα ίδια του τα λόγια.» Και πάλι ο Δαβίδ στους Ψαλμούς λέει για τον μέλλοντα αιώνα: «τότε θα τους μιλήσει» ο Χριστός «με την οργή του και με τον θυμό του θα τους ταράξει.» Και πάλι ο Σολομών για τον Χριστό και τους Ιουδαίους λέει ότι, όταν «σταθεί ο δίκαιος με πολλή παρρησία απέναντι σε εκείνους που τον έθλιψαν και σε αυτούς που αθέτησαν τα λόγια του, βλέποντάς τον θα ταραχθούν από φοβερό τρόμο και θα εκπλαγούν για το παράδοξο της σωτηρίας του. Και θα πουν μέσα τους μετανιώνοντας και στενάζοντας από τη στενοχώρια της ψυχής: Αυτός είναι που κάποτε εμείς οι άφρονες τον είχαμε για περίγελο και για παράδειγμα ονειδισμού. Τη ζωή του τη θεωρήσαμε τρέλα και το τέλος του άτιμο. Πώς συγκαταλέχθηκε μεταξύ των υιών του Θεού και πώς ο κλήρος του βρίσκεται ανάμεσα στους αγίους; Άρα πλανηθήκαμε από την οδό της αλήθειας και το φως της δικαιοσύνης δεν μας φώτισε, ο ήλιος δεν ανέτειλε για εμάς. Χορτάσαμε από δρόμους ανομίας και απώλειας· διασχίσαμε αδιάβατες ερήμους, αλλά την οδό του Κυρίου δεν τη γνωρίσαμε. Τι μας ωφέλησε η υπερηφάνειά μας; Όλα εκείνα παρήλθαν σαν σκιά.»

Πώς συγκαταλέχθηκε ανάμεσα στους υιούς του Θεού, και ο κλήρος του βρίσκεται μεταξύ των αγίων; Άρα πλανηθήκαμε από την οδό της αλήθειας, και το φως της δικαιοσύνης δεν έλαμψε σε εμάς. Γεμίσαμε από τα μονοπάτια της ανομίας και της απώλειας, και βαδίσαμε σε δρόμους αδιάβατους, ενώ την οδό του Κυρίου δεν τη γνωρίσαμε.» «Όλοι όσοι θέλουν να ζουν με ευσέβεια εν Χριστώ Ιησού, θα διωχθούν. Ενώ οι πονηροί άνθρωποι και οι απατεώνες θα προκόβουν προς το χειρότερο, πλανώντας και πλανώμενοι.» Παραδίδονται πολλές φορές και οι δίκαιοι στα χέρια των ασεβών· όχι για να τιμηθούν εκείνοι, αλλά για να δοκιμαστούν αυτοί.

Διότι τότε ο καθένας αποκτά αληθινή επίγνωση των δικών του σφαλμάτων, όταν οι πράξεις φανερωθούν γυμνές από μόνες τους και ελεύθερες από κάθε κάλυμμα απάτης. Δίκαιη είναι η κρίση σου, Θεέ· διότι μας καλούσες, και δεν σε υπακούαμε· μας προσέφερες τα λόγια σου, και δεν δίναμε προσοχή, αλλά ακυρώναμε τις δικές σου βουλές· και στα δικά σου λόγια δεν δίναμε προσοχή. Γι' αυτό, λοιπόν, δίκαια ήλθε πάνω μας απώλεια, και όλεθρος, και καταιγίδα, και θλίψη, και πολιορκία· και τώρα εμείς σε επικαλούμαστε, και δεν εισακούεις· ζητούμε από εσένα, και δεν βρίσκουμε έλεος· διότι ούτε εμείς εισακούσαμε τα δικά σου λόγια· ούτε δείξαμε έλεος στον πλησίον. Διότι εμείς που μισήσαμε τη σοφία, και δεν επιλέξαμε τον φόβο του Κυρίου, ούτε θελήσαμε να προσέξουμε τις βουλές του Θεού, τέτοιους καρπούς δρέπουμε από τους δικούς μας σπόρους, και χορταίνουμε από τη δική μας ανοησία. Διότι μας τύφλωσε η απάτη αυτού του βίου, και δεν γνωρίσαμε τα μυστήρια του Θεού· ούτε ελπίσαμε καθόλου ότι υπάρχει ανταμοιβή για την οσιότητα. Γι' αυτό γεμίσαμε από δρόμους ανομίας και διασχίσαμε αδιάβατες ερήμους, δηλαδή στερημένες από τη θεία επισκοπή, και την οδό του Κυρίου δεν τη γνωρίσαμε. Και τώρα, τι μας ωφέλησε η υπερηφάνεια, και τι μας προσέφερε ο πλούτος μαζί με την αλαζονεία;