Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ 8:2

5 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Ταύτην ἐφίλησα καὶ ἐξεζήτησα ἐκ νεότητός μου καὶ ἐζήτησα νύμφην ἀγαγέσθαι ἐμαυτῷ καὶ ἐραστὴς ἐγενόμην τοῦ κάλλους αὐτῆς.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–5 από 5

Μέγας Αθανάσιος Σύνοψις τῆς θείας γραφῆς
Τίς ἡ σοφία, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ; Καὶ πῶς ὁ Λόγος σὰρξ γέγονε, καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν. Ὅτι κἀγὼ ὁμοιοπαθὴς ὑμῖν, ὢν ἄνθρωπος, ἐκ κελεύσεως Θεοῦ πεπαίδευμαι. Περὶ Χριστοῦ, τῇ σοφίᾳ τοῦ Θεοῦ. Ὅτι πάντων τὴν γνῶσιν ἐξ αὐτῆς ἔσχον. Ἐν γὰρ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἡμεῖς καὶ οἱ λόγοι ἡμῶν. Τίς ἡ σοφία, καὶ πῶς εἰς ἀνθρώπους ἦλθε· μία γὰρ οὖσα πάντα δύναται, καὶ μένουσα ἐν αὑτῇ, τὰ πάντα καινίζει. «Τὴν σοφίαν,» φησὶν, «ἐκ νεότητος φιλήσας, πάντα τὰ ἀγαθὰ ἐξ αὐτῆς ἔσχον,» σαρκικὰ καὶ πνευματικά.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ποια είναι η σοφία, ο Υιός του Θεού; Και πώς ο Λόγος έγινε σάρκα και κατοίκησε ανάμεσά μας. Διότι και εγώ, όντας άνθρωπος ομοιοπαθής με εσάς, έχω διδαχθεί κατ' εντολήν του Θεού. Περί του Χριστού, της σοφίας του Θεού. Διότι τη γνώση των πάντων απέκτησα από αυτήν. Επειδή στο χέρι Του βρισκόμαστε και εμείς και οι λόγοι μας. Ποια είναι η σοφία, και πώς ήλθε στους ανθρώπους; Διότι, ενώ είναι μία, τα πάντα δύναται, και παραμένοντας στον εαυτό της, τα πάντα ανακαινίζει. «Τη σοφία», λέει, «αφού την αγάπησα από τη νεότητά μου, όλα τα αγαθά από αυτήν απέκτησα», σαρκικά και πνευματικά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Εἰς τὸν προφήτην Ἠσαΐαν
Τοιοῦτοι δὲ οἱ Μῆδοι· οὐκ ἐλεήσουσι τὰ τέκνα τῶν Βαβυλωνίων, οὐδὲ περιποιήσασθαι καταδέξονται. Τάχα δὲ τέκνα τοὺς καρποὺς καὶ τὰ γεννήματα τῆς Βαβυλωνίων ψυχῆς νῦν φησιν ἡ Γραφή. Τοιαῦτα νομίζω εἶναι καὶ τὰ τοῦ μακαριζομένου παρὰ τῷ Ψαλμῷ τέκνα, ἐν ᾧ ἡ μὲν γυνὴ ἡ σοφία ἐστὶν, ἥντινα ἐκζητήσας νύμφην ἠγάγετο καὶ σύνοικον ἑαυτῷ ὁ Κύριος, γενόμενος ἐραστὴς τοῦ κάλλους αὐτῆς· οἱ δὲ υἱοὶ, τὰ γεννήματα τοῦ νοῦ καὶ τῆς σοφίας ἅμα συνελθόντα. Περὶ τούτων οἶμαι τῶν τέκνων εἰρῆσθαι ἐν τῷ ρλϛʹ Ψαλμῷ· Θυγάτηρ Βαβυλῶνος ἡ ταλαίπωρος· μακάριος, ὃς ἀνταποδώσει σοι τὸ ἀνταπόδομά σου, ὃ ἀνταπέδωκας ἡμῖν. Μακάριος, ὃς κρατήσει καὶ ἐδαφιεῖ τὰ νήπιά σου πρὸς τὴν πέτραν. Ταύτην γὰρ προβλέπει τὴν ἡμέραν τῆς ἀνταποδόσεως, καθ᾽ ἣν οἱ Μῆδοι, κρατήσαντες τῶν Βαβυλωνίων, οὐκ ἐλεήσουσιν, οὐδὲ ἐπὶ τοῖς τέκνοις αὐτῶν φείσονται οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τέτοιοι λοιπόν είναι οι Μήδοι· δεν θα ελεήσουν τα τέκνα των Βαβυλωνίων, ούτε θα καταδεχθούν να τα διασώσουν. Πιθανώς δε, η Γραφή ονομάζει τώρα «τέκνα» τους καρπούς και τα γεννήματα της ψυχής των Βαβυλωνίων. Τέτοια νομίζω πως είναι και τα τέκνα εκείνου που μακαρίζεται στον Ψαλμό, στον οποίο η μεν γυναίκα είναι η σοφία, την οποία, αφού την αναζήτησε, την πήρε ως νύμφη και σύνοικό του ο Κύριος, έχοντας γίνει εραστής του κάλλους της· οι δε υιοί είναι τα γεννήματα που προήλθαν από την ένωση του νου και της σοφίας. Για αυτά τα τέκνα νομίζω ότι έχει λεχθεί στον 136ο Ψαλμό: «Θυγατέρα της Βαβυλώνος, η ταλαίπωρη· μακάριος είναι εκείνος που θα σου ανταποδώσει την ανταπόδοσή σου, την οποία εσύ ανταπέδωσες σε εμάς. Μακάριος είναι εκείνος που θα πιάσει και θα συντρίψει τα νήπιά σου πάνω στην πέτρα». Διότι προβλέπει αυτήν ακριβώς την ημέρα της ανταπόδοσης, κατά την οποία οι Μήδοι, αφού κυριαρχήσουν επί των Βαβυλωνίων, δεν θα τους ελεήσουν, ούτε θα σπλαχνιστούν τα μάτια τους τα τέκνα τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Ἀγκυρωτός
οἶδεν οὖν ὁ ἀπόστολος λέγειν «οὐκ ἔγνω ὁ κόσμος διὰ τῆς σοφίας τοῦ θεοῦ τὸν θεόν» καί «ἐμώρανεν ὁ θεὸς τὴν σοφίαν τοῦ κόσμου» καὶ πάλιν λέγει «οὐκ ἐν σοφίᾳ σαρκικῇ, ἀλλ᾽ ἐν δυνάμει θεοῦ», καὶ οἶδε Σολομὼν καλεῖν σοφίαν λέγων «ἠράσθην τοῦ κάλλους αὐτῆς καὶ νύμφην ἠγαγόμην ἐμαυτῷ», καὶ Ἰὼβ οἶδε σοφίαν καί φησιν «ἡ δὲ σοφία πόθεν εὑρέθη; ποῖος δὲ τόπος ἐστὶ τῆς φρονήσεως;» καί «σοφία τοῦ πένητός ἐστιν ἐξουδενωμένη» καί «αὐτὸς τῆς σοφίας ἐστὶ διορθωτής» καί «σοφία πατρὸς ὁ μονογενής».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γνωρίζει, λοιπόν, ο απόστολος να λέει «δεν γνώρισε ο κόσμος τον Θεό διά της σοφίας του Θεού» και «απομώρανε ο Θεός τη σοφία του κόσμου» και πάλι λέει «όχι με σαρκική σοφία, αλλά με δύναμη Θεού», και γνωρίζει ο Σολομών να επικαλείται τη σοφία λέγοντας «αγάπησα το κάλλος της και την πήρα ως νύφη μου», και ο Ιώβ γνωρίζει τη σοφία και λέει «η δε σοφία από πού βρέθηκε; Και ποιος είναι ο τόπος της φρονήσεως;» και «η σοφία του πένητα είναι εξουδενωμένη» και «αυτός είναι ο διορθωτής της σοφίας» και «σοφία του Πατρός είναι ο Μονογενής».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Ἀπορίαι πρὸς Θωμᾶν
Περὶ διαφόρων ἀπόρων τῶν ἁγίων Διονυσίου καὶ Γρηγορίου, πρὸς Θωμᾶν τὸν ἡγιασμένον Τῷ ἡγιασμένῳ δούλῳ τοῦ θεοῦ πατρὶ πνευματικῷ καὶ διδασκάλῳ, κυρίῳ Θωμᾷ, Μάξιμος ταπεινὸς καὶ ἁμαρτωλὸς, ἀνάξιος δοῦλος καὶ μαθητής. Ἀπλανοῦς θεωρίας ἐξ ἐμμελοῦς περὶ τὰ θεῖα σπουδῆς, ἕξιν λαβὼν ἀναλλοίωτον, οὐχ’ ἁπλῶς σοφίας, ἀλλὰ τοῦ κάλλους αὐτῆς, θεῷ λίαν ἠγαπημένε, γέγονας ἐραστὴς σωφρονέστατος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Περί διαφόρων αποριών των αγίων Διονυσίου και Γρηγορίου, προς τον ηγιασμένο Θωμά. Προς τον ηγιασμένο δούλο του Θεού, πνευματικό πατέρα και διδάσκαλο, κύριο Θωμά, ο Μάξιμος, ταπεινός και αμαρτωλός, ανάξιος δούλος και μαθητής. Έχοντας αποκτήσει αναλλοίωτη έξη απλανούς θεωρίας μέσα από την επιμελή σπουδή των θείων, έγινες, ω πολυαγαπημένε του Θεού, ο πλέον σώφρων εραστής όχι απλώς της σοφίας, αλλά του κάλλους της.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Κατηχήσεις
Ἔδει δὲ καὶ ἐρᾶν καὶ ζητεῖν, καθὼς γέγραπται· «Ἐραστής», φησίν, «ἐγενόμην τοῦ κάλλους αὐτῆς», δηλαδὴ τῆς σοφίας, καὶ «ἐφίλησα αὐτὴν καὶ ἐξεζήτησα ἐκ νεότητός μου καὶ ἐζήτησα νύμφην ἀγαγέσθαι ἐμαυτῷ», ὅτι «ὁ πάντων δεσπότης ἠγάπησεν αὐτήν». Δύο γοῦν, ὡς εἴρηται, ὄντων τῶν λεγομένων, δύο καὶ τὰς ἀντιδόσεις λαμβάνουσιν. Οἱ μὲν γὰρ φιλοῦντες ἀντιφιλοῦνται, οἱ δὲ ζητοῦντες εὑρίσκουσι χάριν. Ποταπὴν χάριν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έπρεπε δε και να ποθούν και να αναζητούν, όπως είναι γραμμένο: «Εραστής», λέει, «έγινα του κάλλους της», δηλαδή της σοφίας, και «την αγάπησα και την αναζήτησα από τη νεότητά μου, και ζήτησα να την πάρω για νύφη μου», διότι «ο δεσπότης των πάντων την αγάπησε». Εφόσον λοιπόν, όπως ειπώθηκε, δύο είναι αυτά που λέγονται, δύο είναι και οι ανταποδόσεις που λαμβάνουν. Διότι εκείνοι που αγαπούν αγαπιούνται και οι ίδιοι, ενώ εκείνοι που αναζητούν βρίσκουν χάρη. Τι είδους χάρη;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες