Πατερικές αναφορές στο ΖΑΧΑΡΙΑΣ 1:7

Ο Αγγαίος, του οποίου η αρχή είναι: «Στο δεύτερο έτος του βασιλιά Δαρείου, τον έκτο μήνα, την πρώτη του μήνα, έγινε λόγος Κυρίου δια χειρός του προφήτη Αγγαίου, λέγοντας». Ο Ζαχαρίας, του οποίου η αρχή είναι: «Τον όγδοο μήνα του δεύτερου έτους επί Δαρείου, έγινε λόγος Κυρίου προς τον Ζαχαρία, τον γιο του Βαραχίου, γιο του Αδδώ, τον προφήτη, λέγοντας». Ο Μαλαχίας, του οποίου η αρχή είναι: «Λήμμα του λόγου του Κυρίου προς τον Ισραήλ δια χειρός του αγγέλου του». Αυτοί λοιπόν οι δώδεκα αποτελούν ένα βιβλίο. Στη συνέχεια ακολουθούν άλλοι τέσσερις, που ο καθένας αποτελεί ένα ξεχωριστό βιβλίο, και είναι οι εξής: Ο Ησαΐας, του οποίου η αρχή είναι: «Όραση την οποία είδε ο Ησαΐας, ο γιος του Αμώς, την οποία είδε για την Ιουδαία και για την Ιερουσαλήμ, κατά τη βασιλεία του Οζία, του Ιωάθαμ, του Άχαζ και του Εζεκία, οι οποίοι βασίλευσαν στην Ιουδαία».

Ζαχαρίας, υιός του Αδδώ, ια΄. Και αυτός προφητεύει κατά το δεύτερο έτος του Δαρείου· αλλά τον όγδοο μήνα έγινε λόγος Κυρίου προς αυτόν και άγγελος Κυρίου του μίλησε, και προφητεύει προς τους πατέρες και την Ιερουσαλήμ.

Ιδιότροπη είναι επίσης η σημείωση των χρόνων και η υποδοχή του λόγου, όπως αναφέρεται στον Αγγαίο· διότι λέγει: «Κατά το δεύτερο έτος του βασιλέως Δαρείου, τον έκτο μήνα, την πρώτη του μηνός, έγινε λόγος Κυρίου εν χειρί του προφήτη Αγγαίου». Μου φαίνεται δε ότι το «εν χειρί» που λέγεται εδώ, έχει ισοδύναμη σημασία με το λήμμα που αναγράφεται στους άλλους. Και στον Ζαχαρία επίσης: «Τον όγδοο μήνα του δεύτερου έτους επί Δαρείου, έγινε λόγος Κυρίου προς τον Ζαχαρία, τον γιο του Βαραχίου, γιο του Αδδώ, τον προφήτη».

Συνετό, λοιπόν, είναι να είναι κανείς υπάκουος, και από κάθε κακό θα μας απαλλάξει το να ακολουθούμε τους θείους νόμους, να τιμούμε τις προφητείες των αγίων και να θεωρούμε άξιες πίστεως τις φωνές του Πνεύματος, κατανοώντας ότι με κάθε τρόπο και οπωσδήποτε θα εκπληρωθούν τα προαναγγελθέντα, να αναμορφωνόμαστε προς το καλύτερο και να προχωρούμε σε μετάνοια. Διότι έτσι θα απομακρύνουμε τα αποτελέσματα της οργής και θα βρούμε τον Δεσπότη πράο απέναντί μας· διότι δικαιώνει τον ασεβή και απαλλάσσει από την τιμωρία εκείνους που από άγνοια ή ασθένεια έπεσαν στην αμαρτία. <Την εικοστή τετάρτη του ενδέκατου μήνα· αυτός είναι ο μήνας Σαβάτ· κατά το δεύτερο έτος του Δαρείου, έγινε λόγος Κυρίου προς τον προφήτη Ζαχαρία, τον γιο του Βαραχίου, γιου του Αδδώ, λέγοντας: Είδα τη νύχτα, και ιδού ένας άνδρας ανεβασμένος σε κόκκινο άλογο, και αυτός στεκόταν ανάμεσα σε δύο κατάσκια βουνά, και πίσω του υπήρχαν άλογα κόκκινα, ψαρά, ποικιλόχρωμα και λευκά. Και είπα: Τι είναι αυτά, Κύριε; Και μου είπε ο άγγελος που μιλούσε μέσα μου: Εγώ θα σου δείξω τι είναι αυτά. Και αποκρίθηκε ο άνδρας που στεκόταν ανάμεσα στα βουνά και μου είπε: Αυτοί είναι εκείνοι τους οποίους εξαπέστειλε ο Κύριος για να περιοδεύσουν τη γη. Και αποκρίθηκαν στον άγγελο του Κυρίου που στεκόταν ανάμεσα στα βουνά και είπαν: Περιοδεύσαμε όλη τη γη, και ιδού, όλη η γη κατοικείται και ησυχάζει.> Τμηματικά και κατά καιρούς αποκάλυπτε ο Θεός τα οράματα στους αγίους προφήτες.

ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗ ΖΑΧΑΡΙΑ. ΤΟΜΟΣ ΤΡΙΤΟΣ. <Και συνέβη κατά το τέταρτο έτος της βασιλείας του Δαρείου να γίνει λόγος Κυρίου προς τον Ζαχαρία, την τετάρτη ημέρα του ένατου μήνα, που είναι ο Χασελεύ. Και έστειλε στη Βαιθήλ ο βασιλιάς τον Σαρασάρ και τον Αρβεσεέρ και τους άνδρες του, για να εξιλεώσουν τον Κύριο, λέγοντας προς τους ιερείς που βρίσκονταν στον οίκο του Κυρίου του Παντοκράτορα και προς τους προφήτες: Μήπως εισήλθε εδώ κατά τον πέμπτο μήνα το αγίασμα, καθώς έπραξαν ήδη αρκετά έτη;> Μετά την επίδειξη των οραμάτων, δόθηκαν και άλλοι λόγοι από τον Θεό, αφού παρήλθε στο μεταξύ μικρό χρονικό διάστημα. Διότι, πριν από τα οράματα, έχει γραφτεί ότι «Την εικοστή τετάρτη του ενδέκατου μήνα, αυτός είναι ο μήνας Σαβάτ, κατά το δεύτερο έτος του Δαρείου, έγινε λόγος Κυρίου προς τον Ζαχαρία, τον γιο του Βαραχίου, γιο του Αδδώ, τον Προφήτη, λέγοντας». Ενώ στα ζητήματα που εξετάζουμε εδώ, ορίζεται άλλος χρόνος μετά από εκείνον: Διότι, κατά το τέταρτο έτος, την τετάρτη ημέρα του ένατου μήνα, που είναι ο Χασαλεύ, δηλαδή σύμφωνα με την εβραϊκή γλώσσα. Ο τρόπος της θεοπτίας μεταβλήθηκε για τον Προφήτη. Ποια είναι όμως η αφορμή, θα το εξηγήσει πολύ καθαρά η αφήγηση της ιστορίας. Διότι κανείς δεν θα μπορούσε να κατανοήσει το νόημα των προκειμένων με άλλον τρόπο, παρά μόνο με αυτόν.

Διότι κατά το δεύτερο έτος του Δαρείου ο προφήτης Ζαχαρίας δηλώνει ότι έχει ολοκληρωθεί ο χρόνος των εβδομήντα ετών της ερήμωσης της Ιερουσαλήμ, λέγοντας: «Την εικοστή τετάρτη του ενδέκατου μήνα (αυτός είναι ο Σαβάτ), στο δεύτερο έτος του Δαρείου, έγινε λόγος Κυρίου προς τον Ζαχαρία, τον γιο του Βαραχίου», και έπειτα στη συνέχεια προσθέτει: «Και αποκρίθηκε ο άγγελος του Κυρίου και είπε: Κύριε παντοκράτορα, έως πότε δεν θα ελεήσεις την Ιερουσαλήμ και τις πόλεις του Ιούδα, τις οποίες έχεις παραβλέψει αυτό το εβδομηκοστό έτος;». Αυτόν ακριβώς τον χρόνο, λοιπόν, έχοντάς τον κατανοήσει μέσω του θείου Πνεύματος, ο Δανιήλ σημειώνει, λέγοντας: «Εγώ ο Δανιήλ κατανόησα στα βιβλία τον αριθμό των ετών, για τον οποίο έγινε λόγος Κυρίου προς τον Ιερεμία τον προφήτη, για τη συμπλήρωση της ερήμωσης της Ιερουσαλήμ, δηλαδή εβδομήντα έτη. Και έστρεψα το πρόσωπό μου προς τον Κύριο τον Θεό μου, για να ζητήσω προσευχή και δέηση». Έπειτα, μετά την προσευχή, ο άγγελος που του εμφανίστηκε προφητεύει τα σχετικά με τις εβδομήντα εβδομάδες, και επισημαίνει τον χρόνο από τον οποίο πρέπει να αρχίσει η μέτρηση, λέγοντας: «Και θα γνωρίσεις και θα κατανοήσεις από την έκδοση του προστάγματος να δοθεί απόκριση και να οικοδομηθεί η Ιερουσαλήμ έως τον Χριστό τον ηγούμενο». Έγινε μεν, λοιπόν, η πρώτη απόκριση από τον Κύρο να οικοδομηθεί η Ιερουσαλήμ, όμως δεν προχώρησε σε έργο, επειδή το εμπόδισαν οι περίοικοι.

ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΥΙΟΣ ΣΑΔΔΩ, ΙΑ΄. Και αυτός προφητεύει κατά το δεύτερο έτος του Δαρείου. Αλλά τον όγδοο μήνα έγινε λόγος Κυρίου προς αυτόν, και άγγελος Κυρίου του μιλούσε, και προφητεύει προς τους πατέρες και την Ιερουσαλήμ.