Ὁρῶμεν δὲ, ὅτι διαγυμνάζων ἔσθ᾽ ὅτε Θεὸς τῶν ἁγίων τὴν πίστιν, καὶ τῶν προσκειμένων αὐτῷ τὴν ἀγάπησιν, ἐφίησι κατὰ καιροὺς διώκεσθαι τὴν Ἐκκλησίαν. ἀλλ᾽ ὀλίγα παθοῦσαν εὐθὺς ἀνίστησι, καὶ ἀνατειχίζει πάλιν ταῖς ἐπικουρίαις, καὶ τῇ ἄνωθεν χάριτι τὸν ἴδιον οἶκον στεφανοῖ. καὶ ἕκαστος δὲ τῶν εὐσεβεῖν ᾑρημένων καὶ πόλις ἐστὶ καὶ οἶκος Θεοῦ. δοκιμάζεται δὲ πολλάκις, κατερεθιζούσης αὐτὸν εἰς φαυλότητα καὶ σαρκικῆς ἡδονῆς καὶ μερίμνης κοσμικῆς, ὡς δοκεῖν ἐμπεπρῆσθαί τε καὶ τειχῶν ἐρήμην, ἤγουν ἀσφαλείας, τὴν τοῦ παθόντος ἀπομεῖναι ψυχήν. ἀλλὰ κατοικτείροντος Θεοῦ, καὶ ταῖς τῶν ἁγίων λιταῖς μετατιθεμένου πρὸς τὸ ἥμερον, οἰκοδομεῖται πάλιν “εἰς ναὸν ἅγιον, εἰς κατοι- ”κητήριον Θεοῦ ἐν Πνεύματι,” καὶ δὴ καὶ ἁπάσης ἀπεληλαμένης ἀκαθαρσίας, ἀνατειχίζεται παρὰ Θεοῦ, καὶ γίνεται πόλις τοῦ μεγάλου βασιλέως, τουτέστι Χριστοῦ. <Καὶ εἶπε πρὸς μὲ ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοί Ἀνάκραγε λέγων Τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ Ἔτι διαχυθήσονται πόλεις ἐν ἀγαθοῖς, καὶ ἐλεήσει Κύριος ἔτι τὴν Σιὼν καὶ αἱρετιεῖ ἔτι τὴν Ἱερουσαλήμ.> Παρατείνοντος τοῦ χρόνου τῆς αἰχμαλωσίας, αἱ τῆς Ἰουδαίας πόλεις, οὐδὲν δὲ ἧττον καὶ τῆς Σαμαρειτῶν, ἐξηρήμωντο παντελῶς. οἶκοί τε γὰρ ἦσαν ἐμπεπρησμένοι καὶ μονονουχὶ τῆς Βαβυλωνίων ὠμότητος κατακεκραγότες, καὶ αὐτὰ δὲ τὰ τῶν πόλεων σχήματα κατηφανισμένα καὶ ἀνατετραμμένα παντελῶς.
Μετάφραση
Βλέπουμε δε ότι μερικές φορές ο Θεός, για να δοκιμάσει την πίστη των αγίων και την αγάπη εκείνων που είναι προσηλωμένοι σε Αυτόν, επιτρέπει κατά καιρούς να διώκεται η Εκκλησία. Αλλά, αφού υποστεί λίγα δεινά, αμέσως την ανιστά και υψώνει πάλι τα τείχη της με τη βοήθειά Του, και με την άνωθεν χάρη στεφανώνει τον δικό Του οίκο. Επίσης, καθένας από αυτούς που έχουν επιλέξει να ζουν με ευσέβεια είναι και πόλη και οίκος του Θεού. Δοκιμάζεται δε πολλές φορές, όταν τον εξωθεί στη φαυλότητα τόσο η σαρκική ηδονή όσο και η κοσμική μέριμνα, ώστε να φαίνεται σαν να έχει πυρποληθεί και να έχει απομείνει η ψυχή αυτού που υποφέρει έρημη από τείχη, δηλαδή από ασφάλεια. Αλλά, όταν ο Θεός σπλαχνίζεται και με τις παρακλήσεις των αγίων στρέφεται προς την ημερότητα, οικοδομείται πάλι «σε ναό άγιο, σε κατοικητήριο του Θεού εν Πνεύματι», και αφού έχει πλέον εκδιωχθεί κάθε ακαθαρσία, υψώνονται ξανά τα τείχη της από τον Θεό, και γίνεται πόλη του μεγάλου Βασιλέως, δηλαδή του Χριστού. <Και μου είπε ο άγγελος που μιλούσε μέσα μου: Φώναξε δυνατά και πες: Αυτά λέει ο Κύριος Παντοκράτορας: Και πάλι θα ξεχειλίσουν οι πόλεις από αγαθά, και θα ελεήσει ο Κύριος ξανά τη Σιών, και θα εκλέξει ξανά την Ιερουσαλήμ.> Επειδή παρατεινόταν ο χρόνος της αιχμαλωσίας, οι πόλεις της Ιουδαίας, αλλά εξίσου και οι πόλεις των Σαμαρειτών, είχαν ερημωθεί εντελώς. Διότι τα σπίτια είχαν πυρποληθεί και σχεδόν κραύγαζαν για την ωμότητα των Βαβυλωνίων, και τα ίδια τα σχήματα των πόλεων είχαν εξαφανιστεί και ανατραπεί παντελώς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες