αὐτοῦ γάρ ἐστιν ἀκοῦσαι λέγοντος· «κύριε, μή μοι δῷς πλοῦτον μηδὲ πενίαν, ἀλλὰ μέτρησόν μοι τὰ δέοντα καὶ τὰ αὐτάρκη.» σοφίας δὲ μᾶλλον ἐπεμελεῖτο. διὸ βοᾷ καὶ λέγει· «εἱλόμην αὐτὴν ἔχειν ἀντὶ» χρυσίου καὶ ἀργυρίου, «ὑπὲρ ὑγίειαν καὶ εὐμορφίαν ἠγάπησα αὐτήν.» πόθεν δὲ καὶ τοσαῦτα ἱμάτια τοῖς μαθηταῖς, ὥστε ἀπὸ Βηθανίας ἕως εἰσέλθῃ εἰς Ἱεροσόλυμα ὑποστρωννύναι τῇ ὄνῳ βαδιζούσῃ;
Μετάφραση
Διότι αυτόν ακούμε να λέει: «Κύριε, μη μου δώσεις πλούτο ούτε πενία, αλλά χορήγησέ μου τα αναγκαία και τα επαρκή». Περισσότερο δε μεριμνούσε για τη σοφία. Γι' αυτό αναφωνεί και λέει: «Προτίμησα να έχω αυτήν αντί» για χρυσό και άργυρο, «και την αγάπησα περισσότερο από την υγεία και την ομορφιά». Από πού όμως είχαν οι μαθητές τόσα ενδύματα, ώστε από τη Βηθανία μέχρι να εισέλθει στα Ιεροσόλυμα να τα στρώνουν κάτω από την όνο καθώς βάδιζε;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες