οἷς ἐπιλέγει ἑξῆς· “Κύριος ἔκτισέ με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ, πρὸ τοῦ αἰῶνος ἐθεμελίωσέ με, ἐν ἀρχῇ πρὸ τοῦ τὴν γῆν ποιῆσαι καὶ πρὸ τοῦ τὰς ἀβύσσους γενέσθαι, πρὸ τοῦ ὄρη ἑδρασθῆναι, πρὸ δὲ πάντων βουνῶν γεννᾷ με, ἡνίκα ἡτοίμαζε τὸν οὐρανόν, συμπαρήμην αὐτῷ, καὶ ὡς ἀσφαλεῖς ἐτίθει πηγὰς τῆς ὑπ᾽ οὐρανόν, ἤμην σὺν αὐτῷ ἁρμόζουσα. ἐγὼ ἤμην ᾗ προσέχαιρε καθ᾽ ἡμέραν, ηὐφραινόμην δὲ ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν παντὶ καιρῷ, ὅτε ηὐφραίνετο τὴν οἰκουμένην συντελέσας.” ταῦτα Σολομῶν ἐν Παροιμίαις. καὶ ταῦτα δέ πη ἐξ αὐτοῦ λέγεται τοῦ προσώπου· “Τί δέ ἐστι σοφία καὶ πῶς ἐγένετο, ἀπαγγελῶ καὶ οὐκ ἀποκρύψω ὑμῖν μυστήρια, ἀλλ᾽ ἐξ ἀρχῆς γενέσεως ἐξιχνιάσω.” οἷς ἑξῆς ἐπιλέγει· “Ἔστι γὰρ αὕτη πνεῦμα νοερόν, ἅγιον, μονογενές, πολυμερές, λεπτόν, εὐκίνητον, τρανόν, ἀμόλυντον, παντοδύναμον, πανεπίσκοπον καὶ διὰ πάντων χωροῦν πνευμάτων, νοερῶν, καθαρῶν, λεπτοτάτων. πάσης γὰρ κινήσεως κινητικώτερον σοφία, διήκει δὲ καὶ χωρεῖ διὰ πάντων διὰ τὴν καθαρότητα. ἀτμὶς γάρ ἐστι τῆς τοῦ θεοῦ δυνάμεως καὶ ἀπόρροια τῆς τοῦ παντοκράτορος δόξης εἰλικρινής· διὸ οὐδὲν μεμολυσμένον εἰς αὐτὴν παρεμπίπτει. ἀπαύγασμα γάρ ἐστι φωτὸς ἀϊδίου καὶ ἔσοπτρον ἀκηλίδωτον τῆς τοῦ θεοῦ ἐνεργείας καὶ εἰκὼν τῆς ἀγαθότητος αὐτοῦ. διατείνει δὲ ἀπὸ πέρατος ἐπὶ πέρας εὐρώστως καὶ διοικεῖ τὰ πάντα χρηστῶς.”
Μετάφραση
Στα οποία προσθέτει στη συνέχεια: «Ο Κύριος με έκτισε αρχή των οδών του για τα έργα του, προ του αιώνος με θεμελίωσε, στην αρχή, προτού δημιουργήσει τη γη και προτού υπάρξουν οι άβυσσοι, προτού εδραιωθούν τα όρη, και προ πάντων των βουνών με γεννά, όταν ετοίμαζε τον ουρανό, ήμουν μαζί του, και όταν καθιστούσε ασφαλείς τις πηγές κάτω από τον ουρανό, ήμουν μαζί του συναρμόζοντας τα πάντα. Εγώ ήμουν εκείνη με την οποία χαιρόταν καθημερινά, και ευφραινόμουν ενώπιόν του σε κάθε καιρό, όταν ευφραινόταν έχοντας ολοκληρώσει την οικουμένη». Αυτά λέει ο Σολομών στις Παροιμίες. Και αυτά επίσης λέγονται κάπου από το ίδιο πρόσωπο: «Τι δε είναι η σοφία και πώς δημιουργήθηκε, θα το αναγγείλω και δεν θα σας αποκρύψω μυστήρια, αλλά θα την εξιχνιάσω από την αρχή της γενέσεώς της». Στα οποία προσθέτει έπειτα: «Διότι αυτή είναι πνεύμα νοερό, άγιο, μονογενές, πολυμερές, λεπτό, ευκίνητο, τρανό, αμόλυντο, παντοδύναμο, παντεποπτικό και το οποίο διεισδύει μέσα από όλα τα πνεύματα, τα νοερά, τα καθαρά, τα λεπτότατα. Διότι η σοφία είναι πιο κινητική από κάθε κίνηση, και διαπερνά και διεισδύει μέσα από τα πάντα εξαιτίας της καθαρότητάς της. Διότι είναι ατμίδα της δύναμης του Θεού και καθαρή απόρροια της δόξας του Παντοκράτορα· γι' αυτό τίποτε το μολυσμένο δεν παρεισφρέει σε αυτήν. Διότι είναι απαύγασμα αϊδίου φωτός και ακηλίδωτο κάτοπτρο της ενέργειας του Θεού και εικόνα της αγαθότητάς του. Εκτείνεται δε από τη μια άκρη στην άλλη με δύναμη και διοικεί τα πάντα με αγαθότητα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες