Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ 6:18

Διότι ο άνθρωπος είναι μεν από τη φύση του θνητός, επειδή ακριβώς δημιουργήθηκε εκ του μη όντος. Όμως, εξαιτίας της ομοιότητάς του προς τον Όντα Θεό, την οποία εάν διατηρούσε μέσω της προσηλώσεώς του προς Αυτόν, θα εξουδετέρωνε την κατά φύσιν φθορά και θα παρέμενε άφθαρτος· όπως ακριβώς λέει η Σοφία: «Η τήρηση των νόμων αποτελεί βεβαίωση αφθαρσίας»· και όντας άφθαρτος, θα ζούσε στο εξής ως Θεός, όπως άλλωστε το επισημαίνει και η Θεία Γραφή λέγοντας: «Εγώ είπα, θεοί είστε, και όλοι υιοί του Υψίστου· εσείς όμως πεθαίνετε σαν άνθρωποι, και πέφτετε σαν ένας από τους άρχοντες». Διότι ο μεν Θεός όχι μόνο μας εδημιούργησε εκ του μη όντος, αλλά και μας χάρισε την κατά Θεόν ζωή διά της χάριτος του Λόγου. Οι άνθρωποι όμως, έχοντας αποστραφεί τα αιώνια και έχοντας στραφεί προς τα έργα της φθοράς με τη συμβουλή του διαβόλου, έγιναν οι ίδιοι αίτιοι της δικής τους φθοράς διά του θανάτου· όντας μεν, όπως προείπα, από τη φύση τους φθαρτοί, αλλά έχοντας κατά χάριν, εξαιτίας της μετοχής τους στον Λόγο, αποφύγει τη φυσική τους κατάσταση, εάν βέβαια είχαν παραμείνει αγαθοί.

Χρησιμοποιεί επίσης και ορισμένα ρητά από τη Σοφία Σολομώντος, σχεδόν λέγοντας: «η θέα του Θεού εξασφαλίζει την αφθαρσία, 〈η δε αφθαρσία κάνει τον άνθρωπο να βρίσκεται κοντά στον Θεό〉». Μνημονεύει επίσης τα απομνημονεύματα κάποιου αποστολικού πρεσβυτέρου, του οποίου το όνομα αποσιώπησε, και παραθέτει τις δικές του εξηγήσεις για τις θείες Γραφές. Ακόμη, κάνει μνεία στον Ιουστίνο τον μάρτυρα και στον Ιγνάτιο, χρησιμοποιώντας πάλι μαρτυρίες και από τα δικά τους συγγράμματα· έχει δε υποσχεθεί ότι ο ίδιος θα ανασκευάσει τις θέσεις του Μαρκίωνα, αντλώντας από τα ίδια τα συγγράμματα εκείνου, σε ξεχωριστό έργο. Και σχετικά με τη μετάφραση των θεόπνευστων Γραφών από τους Εβδομήκοντα, άκου τι γράφει κατά λέξη: «Ο Θεός, λοιπόν, έγινε άνθρωπος και ο ίδιος ο Κύριος μας έσωσε, δίνοντας το σημείο της Παρθένου, και όχι όπως υποστηρίζουν μερικοί από αυτούς που τολμούν σήμερα να μεταφράζουν διαφορετικά τη Γραφή: "ιδού η νεάνις θα συλλάβει και θα γεννήσει υιό"· όπως ακριβώς το μετέφρασε ο Θεοδοτίων ο Εφέσιος και ο Ακύλας ο Ποντικός, αμφότεροι Ιουδαίοι προσήλυτοι, τους οποίους ακολούθησαν οι Εβιωναίοι ισχυριζόμενοι ότι αυτός έχει γεννηθεί από τον Ιωσήφ».

Κατήχηση ΚΗ' του ιδίου, συνέχεια των όσων ελέχθησαν την περασμένη Κυριακή. Ευλόγησον, πάτερ. Αδελφοί και πατέρες, γνωρίζετε ότι λέγαμε αυτό που ακούσαμε από τη σοφία, ότι «αρχή αυτής είναι η αγάπη και η τήρηση των νόμων» και ότι σημείο της αγάπης είναι η «τήρηση των νόμων» και από εκεί ο λόγος κατέληξε στις εντολές και τους θείους νόμους και ότι είναι προτιμότερο «να μην υπόσχεσαι παρά να υπόσχεσαι και να μην εκπληρώνεις». Αυτά λοιπόν τα θυμηθήκαμε και τα υπενθυμίσαμε, και σαν θείο καθαρτήριο λόγο σας τα απευθύναμε, και είθε από τον Θεό Λόγο να γίνουμε όλοι μας καθαροί με τη χάρη Του. «Ήδη εσείς είστε καθαροί», λέει, «εξαιτίας του λόγου που σας έχω πει». Είθε δε και εμείς να αγαπιόμαστε από εσάς εξαιτίας αυτών των λόγων και να μην δυσανασχετείτε επειδή σας τους απευθύνουμε κάπως συχνά ή ελεγκτικά, αλλά μάλλον να αναζητάτε περισσότερους ελέγχους, ως άνθρωποι σοφοί, δίκαιοι και συνάμα συνετοί. «Να ελέγχεις», λέει, «τον σοφό και θα σε αγαπήσει» και «δίνε γνώση στον δίκαιο και θα γίνει πιο δεκτικός», ενώ «εκείνος που νουθετεί τους κακούς θα λάβει για τον εαυτό του ατιμία», διότι οι έλεγχοι για τον ασεβή είναι γι' αυτόν πληγές, και όπως «ο απαίδευτος δεν θα αγαπήσει εκείνους που τον ελέγχουν», έτσι ο σοφός και ο συνετός δεν θα μισήσει εκείνους που τον ελέγχουν. Διότι η σύνεση δεν θα του επιτρέψει να μισήσει αυτόν που τον ελέγχει με σκοπό τη διόρθωση, όπως ακριβώς δεν μισεί τον ιατρό εκείνος που επιθυμεί διακαώς τη ζωή και την υγεία.