Πατερικές αναφορές στο ΖΑΧΑΡΙΑΣ 10:3

Πρέπει λοιπόν να προσέχουμε, όχι αυτούς που ξεστομίζουν μάταια πράγματα, τους ψευδολόγους, τους βωμολόχους και τους ονειρομάντεις· αλλά μάλλον τον Θεό, ο οποίος αστράφτει στον νου μας το φως της αληθινής θεογνωσίας, και εκχέει νοητές βροχές, εννοώ τις παρηγοριές μέσω του Αγίου Πνεύματος, και αναβλαστάνει χορτάρι για εκείνους που βρίσκονται στον αγρό, δηλαδή πάλι, μας βόσκει σαν σε ολόανθιστο χορτάρι, στην άμωμη γνώση της θεόπνευστης Γραφής. Διότι «ο άνθρωπος, ενώ βρισκόταν σε τιμή, δεν το κατανόησε, εξισώθηκε με τα ανόητα κτήνη και ομοιώθηκε με αυτά»· αλλά αν τυχόν λάβει στον νου του τη γνώση των θείων λογίων, και μεταλάβει από την πνευματική τροφή, τότε ακριβώς αποβάλλοντας τη νωθρότητα, θα βρεθεί και πάλι σε τιμή, κυβερνώμενος από σώφρονα λογισμό, και αναλαμβάνοντας τον νου που αρμόζει στον άνθρωπο. «Εναντίον των ποιμένων οργίστηκε ο θυμός μου, και τους αμνούς θα επισκεφθώ.» Ποιμένες σε αυτά τα λόγια, όπως νομίζω, αποκαλεί τους ψευδοπροφήτες και τους ψευδομάντεις, και τους δασκάλους της απάτης, οι οποίοι έγιναν όλεθρος και παγίδα για κάποιους που, έχοντας αστοχήσει ως προς την αληθινή δόξα του Θεού, απέδωσαν την τιμή και τη λατρεία που του αρμόζει στην κτίση, «και προσκύνησαν τα έργα των ίδιων τους των χεριών», όπως έχει γραφτεί.

Διότι πώς θα μπορούσε να αμφιβάλλει κανείς ότι στις διασπορές των Ελλήνων οι θεσπέσιοι μαθητές έγιναν σαν άλογα, σχεδόν χλιμιντρίζοντας ενάντια στην αθυροστομία και τη θεομίσητη απάτη τους; Αφού ο Χριστός λέει για τον μακάριο Παύλο προς τον Ανανία: «Πήγαινε, διότι αυτός είναι για μένα σκεύος εκλογής για να βαστάξει το όνομά μου ενώπιον εθνών και βασιλέων και των υιών του Ισραήλ.» Και ο Αββακούμ είπε κάπου, απευθυνόμενος προς τον ίδιο τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, ότι «Θα επιβιβαστείς στα άλογά σου και η ιππασία σου είναι σωτηρία.» Επομένως, λέει, θα τον παρατάξει «ως άλογο μεγαλόπρεπο στον πόλεμο, και από αυτόν επέβλεψε.» Είναι σαν να έλεγε ότι, ως Θεός, εξέτασε μεν τους κατάλληλους για τη διακονία των ευαγγελικών κηρυγμάτων, εξέλεξε δε εκείνους που προέρχονταν από τον Ιούδα, και από αυτόν τους παρέταξε. Διότι τους επέλεξε για να γίνουν υπηρέτες και λειτουργοί των δικών Του θελημάτων, και τρόπον τινά μεσίτες και διάκονοι της δικής Του χάριτος. Και λέει ότι από αυτόν, δηλαδή προφανώς από τον Ιούδα, προέρχεται το τόξο που τεντώνεται με οργή εναντίον των αντιπάλων. Και πάλι από αυτόν θα εξέλθει και εκείνος που εξορμά μέσω αυτού. Και λέγοντας εκείνον που εξορμά, νομίζω ότι εννοεί αυτόν που λεηλατεί και αιχμαλωτίζει.

«Γι' αυτό δεν θα λυπηθώ πλέον τους κατοίκους της γης, λέει ο Κύριος ο Παντοκράτορας»· και πάλι: «Ρομφαία, εγέρσου εναντίον των ποιμένων, και πατάξτε τους ποιμένες, και αποσπάστε τα πρόβατα»· και, «θα στρέψω το χέρι μου εναντίον των ποιμένων, και οργίστηκε ο θυμός μου εναντίον των ποιμένων, και θα επισκεφθώ τους αμνούς», προσθέτοντας πλέον στην απειλή και τους ηγέτες του λαού. Τόσο επίμονα εμμένει στον λόγο και δεν μπορεί καν να απομακρυνθεί εύκολα από τις απειλές, ώστε φοβάμαι μήπως και εγώ ο ίδιος γίνω με αυτόν τον τρόπο απευκταίος.

Παντοκράτορας είναι ο Υιός· διότι τα πάντα έγιναν δι' αυτού. Άναρχος βασιλιάς είναι ο Υιός· διότι ο βασιλιάς μας υπάρχει προ αιώνων. Ομοούσιος με τον Πατέρα είναι ο Υιός· «διότι εγώ εξήλθα από τον Θεό και ήλθα». Φως αληθινό είναι ο Υιός· «διότι εγώ είμαι το φως του κόσμου». Γιατί να λέω πολλά; Θεός και παντοκράτορας είναι ο Υιός του Θεού, ο οποίος σαρκώθηκε εκ Παρθένου και ποιμαίνει την Εκκλησία, όπως μαρτυρεί ο προφήτης λέγοντας: «Ας επισκεφθεί ο Κύριος, ο Θεός ο παντοκράτορας, το ποίμνιό του»· στον οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος, μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, τώρα και πάντοτε, και στους αιώνες των αιώνων.

«Εναντίον των ποιμένων εξάφθηκε ο θυμός μου και τους αμνούς θα επισκεφτώ· και θα επισκεφθεί ο Κύριος ο Θεός ο παντοκράτορας το ποίμνιό του, τον οίκο του Ιούδα. Αλίμονο σε εκείνους που ποιμαίνουν τα μάταια, και σε όσους έχουν εγκαταλείψει τα πρόβατα! Και θα επιφέρω το χέρι μου εναντίον των ποιμένων»· και τα επόμενα, ως πιο δυσχερή και πιο οδυνηρά. Επειδή δε ευτελίζουν το όνομα του Κυρίου, ο αοίδιμος και θεοειδής Μαλαχίας τους ελέγχει, και δείχνει σε ποια πράγματα και πώς απειθούν: «Και εάν δεν ακούσετε, και εάν δεν βάλετε στην καρδιά σας το να δώσετε δόξα στο όνομά μου, λέει ο Κύριος ο παντοκράτορας, θα εξαποστείλω επάνω σας την κατάρα, και θα καταραστώ την ευλογία σας». Και όσα ακολουθούν αυτά είναι πιο δυσάρεστα και πιο σκληρά: «Αλλά εσείς παρεκκλίνατε από την οδό, και κάνατε πολλούς να ασθενήσουν ως προς τον νόμο, διαφθείρατε τη διαθήκη του Λευί, λέει ο Κύριος ο παντοκράτορας». Ας βροντοφωνάξει δυνατά για αυτούς ο πιο μεγαλόφωνος από τους προφήτες, ο ιερέας και προφήτης που καθαρίστηκε με το αναμμένο κάρβουνο και από τα Σεραφείμ: «Έχασαν τα λογικά τους εξαιτίας του κρασιού, κλονίστηκαν από τη μέθη του δυνατού ποτού, πλανήθηκαν· αυτό είναι ψευδαίσθηση· κατάρα θα καταφάγει αυτή την απόφαση, διότι αυτή η απόφαση ελήφθη εξαιτίας της πλεονεξίας. Οι ιερείς δεν είπαν: Πού είναι ο Κύριος;»

όπως «αλίμονο σε αυτόν που ποτίζει τον πλησίον του με θολή ανατροπή και τον μεθά, για να επιβλέψει στα σπήλαιά τους χορτασμένος από ατιμία αντί για δόξα»· και «γίνατε παγίδα στη σκοπιά και σαν δίχτυ απλωμένο στο Ιταβύριο, το οποίο έστησαν όσοι κυνηγούν θήραμα»· και «έγιναν σαν εκείνους που μετακινούν τα όρια, πάνω τους θα ξεχύσω σαν νερό την οργή μου»· «αλίμονο σε εκείνους που ποιμαίνουν τα μάταια και έχουν εγκαταλείψει τα πρόβατα»· διότι «αρνήθηκαν να προσέξουν και έστρεψαν ανυπότακτα τα νώτα τους και βάρυναν τα αυτιά τους για να μην εισακούσουν τον νόμο μου»· και «εναντίον των ποιμένων παροξύνθηκε ο θυμός μου, και τους αμνούς θα τιμωρήσω»· «διότι οι ποιμένες φέρθηκαν με αφροσύνη και δεν αναζήτησαν τον Κύριο»· και «πολλοί ποιμένες διέφθειραν τον αμπελώνα μου, μόλυναν τη μερίδα μου, μετέτρεψαν την επιθυμητή μου μερίδα σε άβατη έρημο»· «γι' αυτό, έτσι λέει ο Κύριος: Εσείς διασκορπίσατε τα πρόβατά μου και τα διώξατε, ιδού, εγώ θα σας εκδικηθώ σύμφωνα με τα πονηρά σας έργα».