Πατερικές αναφορές στο ΖΑΧΑΡΙΑΣ 1:1

Ο Αγγαίος, του οποίου η αρχή είναι: «Στο δεύτερο έτος του βασιλιά Δαρείου, τον έκτο μήνα, την πρώτη του μήνα, έγινε λόγος Κυρίου δια χειρός του προφήτη Αγγαίου, λέγοντας». Ο Ζαχαρίας, του οποίου η αρχή είναι: «Τον όγδοο μήνα του δεύτερου έτους επί Δαρείου, έγινε λόγος Κυρίου προς τον Ζαχαρία, τον γιο του Βαραχίου, γιο του Αδδώ, τον προφήτη, λέγοντας». Ο Μαλαχίας, του οποίου η αρχή είναι: «Λήμμα του λόγου του Κυρίου προς τον Ισραήλ δια χειρός του αγγέλου του». Αυτοί λοιπόν οι δώδεκα αποτελούν ένα βιβλίο. Στη συνέχεια ακολουθούν άλλοι τέσσερις, που ο καθένας αποτελεί ένα ξεχωριστό βιβλίο, και είναι οι εξής: Ο Ησαΐας, του οποίου η αρχή είναι: «Όραση την οποία είδε ο Ησαΐας, ο γιος του Αμώς, την οποία είδε για την Ιουδαία και για την Ιερουσαλήμ, κατά τη βασιλεία του Οζία, του Ιωάθαμ, του Άχαζ και του Εζεκία, οι οποίοι βασίλευσαν στην Ιουδαία».

Ιδιότροπη είναι επίσης η σημείωση των χρόνων και η υποδοχή του λόγου, όπως αναφέρεται στον Αγγαίο· διότι λέγει: «Κατά το δεύτερο έτος του βασιλέως Δαρείου, τον έκτο μήνα, την πρώτη του μηνός, έγινε λόγος Κυρίου εν χειρί του προφήτη Αγγαίου». Μου φαίνεται δε ότι το «εν χειρί» που λέγεται εδώ, έχει ισοδύναμη σημασία με το λήμμα που αναγράφεται στους άλλους. Και στον Ζαχαρία επίσης: «Τον όγδοο μήνα του δεύτερου έτους επί Δαρείου, έγινε λόγος Κυρίου προς τον Ζαχαρία, τον γιο του Βαραχίου, γιο του Αδδώ, τον προφήτη».

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗ ΖΑΧΑΡΙΑ. ΤΟΜΟΣ ΠΡΩΤΟΣ. <Τον όγδοο μήνα του δεύτερου έτους της βασιλείας του Δαρείου, έγινε λόγος Κυρίου προς τον Ζαχαρία, τον γιο του Βαραχίου, γιου του Αδδώ του προφήτη, λέγοντας:> Προφητεύει, λοιπόν, ο μακάριος Ζαχαρίας στα Ιεροσόλυμα, κατά τους ίδιους περίπου χρόνους, νομίζω, με τον Σοφονία. Διότι, μετά την επιστροφή από την αιχμαλωσία, ο Ισραήλ δεν κατοίκησε πλέον διαιρεμένος και χωριστά στην Ιουδαία και στη Σαμάρεια, αλλά όλοι μαζί συγκεντρώθηκαν σε μία πόλη, δηλαδή την Ιερουσαλήμ, και σε όλη την Ιουδαία, ενώ κυβερνήτης τους ήταν ο Ζοροβάβελ από τη φυλή του Ιούδα, και επικεφαλής της ιεροσύνης ήταν ο Ιησούς του Ιωσεδέκ, ο μέγας ιερέας. Συνθέτει δε με μεγάλη τέχνη τον προφητικό λόγο.

Επειδή, λοιπόν, οι περισσότεροι από εκείνους που είχαν οδηγηθεί από την Ιουδαία ή τη Σαμάρεια στην αιχμαλωσία επέστρεψαν εκεί, γνωρίζοντας όλα όσα είχαν τολμήσει κατά καιρούς οι Βαβυλώνιοι εναντίον των Ιεροσολύμων· και επειδή, επιπλέον, δεν αγνοούσαν εκείνα με τα οποία είχε λυπηθεί ο Θεός· ενώ όσοι βέβαια είχαν γεννηθεί στη χώρα των Περσών και των Μήδων δεν γνώριζαν ούτε ποια ούτε πώς ήταν η Ιερουσαλήμ, ούτε την Ιουδαία ήξεραν, ούτε βέβαια τα δεινά που είχαν επιβληθεί στους πατέρες τους από τη θεία οργή, αλλά ούτε καν για ποιους λόγους υπέστησαν τόσο σκληρές τιμωρίες, παρά μόνο ίσως μέσα από κάποιες ασαφείς και παραμελημένες διηγήσεις, ήταν αναγκαίο ο Θεός των όλων να αναδείξει σε αυτούς τους λυτρωμένους και εντελώς νέους ανθρώπους τον μακάριο Ζαχαρία ως ένα είδος παιδαγωγού και καθοδηγητή. Αυτός καταγόταν από ιερό αίμα, δηλαδή από τη φυλή του Λευί, και γεννήθηκε κατά σάρκα από τον πατέρα του Βαραχία, ενώ κατά πνεύμα ονομάστηκε και υιός του προφήτη Αδδώ. Διότι, όπως είναι φυσικό, ανατράφηκε με το δικό του ήθος και έγινε μιμητής των ίδιων ενάρετων πράξεων.

Συνετό, λοιπόν, είναι να είναι κανείς υπάκουος, και από κάθε κακό θα μας απαλλάξει το να ακολουθούμε τους θείους νόμους, να τιμούμε τις προφητείες των αγίων και να θεωρούμε άξιες πίστεως τις φωνές του Πνεύματος, κατανοώντας ότι με κάθε τρόπο και οπωσδήποτε θα εκπληρωθούν τα προαναγγελθέντα, να αναμορφωνόμαστε προς το καλύτερο και να προχωρούμε σε μετάνοια. Διότι έτσι θα απομακρύνουμε τα αποτελέσματα της οργής και θα βρούμε τον Δεσπότη πράο απέναντί μας· διότι δικαιώνει τον ασεβή και απαλλάσσει από την τιμωρία εκείνους που από άγνοια ή ασθένεια έπεσαν στην αμαρτία. <Την εικοστή τετάρτη του ενδέκατου μήνα· αυτός είναι ο μήνας Σαβάτ· κατά το δεύτερο έτος του Δαρείου, έγινε λόγος Κυρίου προς τον προφήτη Ζαχαρία, τον γιο του Βαραχίου, γιου του Αδδώ, λέγοντας: Είδα τη νύχτα, και ιδού ένας άνδρας ανεβασμένος σε κόκκινο άλογο, και αυτός στεκόταν ανάμεσα σε δύο κατάσκια βουνά, και πίσω του υπήρχαν άλογα κόκκινα, ψαρά, ποικιλόχρωμα και λευκά. Και είπα: Τι είναι αυτά, Κύριε; Και μου είπε ο άγγελος που μιλούσε μέσα μου: Εγώ θα σου δείξω τι είναι αυτά. Και αποκρίθηκε ο άνδρας που στεκόταν ανάμεσα στα βουνά και μου είπε: Αυτοί είναι εκείνοι τους οποίους εξαπέστειλε ο Κύριος για να περιοδεύσουν τη γη. Και αποκρίθηκαν στον άγγελο του Κυρίου που στεκόταν ανάμεσα στα βουνά και είπαν: Περιοδεύσαμε όλη τη γη, και ιδού, όλη η γη κατοικείται και ησυχάζει.> Τμηματικά και κατά καιρούς αποκάλυπτε ο Θεός τα οράματα στους αγίους προφήτες.

ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗ ΖΑΧΑΡΙΑ. ΤΟΜΟΣ ΤΡΙΤΟΣ. <Και συνέβη κατά το τέταρτο έτος της βασιλείας του Δαρείου να γίνει λόγος Κυρίου προς τον Ζαχαρία, την τετάρτη ημέρα του ένατου μήνα, που είναι ο Χασελεύ. Και έστειλε στη Βαιθήλ ο βασιλιάς τον Σαρασάρ και τον Αρβεσεέρ και τους άνδρες του, για να εξιλεώσουν τον Κύριο, λέγοντας προς τους ιερείς που βρίσκονταν στον οίκο του Κυρίου του Παντοκράτορα και προς τους προφήτες: Μήπως εισήλθε εδώ κατά τον πέμπτο μήνα το αγίασμα, καθώς έπραξαν ήδη αρκετά έτη;> Μετά την επίδειξη των οραμάτων, δόθηκαν και άλλοι λόγοι από τον Θεό, αφού παρήλθε στο μεταξύ μικρό χρονικό διάστημα. Διότι, πριν από τα οράματα, έχει γραφτεί ότι «Την εικοστή τετάρτη του ενδέκατου μήνα, αυτός είναι ο μήνας Σαβάτ, κατά το δεύτερο έτος του Δαρείου, έγινε λόγος Κυρίου προς τον Ζαχαρία, τον γιο του Βαραχίου, γιο του Αδδώ, τον Προφήτη, λέγοντας». Ενώ στα ζητήματα που εξετάζουμε εδώ, ορίζεται άλλος χρόνος μετά από εκείνον: Διότι, κατά το τέταρτο έτος, την τετάρτη ημέρα του ένατου μήνα, που είναι ο Χασαλεύ, δηλαδή σύμφωνα με την εβραϊκή γλώσσα. Ο τρόπος της θεοπτίας μεταβλήθηκε για τον Προφήτη. Ποια είναι όμως η αφορμή, θα το εξηγήσει πολύ καθαρά η αφήγηση της ιστορίας. Διότι κανείς δεν θα μπορούσε να κατανοήσει το νόημα των προκειμένων με άλλον τρόπο, παρά μόνο με αυτόν.