Πατερικές αναφορές στο ΖΑΧΑΡΙΑΣ 11:10

5 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ λήψομαι τὴν ράβδον μου τὴ καλὴν καὶ ἀπορρίψω αὐτὴν τοῦ διασκεδάσαι τὴν διαθήκην μου, ἣν διεθέμην πρὸς πάντας τοὺς λαούς.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–5 από 5

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
ἐγενήθη ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ ὡς λέων ἐν ”δρυμῷ, ἔδωκεν ἐπ᾽ ἐμὲ τὴν φωνὴν αὐτῆς, διὰ τοῦτο ἐμίσησα “αὐτήν.” <Καὶ λήψομαι τὴν ῥάβδον μου τὴν καλὴν, καὶ ἀποῤῥίψω αὐτὴν τοῦ διασκεδάσαι τὴν διαθήκην μου ἣν διεθέμην πρὸς πάντας τοὺς λαούς· καὶ διασκεδασθήσεται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, καὶ γνώσονται οἱ Χαναναῖοι τὰ πρόβατα τὰ φυλασσόμενα διότι λόγος Κυρίου ἐστί.> Ῥάβδον μὲν ὀνομάζει καλὴν, τὴν διὰ τῆς εὐαγγελικῆς μυσταγωγίας παίδευσιν, τὴν ἐξαίρετον ἐν ὡραϊσμῷ, δῆλον δὲ ὅτι τῷ νοητῷ. τὸ δὲ δὴ καὶ ἀποῤῥίψαι καὶ διασκεδάσαι λέγειν αὐτὴν, ὑπεμφήνειεν ἂν, κατά γε τὸ εἰκὸς, οὐχ ὅτι καὶ ἀποπέμψεται καὶ σκορπιεῖ, παραλύων αὐτὴν, ἤγουν ὡς ἄχρηστον ἀφανίζων· πολλοῦ γε καὶ δεῖ· φαίην δ᾽ ἂν μᾶλλον ἐκεῖνο χρῆναι νοεῖν ἡμᾶς. οἱ γάρτοι ποιμνίων ἐπιστατεῖν εἰωθότες, εἰ δήπου θεάσαιντο τῶν προβάτων τινὰ τῆς ἀγέλης ἀποσκιρτήσαντα, γεγονότα τε τῶν ἄλλων ὡς ἀπωτάτω, τότε δὴ πάντως ἐπ᾽ αὐτὰ τὴν ῥάβδον ἱέντες, μετασοβοῦσιν εὐθέως εἴς γε τὸ ἑλέσθαι δεῖν συναγελάζεσθαι τοῖς ἄλλοις. τετήρηκε τοίνυν τῆς προφητείας ὁ λόγος τῇ τῶν ποιμένων ἐπιστήμῃ τὸ εἰωθός. ἀποῤῥιφήσεσθαι γάρ φησιν τὴν ῥάβδον τὴν καλὴν, τουτέστι καὶ τοῖς ἀπωτάτω πεμφθήσεσθαι, δῆλον δὲ ὅτι τοῖς ἔθνεσιν, αὐτοὶ γὰρ ἦσαν οἱ μακρὰν, πλὴν γεγόνασιν ἐγγὺς διὰ τῆς πίστεως.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Έγινε η κληρονομία μου για μένα σαν λιοντάρι στο δάσος, ύψωσε εναντίον μου τη φωνή της, γι' αυτό τη μίσησα.» «Και θα πάρω την καλή μου ράβδο, και θα την απορρίψω για να διαλύσω τη διαθήκη μου την οποία συνήψα με όλους τους λαούς· και θα διαλυθεί εκείνη την ημέρα, και θα γνωρίσουν οι Χαναναίοι τα πρόβατα που φυλάσσονται ότι είναι λόγος Κυρίου.» Ονομάζει μεν «καλή ράβδο» την παιδαγωγία μέσω της ευαγγελικής μυσταγωγίας, την εξαίρετη σε ομορφιά, προφανώς την πνευματική. Το να λέει δε ότι την «απορρίπτει» και την «διαλύει», θα μπορούσε να υποδηλώνει, όπως είναι φυσικό, όχι ότι θα την αποδιώξει και θα την σκορπίσει, καταργώντας την, δηλαδή εξαφανίζοντάς την ως άχρηστη· κάθε άλλο· θα έλεγα μάλλον ότι πρέπει να νοήσουμε το εξής. Διότι εκείνοι που συνηθίζουν να επιβλέπουν τα ποίμνια, αν τυχόν δουν κάποια από τα πρόβατα να έχουν αποσκιρτήσει από την αγέλη, και να έχουν βρεθεί όσο το δυνατόν πιο μακριά από τα άλλα, τότε ρίχνοντας οπωσδήποτε προς αυτά τη ράβδο, τα κατευθύνουν αμέσως ώστε να επιλέξουν να συνενωθούν με τα άλλα. Ο λόγος λοιπόν της προφητείας τήρησε τη συνήθεια σύμφωνα με την τέχνη των ποιμένων. Διότι λέει ότι θα απορριφθεί η καλή ράβδος, δηλαδή θα σταλεί και σε εκείνους που βρίσκονται πολύ μακριά, προφανώς στα έθνη, διότι αυτοί ήταν οι μακρινοί, οι οποίοι όμως έγιναν κοντινοί μέσω της πίστεως.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
διό φησιν· «ἐν μέσῳ πολλῶν αἰνέσω αὐτόν, ὅτι παρέστη ἐκ δεξιῶν πένητος». καὶ τὴν μετὰ τὸν θάνατον αὐτοῦ σωτηρίαν διδάσκει λέγων· «τοῦ σῶσαι ἐκ τῶν καταδιωκόντων τὴν ψυχήν μου». ἀνωτέρω γοῦν φήσας τὸ «κατεδίωξεν ἄνθρωπον πένητα καὶ πτωχὸν καὶ κατανενυγμένον τῇ καρδίᾳ τοῦ θανατῶσαι», καὶ σαφῶς δηλώσας ἑαυτοῦ τὸν θάνατον, περιγράφων τὴν προφητείαν, τὴν μετὰ τὸν θάνατον αὐτοῦ σωτηρίαν ᾐνίξατο, εἰπών· «ὅτι παρέστη ἐκ δεξιῶν πένητος, τοῦ σῶσαι ἐκ τῶν καταδιωκόντων τὴν ψυχήν μου». 〈Ἀπὸ τοῦ Ζαχαρίου〉. «Καὶ λήψομαι ἐμαυτῷ δύο ῥάβδους, τὴν μίαν ἐκάλεσα κάλλος, καὶ τὴν ἑτέραν ἐκάλεσα σχοίνισμα, καὶ ποιμανῶ τὰ πρόβατά μου. καὶ ἐξαρῶ τοὺς τρεῖς ποιμένας ἐν μηνὶ ἑνί, καὶ βαρυνθήσεται ἡ ψυχή μου ἐπ᾽ αὐτούς, καὶ γὰρ αἱ ψυχαὶ αὐτῶν ἐπωρύοντο ἐπ᾽ ἐμέ. καὶ εἶπα, οὐ ποιμανῶ ὑμᾶς· τὸ ἀποθνῆσκον ἀποθνησκέτω, καὶ τὸ ἐκλεῖπον ἐκλειπέτω, καὶ τὰ κατάλοιπα ἐσθιέτωσαν, ἕκαστος τὰς σάρκας τοῦ πλησίον αὐτοῦ. καὶ λήψομαι τὴν ῥάβδον τὴν καλήν, καὶ ἀπορρίψω αὐτὴν τοῦ διασκεδάσαι τὴν διαθήκην μου ἣν διεθέμην πρὸς πάντας τοὺς λαούς· καὶ διασκεδασθήσεται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, καὶ γνώσονται οἱ Χαναναῖοι τὰ πρόβατα τὰ φυλασσόμενά μοι· ὅτι λόγος κυρίου ἐστίν. καὶ ἐρῶ πρὸς αὐτούς, εἰ καλὸν ἐνώπιον ὑμῶν ἐστιν, δότε τὸν μισθόν μου ἢ ἀπείπασθε· καὶ ἔστησαν τὸν μισθόν μου τριάκοντα ἀργυροῦς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό λέει: «Ανάμεσα σε πολλούς θα τον αινέσω, διότι στάθηκε στα δεξιά του πένητα». Και διδάσκει τη σωτηρία του μετά τον θάνατό του, λέγοντας: «για να σώσει την ψυχή μου από αυτούς που την καταδιώκουν». Αφού λοιπόν πρωτύτερα είπε το «κατεδίωξε άνθρωπο πένητα και φτωχό και συντετριμμένο στην καρδιά για να τον θανατώσει», και έχοντας δηλώσει σαφώς τον δικό του θάνατο, ολοκληρώνοντας την προφητεία, υπαινίχθηκε τη σωτηρία του μετά τον θάνατό του, λέγοντας: «διότι στάθηκε στα δεξιά του πένητα, για να σώσει την ψυχή μου από αυτούς που την καταδιώκουν». 〈Από τον Ζαχαρία〉. «Και θα πάρω για τον εαυτό μου δύο ράβδους, την πρώτη την ονόμασα Κάλλος, και τη δεύτερη την ονόμασα Σχοίνισμα, και θα ποιμάνω τα πρόβατά μου. Και θα εξολοθρεύσω τους τρεις ποιμένες σε έναν μήνα, και η ψυχή μου θα αγανακτήσει εναντίον τους, διότι και οι ψυχές τους ορύονταν εναντίον μου. Και είπα, δεν θα σας ποιμάνω· αυτό που πεθαίνει, ας πεθάνει, και αυτό που χάνεται, ας εκλείψει, και τα υπόλοιπα ας καταφάγουν, το καθένα τις σάρκες του πλησίον του. Και θα πάρω την καλή ράβδο και θα την απορρίψω, για να διαλύσω τη διαθήκη μου την οποία συνήψα με όλους τους λαούς· και θα διαλυθεί εκείνη την ημέρα, και θα γνωρίσουν οι Χαναναίοι, τα πρόβατα που φυλάσσονται για εμένα, ότι είναι λόγος Κυρίου. Και θα τους πω: αν είναι καλό ενώπιόν σας, δώστε τον μισθό μου ή αρνηθείτε τον· και όρισαν τον μισθό μου σε τριάντα αργύρια».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
Πλὴν ἀλλ᾽ ἐπείπερ ἡ τιμὴ τοῦ τετιμημένου εἰς ἐκεῖνον μεταβληθεῖσα τὸν οἶκον βέβηλον αὐτὸν κατεστήσατο, εἰκότως εὐθὺς ἐπιλέγει· «καὶ ἀπέρριψα τὴν ῥάβδον τὴν δευτέραν, τὸ σχοίνισμα, τοῦ διασκεδάσαι τὴν διαθήκην ἀνὰ μέσον Ἰούδα καὶ ἀνὰ μέσον Ἰσραήλ». ἐξ ἐκείνου γάρ τοι τὸ πλῆθος τοῦ ἔθνους ἀπερρίφη τῆς πάλαι πρότερον ἐφορώσης αὐτοὺς ἐπισκοπῆς τοῦ θεοῦ. «δευτέραν» δὲ «ῥάβδον» ἡγοῦμαι τὸ πᾶν ἀθρόως Ἰουδαίων ἔθνος ἐνταῦθα δηλοῦσθαι. καλεῖ δ᾽ οὖν αὐτὴν «σχοίνισμα», λέγων· «τὴν μίαν ἐκάλεσα κάλλος, καὶ τὴν δευτέραν ἐκάλεσα σχοίνισμα». καὶ σαφῶς ἐπιλέγει περὶ τῆς δευτέρας, φάσκων· «καὶ ἀπέρριψα τὴν ῥάβδον τὴν δευτέραν τὸ σχοίνισμα, τοῦ διασκεδάσαι τὴν διαθήκην ἀνὰ μέσον Ἰούδα καὶ ἀνὰ μέσον Ἰσραήλ». οὗτοι γὰρ ἦσαν τὸ «σχοίνισμα» καὶ «ἡ ῥάβδος ἡ δευτέρα»· ἡ δὲ προτέρα «κάλλος» ὠνομασμένη οὐδ᾽ 〈ἂν〉 ἄλλη γένοιτο τῆς Ἱερουσαλὴμ αὐτῆς καὶ τῆς κατὰ Μωσέα λατρείας ἁπάσης τε τῆς παλαιᾶς διαθήκης. καὶ τοῦτο δὲ ἐξ αὐτῆς παρίσταται τῆς προφητείας, φησάσης· «καὶ λήψομαι τὴν ῥάβδον μου τὴν καλήν, καὶ ἀπορρίψω αὐτὴν τοῦ διασκεδάσαι τὴν διαθήκην μου». ὁρᾷς ὡς τὴν μὲν διαθήκην αὐτοῦ τὴν ῥάβδον ἔφησεν εἶναι τὴν πρώτην, τὴν δὲ δευτέραν ῥάβδον τὸ σχοίνισμα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά, επειδή η τιμή του εκτιμηθέντος, η οποία μεταφέρθηκε σε εκείνον τον οίκο, τον κατέστησε βέβηλο, εύλογα αμέσως προσθέτει: «και απέρριψα τη δεύτερη ράβδο, το σχοίνισμα, για να διαλύσω τη διαθήκη ανάμεσα στον Ιούδα και ανάμεσα στον Ισραήλ». Διότι έκτοτε το πλήθος του έθνους απορρίφθηκε από την επιστασία του Θεού, η οποία προηγουμένως τους επέβλεπε. Ως «δεύτερη ράβδο» θεωρώ ότι εδώ υποδηλώνεται συλλήβδην ολόκληρο το έθνος των Ιουδαίων. Την ονομάζει λοιπόν «σχοίνισμα», λέγοντας: «τη μία την ονόμασα κάλλος, και τη δεύτερη την ονόμασα σχοίνισμα». Και με σαφήνεια προσθέτει για τη δεύτερη, λέγοντας: «και απέρριψα τη δεύτερη ράβδο, το σχοίνισμα, για να διαλύσω τη διαθήκη ανάμεσα στον Ιούδα και ανάμεσα στον Ισραήλ». Διότι αυτοί ήταν το «σχοίνισμα» και «η δεύτερη ράβδος»· ενώ η πρώτη, που ονομάστηκε «κάλλος», δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από την ίδια την Ιερουσαλήμ και τη μωσαϊκή λατρεία και ολόκληρη την Παλαιά Διαθήκη. Και αυτό αποδεικνύεται από την ίδια την προφητεία, που λέει: «και θα πάρω την καλή μου ράβδο, και θα την απορρίψω για να διαλύσω τη διαθήκη μου». Βλέπεις πώς ανέφερε ότι η διαθήκη του ήταν η πρώτη ράβδος, και η δεύτερη ράβδος ήταν το σχοίνισμα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
λέγει δ᾽ οὖν· «καὶ λήψομαι τὴν ῥάβδον μου τὴν καλήν, καὶ ἀπορρίψω αὐτὴν τοῦ διασκεδάσαι τὴν διαθήκην μου», καὶ πάλιν· «καὶ ἀπέρριψα τὴν ῥάβδον τὴν δευτέραν τὸ σχοίνισμα».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Λέει, λοιπόν: «και θα πάρω την καλή μου ράβδο, και θα την απορρίψω για να διαλύσω τη διαθήκη μου», και πάλι: «και απέρριψα τη δεύτερη ράβδο, το σχοίνισμα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
καὶ τὸ αἴτιόν γε τῆς ὀλιγοψυχίας διδάσκει, ἐπιλέγων· «καὶ γὰρ αἱ ψυχαὶ αὐτῶν ἐπωρύοντο ἐπ᾽ ἐμέ», ἀνθ᾽ οὗ πάλιν ὁ Ἀκύλας· «καί γε ἡ ψυχὴ αὐτῶν ἐπέρκασεν ἐν ἐμοί», ὁ δὲ Σύμμαχος· «καὶ ἡ ψυχὴ αὐτῶν ἤκμασεν ἐν ἐμοί». ὅμοιον δὲ τῷ «καὶ γὰρ αἱ ψυχαὶ αὐτῶν ἐπωρύοντο ἐπ᾽ ἐμέ» παρὰ τοῖς ἑβδομήκοντα εἰρημένῳ φέρεται παρὰ τῷ Ἱερεμίᾳ ἐκ προσώπου τοῦ κυρίου κείμενον τὸ «ἐγκαταλέλοιπα τὸν οἶκόν μου, ἀφῆκα τὴν κληρονομίαν μου, ἔδωκα τὴν ἠγαπημένην ψυχήν μου εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτῆς. ἐγενήθη ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ ὡς λέων ἐν δρυμῷ, ἔδωκεν ἐπ᾽ ἐμὲ τὴν φωνὴν αὐτῆς. μὴ σπήλαιον ὑαίνης ἡ κληρονομία μου ἐμοί;» εἰκότως οὖν διὰ ταῦτα ἑξῆς ἐπιφέρει, λέγων· «καὶ εἶπα, οὐ ποιμανῶ ὑμᾶς, τὸ ἀποθνῆσκον ἀποθνησκέτω, καὶ τὸ ἐκλεῖπον ἐκλειπέτω, καὶ τὰ κατάλοιπα ἐσθιέτωσαν, ἕκαστος τὰς σάρκας τοῦ πλησίον αὐτοῦ». μεθ᾽ ἃ ἐπιλέγει· «καὶ λήψομαι τὴν ῥάβδον μου τὴν καλήν, καὶ ἀπορρίψω αὐτήν», ἀνθ᾽ οὗ ὁ Ἀκύλας· «καὶ ἔλαβον», φησίν, «τὴν ῥάβδον μου, τὴν εὐπρέπειαν, καὶ περιέκοψα αὐτήν», δηλαδὴ τὴν κατὰ Μωσέα λατρείαν. οὐκοῦν ἡ μὲν πρώτη ῥάβδος, ἡ ἐν ἀρχαῖς τοῦ λόγου, πρώτη συντριβήσεσθαι καὶ ἀπορριφήσεσθαι λέγεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και διδάσκει την αιτία της ολιγοψυχίας, προσθέτοντας: «διότι και οι ψυχές τους ωρύονταν εναντίον μου», αντί του οποίου πάλι ο Ακύλας μεταφράζει: «και η ψυχή τους εξαγριώθηκε εναντίον μου», ο δε Σύμμαχος: «και η ψυχή τους βρισκόταν σε έξαψη απέναντί μου». Παρόμοιο δε με το «διότι και οι ψυχές τους ωρύονταν εναντίον μου» που έχει διατυπωθεί από τους Εβδομήκοντα φέρεται στον Ιερεμία, ειπωμένο από το πρόσωπο του Κυρίου: «Εγκατέλειψα τον οίκο μου, άφησα την κληρονομία μου, παρέδωσα την αγαπημένη μου ψυχή στα χέρια των εχθρών της. Έγινε η κληρονομία μου για εμένα σαν λιοντάρι στο δάσος, ύψωσε εναντίον μου τη φωνή της. Μήπως η κληρονομία μου είναι για εμένα σπήλαιο ύαινας;». Εύλογα, λοιπόν, εξαιτίας αυτών στη συνέχεια προσθέτει, λέγοντας: «Και είπα, δεν θα σας ποιμάνω· εκείνο που πεθαίνει ας πεθάνει, και εκείνο που χάνεται ας χαθεί, και όσα απομείνουν ας φάει το καθένα τις σάρκες του πλησίον του». Μετά τα οποία προσθέτει: «Και θα πάρω την καλή μου ράβδο, και θα την απορρίψω», αντί του οποίου ο Ακύλας λέει: «Και έλαβα τη ράβδο μου, την ευπρέπεια, και την απέκοψα», δηλαδή τη λατρεία κατά τον Μωυσή. Επομένως, η πρώτη ράβδος, αυτή που αναφέρθηκε στην αρχή του λόγου, λέγεται ότι πρώτη θα συντριβεί και θα απορριφθεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες