Ἔδει δὲ καὶ ἐρᾶν καὶ ζητεῖν, καθὼς γέγραπται· «Ἐραστής», φησίν, «ἐγενόμην τοῦ κάλλους αὐτῆς», δηλαδὴ τῆς σοφίας, καὶ «ἐφίλησα αὐτὴν καὶ ἐξεζήτησα ἐκ νεότητός μου καὶ ἐζήτησα νύμφην ἀγαγέσθαι ἐμαυτῷ», ὅτι «ὁ πάντων δεσπότης ἠγάπησεν αὐτήν». Δύο γοῦν, ὡς εἴρηται, ὄντων τῶν λεγομένων, δύο καὶ τὰς ἀντιδόσεις λαμβάνουσιν. Οἱ μὲν γὰρ φιλοῦντες ἀντιφιλοῦνται, οἱ δὲ ζητοῦντες εὑρίσκουσι χάριν. Ποταπὴν χάριν;
Μετάφραση
Έπρεπε δε και να ποθούν και να αναζητούν, όπως είναι γραμμένο: «Εραστής», λέει, «έγινα του κάλλους της», δηλαδή της σοφίας, και «την αγάπησα και την αναζήτησα από τη νεότητά μου, και ζήτησα να την πάρω για νύφη μου», διότι «ο δεσπότης των πάντων την αγάπησε». Εφόσον λοιπόν, όπως ειπώθηκε, δύο είναι αυτά που λέγονται, δύο είναι και οι ανταποδόσεις που λαμβάνουν. Διότι εκείνοι που αγαπούν αγαπιούνται και οι ίδιοι, ενώ εκείνοι που αναζητούν βρίσκουν χάρη. Τι είδους χάρη;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες