Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ 7:13

ΤΙΤΛΟΣ Γ΄. — Περί των σοφών και συνετών ανδρών· και ότι πρέπει αυτοί να είναι πάντοτε έτοιμοι προς ωφέλεια των πάντων. «Άδολα έμαθα, άφθονα μεταδίδω. Τον πλούτο της δεν τον αποκρύπτω.» «Το πλήθος των σοφών είναι σωτηρία του κόσμου.» «Καλύτερος είναι ο άνθρωπος που αποκρύπτει τη μωρία του, παρά ο άνθρωπος που αποκρύπτει τη σοφία του.» «Σοφία κρυμμένη και θησαυρός αφανής, ποια η ωφέλεια και στα δύο;» «Δωρεάν λάβατε, δωρεάν δώστε.» «Να είστε έτοιμοι για απολογία σε καθέναν που σας ζητά λόγο για την ελπίδα που έχετε μέσα σας, αλλά με πραότητα και φόβο, έχοντας αγαθή συνείδηση.» Υφίσταται κίνδυνος προδοσίας στο να μην δίνει κανείς πρόθυμα τις απαντήσεις περί Θεού σε όσους αγαπούν Κύριον τον Θεό.

Και πάλι: «Μακάριοι οι ελεήμονες.» Ποιοι άραγε είναι οι ελεήμονες; Εκείνοι που δίνουν χρήματα και τρέφουν τους φτωχούς; Όχι! Αλλά ποιοι; Εκείνοι που έγιναν φτωχοί για χάρη Εκείνου που έγινε φτωχός για εμάς και δεν έχουν τίποτα να δώσουν, αλλά θυμούνται πάντοτε νοερά τους φτωχούς, τις χήρες, τα ορφανά και τους ασθενείς, και πολλές φορές, βλέποντάς τους, τους συμπονούν και κλαίνε θερμά για αυτούς, όπως ακριβώς έκανε ο Ιώβ που έλεγε: «Εγώ έκλαψα για κάθε αδύναμο». Είναι εκείνοι που, όταν έχουν, τους ελεούν με ιλαρότητα, και υπενθυμίζουν σε όλους άφθονα όσα συμβάλλουν στη σωτηρία της ψυχής, υπακούοντας σε αυτόν που είπε: «Χωρίς δόλο έμαθα, και άφθονα μεταδίδω.» Αυτοί είναι που μακαρίζονται από τον Κύριο, οι αληθινοί ελεήμονες· γι' αυτό και μέσα από τέτοιου είδους ελεημοσύνη, ανεβαίνοντας σαν από κάποιο σκαλοπάτι, φτάνουν στην τέλεια καθαρότητα της ψυχής.

Αυτό δε το κάνω υπακούοντας απολύτως στον Σολομώντα που λέει: «Άδολα τα έμαθα, και άφθονα τα μεταδίδω», γι' αυτό λοιπόν έτσι φωνάζω δυνατά προς όλους, όπως ειπώθηκε: «Ελάτε να μάθετε ότι όχι μόνο στο μέλλον, αλλά ήδη τώρα βρίσκεται μπροστά στα μάτια, στα χέρια και στα πόδια σας ο ανεκλάλητος θησαυρός, που είναι υπεράνω κάθε αρχής και εξουσίας. Ελάτε να βεβαιωθείτε ότι το φως του κόσμου είναι αυτός ο θησαυρός, για τον οποίο σας μιλώ.» Και δεν τα λέω αυτά από τον εαυτό μου, αλλά ο ίδιος ο θησαυρός το είπε και το λέει: «Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή, εγώ είμαι ο κόκκος του σιναπιού που κρύβεται μέσα στη γη, εγώ είμαι το μαργαριτάρι που αγοράζεται από τους πιστούς, εγώ είμαι η βασιλεία των ουρανών που είναι κρυμμένη ανάμεσά σας, και όπως ακριβώς με βλέπουν τώρα εκείνοι που με αναζήτησαν και με βρήκαν, έτσι θα λάμψω και μέσα τους και πάνω από όλους αυτούς, όπως τώρα λάμπω —αν και κρυμμένος— υπεράνω όλων των ουρανών. Εγώ και εδώ, ο αχώρητος κατά τη φύση, γίνομαι σε εσάς χωρητός κατά χάριν και ο αόρατος ορατός, χωρίς να φανερώνομαι σε όλο μου το μεγαλείο, αν και παραμένω ολόκληρος όταν γίνομαι ορατός, αλλά φανερώνομαι τόσο, όσο μπορεί να δεχθεί η φύση και η δύναμη εκείνων που με βλέπουν.»