Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ 6:16

Έχουμε λοιπόν από τον Θεό μεγάλο σύμμαχο και προστάτη, μεγάλο διδάσκαλο της Εκκλησίας, μεγάλο υπερασπιστή υπέρ ημών. Ας μη φοβηθούμε τους δαίμονες ούτε τον διάβολο. Διότι είναι ανώτερος ο δικός μας υπερασπιστής. Αρκεί μόνο να του ανοίξουμε τις θύρες. Διότι περιφέρεται αναζητώντας τους άξιους, και αναζητά σε ποιον να χαρίσει τις δωρεές.

Πρωταρχικό έργο γι' αυτούς είναι η επιστροφή του νου στον εαυτό του και η συγκέντρωσή του, και μάλλον, αν και είναι θαυμαστό να το πει κανείς, η επιστροφή όλων των δυνάμεων της ψυχής προς τον νου και η ενέργειά τους σύμφωνα με αυτόν και τον Θεό. Μέσω αυτής της ενέργειας, έχοντας ανακαινιστεί, εναρμονίζονται σωστά προς το πρωτότυπο, καθώς η χάρη κάνει να επανανθήσει εκείνο το αρχαίο και ανυπέρβλητο κάλλος. Αυτή η χάρη, ούσα εξαιρετικά φιλάνθρωπη, «περιέρχεται αναζητώντας αυτούς που την ποθούν και εμφανίζεται σε αυτούς με ευμένεια στους δρόμους τους». «Και βεβαίως δεν βρίσκεται μακριά από τον καθένα μας, διότι όντως είμαστε δικό της γένος», εφόσον αναγεννηθήκαμε από αυτήν κατά το θείο λουτρό. Αυτή είναι έτοιμη να δωρίσει τα τελειότατα αγαθά σε όσους τα χωρούν και τα αποδέχονται, αλλά δέχεται από εμάς με χαρά ακόμη και τα ελάχιστα.

Και αυτός μεν τα έπραττε αυτά ολοφάνερα και ταυτόχρονα με φιλοθεΐα, καθώς κεντριζόταν από τα κέντρα του πόθου και έτρεχε μπροστά στον δρόμο, και ελαφρωμένος από τα φτερά του πόθου ανέβαινε στο δέντρο. Τι έκανε όμως ο Ιησούς, η ενυπόστατη σοφία του άναρχου Πατέρα, ο οποίος λέει μέσω του Σολομώντα: «Εγώ αγαπώ εκείνους που με αγαπούν, και εκείνοι που με αγαπούν θα βρουν χάρη», «ο οποίος και εμφανίζεται σε αυτούς με ευμένεια στους δρόμους»;

Όπως λοιπόν και στη Νίκαια, κατά τη συνήθεια, αφού βρήκαμε στη μονή του Υακίνθου έναν ιερό ναό και ένα πηγάδι με γλυκό νερό ανάμεσα σε διάφορα δέντρα που βρίσκονταν σε πλήρη ανθοφορία και τα οποία, μαζί με το δροσερό αεράκι και τη σκιά, προσέφεραν και σχετική ησυχία, καταλύσαμε εκεί. Αμέσως λοιπόν ο κρατήρας της κατά Θεόν αγάπης, ο Ταρωνείτης, ήλθε σε εμάς φτάνοντας πριν από τους άλλους, αυτόκλητος και με δική του πρωτοβουλία· διότι μας ποθούσε όπως τον ποθούσαμε, και στους δρόμους, κατά το γεγραμμένο, εμφανιζόταν σε εμάς με ευμένεια. Απολαμβάναμε λοιπόν την παρουσία του για όσο διάστημα ήταν παρών.

Εάν λοιπόν θελήσουμε ολόψυχα να αποφύγουμε την ακολασία, τη μωρία, την αδικία και την αδράνεια, και κοπιάσουμε για τη σωφροσύνη, τη φρόνηση, τη δικαιοσύνη και την ανδρεία, οπωσδήποτε η σοφία που τα χορηγεί αυτά θα ελαφρύνει τον κόπο και θα δώσει βοήθεια, διότι αυτή γλίτωσε από τους κόπους εκείνους που την υπηρετούν και τους οδήγησε σε ευθείες οδούς, διότι «προφταίνει», λέει, «αυτούς που την επιθυμούν» πριν καν γνωριστεί και εγκαίρως «γίνεται ορατή από αυτούς που την αγαπούν»· «όποιος σηκωθεί νωρίς για χάρη της δεν θα κοπιάσει και όποιος αγρυπνήσει γι' αυτήν γρήγορα θα μείνει χωρίς μέριμνα, διότι αυτή περιφέρεται αναζητώντας αυτούς που είναι άξιοί της και εμφανίζεται σε αυτούς ευμενώς στους δρόμους» και «ο Κύριος αγαπά τις όσιες καρδιές, και είναι δεκτοί σε αυτόν όλοι οι “άμωμοι στην οδό”», ενώ «είναι βδέλυγμα στον Κύριο οι διεστραμμένοι δρόμοι» και «καθένας που πράττει την αμαρτία είναι δούλος της αμαρτίας» και «όπως λιώνει το κερί μπροστά στη φωτιά, έτσι θα χαθούν οι αμαρτωλοί από το πρόσωπο του Θεού», «ενώ σε καθέναν που εργάζεται το αγαθό», που προτιμά τη ζωή, συνεργεί ο Θεός· σε αυτόν ανήκει η δόξα και η δύναμη στους αιώνες· αμήν.