Πατερικές αναφορές στο ΖΑΧΑΡΙΑΣ 10:2

Αυτά αναγκαίως σας τα διασαφηνίσαμε, ώστε να προφυλαχθείτε από τις βλάβες των πονηρών διδασκαλιών. Διότι πράγματι, αν πρέπει να παρομοιάζουμε τις πονηρές διδασκαλίες με ολέθρια δηλητήρια, όπως λένε οι ονειροκρίτες που βρίσκονται ανάμεσά σας, αυτές είναι και το κώνειο και το ακόνιτο και κάθε άλλο ανθρωποκτόνο φάρμακο. Αυτά είναι τα δηλητήρια των ψυχών, και όχι οι δικοί μας λόγοι, αυτά δηλαδή που κραυγάζουν οι μεθυσμένοι εγκέφαλοι, οι οποίοι είναι γεμάτοι φαντασιώσεις εξαιτίας του πάθους. Αυτοί, εάν σωφρονούσαν, θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι το προφητικό χάρισμα καταυγάζει στις άχραντες και καθαρισμένες από κάθε κηλίδα ψυχές. Διότι, ούτε σε ρυπαρό κάτοπτρο είναι δυνατόν να αποτυπωθούν οι αντανακλάσεις των εικόνων, ούτε ψυχή που είναι κυριευμένη από τις βιοτικές μέριμνες και σκοτισμένη από τα πάθη που πηγάζουν από το σαρκικό φρόνημα, είναι δυνατόν να δεχθεί τις ελλάμψεις του Αγίου Πνεύματος. Διότι δεν αποτελεί κάθε ενύπνιο ευθύς αμέσως προφητεία, όπως λέει ο Ζαχαρίας: «Ο Κύριος εποίησε φαντασία και χειμερινό υετό, διότι εκείνοι που αποφθέγγονται μίλησαν για κόπους και διηγούνταν ψευδή ενύπνια». Αυτοί δε, οι οποίοι κατά τον Ησαΐα βλέπουν ενύπνια και αγαπούν την κλίνη για να νυστάζουν, αγνοούν και τούτο: ότι πολλές φορές αποστέλλεται ενέργεια πλάνης στους υιούς της απειθείας. Και υπάρχει ψευδές πνεύμα, το οποίο, αφού εισήλθε στους ψευδοπροφήτες, εξαπάτησε τον Αχαάβ.

Είπε δε κάπου και για τους γραμματείς και τους Φαρισαίους, καθώς καλούνται από τη νομική εκπαίδευση στο καλύτερο, δηλαδή την ευαγγελική: «Γι' αυτό κάθε γραμματέας που μαθήτευσε στη βασιλεία των ουρανών, μοιάζει με άνθρωπο οικοδεσπότη, ο οποίος βγάζει από τον θησαυρό του καινούργια και παλιά». Επομένως, ζητώντας από τον Θεό τη νομική και ευαγγελική γνώση, και παρουσιάζοντας τους εαυτούς μας άξιους να τη λάβουμε, θα τη λάβουμε οπωσδήποτε, και θα γεμίσουμε τους θησαυρούς μέσα στον νου μας, συλλέγοντας τα παλιά και τα νέα, γεμίζοντας τον νου μας με άφθονη πνευματική ευκαρπία. <Ο Κύριος έκανε αστραπές, και θα τους δώσει χειμερινή βροχή, στον καθένα χορτάρι στον αγρό. Διότι αυτοί που μιλούν, λένε μάταια πράγματα, και οι μάντεις είδαν ψευδείς οράσεις και μιλούσαν για ψευδή ενύπνια, μάταια παρηγορούσαν· γι' αυτό ξεράθηκαν σαν να μην έχουν βροχή, και ταλαιπωρήθηκαν σαν πρόβατα, διότι δεν υπήρχε ίαση.> Το προκείμενο χωρίο κυοφορεί κάποια κρυμμένη έννοια, την οποία θεωρώ αναγκαίο να διασαφηνιστεί σαφώς εκ των προτέρων, διότι έτσι οι φιλομαθείς θα μπορούσαν να κατανοήσουν τον σκοπό των λόγων του Προφήτη. Διότι ο λόγος του αναφερόταν στους αγίους, τους οποίους ονόμαζε και άγιους λίθους, και έλεγε ότι τους ταιριάζει κυρίως ο σίτος, επειδή ανδρίζονται, δηλαδή στους νεανίσκους, και βέβαια και ευωδιαστός οίνος, επειδή είναι παρθένοι, δηλαδή αγνοί και αμόλυντοι. «

Διότι, λέει, ενώ ο Θεός δημιουργεί τα φαινόμενα, δηλαδή τις αστραπές, και καταχέει στη γη τη χειμωνιάτικη βροχή, η οποία είναι και χρήσιμη, και επιπλέον δίνει χορτάρι στο καθένα, δηλαδή στα κτήνη των αγρών, εκείνους τους πλάνεψαν αυτοί που αποφθέγγονται, δηλαδή οι ψευδοεπείς και ψευδολόγοι και όσοι λένε μαντείες από τη δική τους καρδιά. Αυτοί έχουν πει λόγια που φέρνουν κόπους, δηλαδή όχι αυτά που οδηγούν σε ανάπαυση όσους τους πιστεύουν, αλλά εκείνα εξαιτίας των οποίων ήταν ανάγκη να κοπιάσουν, προσκρούοντας στον Θεό και παραβλεπόμενοι από Αυτόν. Οι δε μάντεις και τα ψεύτικα όνειρα τους παρηγορούσαν, ηχώντας τους προφανώς στα αυτιά όσα επιθυμούσαν, και τρέφοντάς τους με χρηστές ελπίδες, χωρίς όμως να λένε τίποτα αληθινό, αλλά παρασύροντάς τους σε απάτη και πλάνη, και καθόλου δεν τους υποδείκνυαν τον δοτήρα και χορηγό των πνευματικών αγαθών. Αντίθετα, τους έπειθαν μάλλον να ζητούν την ευημερία από τους ψευδώνυμους θεούς. Γι' αυτό τον λόγο, λέει, «Εξηράνθησαν επειδή δεν είχαν βροχή και κακοπάθησαν σαν πρόβατα». Διότι δεν υπήρχε βοσκή, δεν υπήρχε ίαση. Επειδή δεν υπήρχε ανάμεσά τους αυτός που επιδένει το συντετριμμένο, αυτός που ανορθώνει το καταρρακωμένο, αυτός που ανακτά το κακοπαθημένο.