παρακομίζουσι δὲ τῶν αὐτοῖς δοκούντων εἰς ἀπόδειξιν τά τε ἀρτίως ἡμῖν εἰρημένα, καὶ μὴν καὶ τὰ ὀλίγῳ κατόπιν, ἔχουσι δὲ οὕτως “Διότι ἐνέτεινά σε Ἰούδα ”ἐμαυτῷ τόξον, ἔπλησα τὸν Ἐφραῒμ, καὶ ἐπεγερῶ τὰ τέκνα “σοῦ Σιὼν ἐπὶ τὰ τέκνα τῶν Ἑλλήνων, καὶ ψηλαφήσω ”σε ὡς ῥομφαίαν μαχητοῦ, καὶ ἔσται Κύριος ἐπ᾽ αὐτοὺς, καὶ “ἐξελεύσεται ὡς ἀστραπὴ βολὶς, καὶ Κύριος παντοκράτωρ ”ἐν σάλπιγγι σαλπιεῖ καὶ πορεύσεται ἐν σάλῳ ἀπειλῆς “αὐτοῦ. Κύριος παντοκράτωρ ὑπερασπιεῖ αὐτῶν.” <Καὶ καταισχυνθήσονται ἀναβάται ἵππων, καὶ κατισχύσω τὸν οἶκον Ἰούδα, καὶ τὸν οἶκον Ἰωσὴφ σώσω, καὶ κατοικιῶ αὐτοὺς, ὅτι ἠγάπηκα αὐτούς.> Φασὶ δὴ πάλιν οἱ τοῖς Ἰουδαϊκοῖς συναγορεύοντες διηγήμασιν, ὅτι συγκεκροτημένης τῆς πρὸς Ἕλληνας μάχης, οἱ μὲν ἐκείνων ἱππεῖς διολώλασι, κεκρατήκασι γεμὴν οἱ ἐξ αἵματος Ἰσραὴλ, ὡς κατοικῆσαι τὴν χώραν αὐτοὺς, δῆλον δὲ ὅτι τὴν Ἰουδαίαν, παντὸς ἐλευθέρους δείματος, καὶ οὐδενὸς τὸ παράπαν ἀποικισθέντος, ἤγουν αἰχμαλώτου γεγενημένου. ἡμεῖς δὲ τοῖς πρώτοις συμβαίνουσάν τε καὶ ἀδελφὴν ποιεῖσθαι σπουδάζοντες τὴν τῶν νοημάτων ἀπόδοσιν, ἀναβάτας ἵππων τοὺς κατῃσχυμμένους οὐχ ἑτέρους εἶναί φαμεν, ἢ τοὺς τῶν Ἑλληνικῶν δογμάτων προεστηκότας, καὶ ἀπάτης τῆς θεομισοῦς ὑπεραθλεῖν εἰωθότας, ὧν κατεῤῥαγμένων κεκράτηκεν ὁ Ἰούδας, σέσωσται δὲ καὶ ὁ οἶκος Ἰωσήφ.
Μετάφραση
Προσκομίζουν δε, ως απόδειξη για όσα υποστηρίζουν, τόσο αυτά που μόλις αναφέραμε όσο και εκείνα που ακολουθούν λίγο πιο κάτω, τα οποία έχουν ως εξής: «Διότι τέντωσα για τον εαυτό μου τον Ιούδα ως τόξο, γέμισα τον Εφραίμ, και θα εξεγείρω τα τέκνα σου, Σιών, εναντίον των τέκνων των Ελλήνων, και θα σε μεταχειριστώ ως ρομφαία μαχητή, και ο Κύριος θα είναι πάνω από αυτούς, και θα εξέλθει το βέλος του σαν αστραπή, και ο Κύριος ο Παντοκράτορας θα σαλπίσει με σάλπιγγα και θα πορευτεί με τη θύελλα της απειλής του. Ο Κύριος ο Παντοκράτορας θα τους υπερασπιστεί. Και θα ντροπιαστούν οι αναβάτες των ίππων, και θα ενισχύσω τον οίκο του Ιούδα, και τον οίκο του Ιωσήφ θα τον σώσω και θα τους εγκαταστήσω, διότι τους αγάπησα». Λένε πάλι εκείνοι που συνηγορούν υπέρ των ιουδαϊκών διηγήσεων, ότι αφού συνάφθηκε η μάχη με τους Έλληνες, οι μεν ιππείς εκείνων εξολοθρεύτηκαν, επικράτησαν όμως εκείνοι που κατάγονται από το αίμα του Ισραήλ, ώστε κατοίκησαν τη χώρα τους, προφανώς δηλαδή την Ιουδαία, ελεύθεροι από κάθε φόβο, και χωρίς κανένας απολύτως να εκτοπιστεί, δηλαδή να γίνει αιχμάλωτος. Εμείς όμως, επειδή επιδιώκουμε να αποδώσουμε τα νοήματα με τρόπο σύμφωνο και συγγενικό με τα προηγούμενα, λέμε ότι οι καταισχυμένοι αναβάτες ίππων δεν είναι άλλοι από τους προστάτες των ελληνικών δογμάτων, οι οποίοι συνήθιζαν να υπερασπίζονται τη θεομίσητη απάτη. Με τη συντριβή αυτών, επικράτησε ο Ιούδας και σώθηκε και ο οίκος του Ιωσήφ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες