Τούτῳ οὖν ποτε κρατηθεὶς τῷ ἔρωτι καὶ ὁ τῆς σοφίας ἐραστὴς Σολομών, «ἐνέτυχον», φησί, «τῷ Κυρίῳ καὶ ἐδεήθην αὐτοῦ καὶ εἶπον ἐξ ὅλης μου τῆς καρδίας· Θεὲ πατέρων καὶ Κύριε τοῦ ἐλέους, ὁ ποιήσας τὰ πάντα ἐν λόγῳ σου καὶ τῇ σοφίᾳ σου κατασκευάσας τὸν ἄνθρωπον, ἵνα δεσπόζῃ τῶν ὑπὸ σοῦ γενομένων κτισμάτων καὶ διέπῃ τὸν κόσμον ἐν ὁσιότητι καὶ δικαιοσύνῃ, δός μοι τὴν τῶν σῶν θρόνων πάρεδρον σοφίαν καὶ μή με ἀποδοκιμάσῃς ἐκ παίδων σου, ὅτι ἐγὼ δοῦλος σὸς καὶ υἱὸς τῆς παιδίσκης σου». Ἐξαπόστειλον αὐτὴν ἐξ ἁγίου σου κατοικητηρίου <καὶ> ἀπὸ θρόνου δόξης σου, ἵνα συμπαροῦσά μοι διδάξῃ με τί εὐάρεστόν ἐστι παρὰ σοὶ καὶ ὁδηγήσῃ με ἐν γνώσει καὶ φυλάξῃ με ἐν τῇ δόξῃ αὐτῆς.
Μετάφραση
Κυριευμένος, λοιπόν, κάποτε από αυτόν τον έρωτα και ο εραστής της σοφίας Σολομών, λέει: «Απευθύνθηκα στον Κύριο, τον παρακάλεσα και είπα με όλη μου την καρδιά: Θεέ των πατέρων και Κύριε του ελέους, εσύ που δημιούργησες τα πάντα με τον λόγο σου και με τη σοφία σου έπλασες τον άνθρωπο, για να κυριαρχεί στα κτίσματα που έγιναν από εσένα και να κυβερνά τον κόσμο με οσιότητα και δικαιοσύνη, δώσε μου τη σοφία που παρακάθεται στους θρόνους σου και μην με απορρίψεις από τα παιδιά σου, διότι εγώ είμαι δούλος σου και γιος της δούλης σου». Απόστειλέ την από το άγιο κατοικητήριό σου και από τον θρόνο της δόξας σου, ώστε, παραστεκόμενη σε μένα, να με διδάξει τι είναι ευάρεστο σε εσένα και να με οδηγήσει με γνώση και να με διαφυλάξει με τη δόξα της.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες