Πατερικές αναφορές στο ΖΑΧΑΡΙΑΣ 11:16

ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗ ΖΑΧΑΡΙΑ. ΤΟΜΟΣ ΠΕΜΠΤΟΣ. <Και είπε ο Κύριος προς εμένα: Πάρε ξανά για τον εαυτό σου ποιμενικό εξοπλισμό ενός άπειρου ποιμένα, διότι ιδού, εγώ αναδεικνύω έναν ποιμένα στη γη, ο οποίος δεν θα επισκεφθεί αυτό που χάνεται, και δεν θα αναζητήσει αυτό που έχει διασκορπιστεί, και δεν θα θεραπεύσει αυτό που έχει συντριβεί, και δεν θα κατευθύνει αυτό που είναι υγιές, και θα καταφάει τα κρέατα των εκλεκτών, και θα εξαρθρώσει τους αστραγάλους τους.> Αφού ο αγαθός ποιμένας, ο σοφός και επιστήμων, δηλαδή ο Χριστός, απέρριψε και διεσκόρπισε τις δύο ράβδους στις χώρες των Χαναναίων, σύμφωνα με τους τρόπους που ήδη έχουν προηγουμένως εξηγηθεί· κάποιοι μεν γνώρισαν ότι πρόκειται για τον Λόγο του Κυρίου. Διότι πίστεψαν, όπως είπα, ότι αν και ο Λόγος γεννήθηκε με τρόπο άρρητο από τον Θεό και Πατέρα, προερχόμενος από αυτόν και ευρισκόμενος εντός του, επειδή έγινε άνθρωπος σαν κι εμάς και κατέστη αρχιποιμένας των πάντων, τους προσέφερε για μυσταγωγία και για ακριβή γνώση του μυστηρίου Του την ευαγγελική διδασκαλία και φωταγωγία, καθώς βέβαια και εκείνη του Νόμου. Διότι αυτές λέγαμε ότι είναι οι δύο ράβδοι, με τις οποίες μας ποιμαίνει ο Χριστός «σε καλή νομή και σε εύφορο τόπο», όπως έχει γραφτεί.

Και επειδή κατά καιρούς επρόκειτο ο υιός της ανομίας, περιβεβλημένος το βασιλικό αξίωμα, να φανεί ότι αναδεικνύεται σε θέση ποιμένα για τους ανθρώπους επί της γης· μην κρίνοντας όμως άξιους καμίας επιείκειας τους λαούς που βρίσκονται υπό την εξουσία του, ή και εκείνους εκτός αυτής, γι' αυτό λέει: «Ιδού, εγώ εγείρω ποιμένα επί της γης, ο οποίος δεν θα επισκεφθεί αυτό που χάνεται». Είναι σαν να λέει: «Αυτόν που ολίσθησε στην ολιγοπιστία δεν θα τον ενδυναμώσει με τις μυσταγωγίες· το διασκορπισμένο δεν θα το αναζητήσει», δηλαδή αυτό που έχει απομακρυνθεί από την ευθεία οδό και έχει συνηθίσει να αποσκιρτά από το ποίμνιο δεν θα το αναζητήσει, δηλαδή δεν θα το επαναφέρει προς το καλύτερο και το ορθό. «Το συντετριμμένο δεν θα το θεραπεύσει». Και συντρίβεται κάποιος είτε επειδή νικιέται από πονηρή ηδονή, μην μπορώντας να σηκώσει το βάρος της φιλοσαρκίας, είτε επειδή παρασύρεται από τις απάτες των ανόσιων αιρετικών και δεν έχει υγιή τον νου ως προς το χρέος της ορθής πίστεως. Αυτόν, βεβαίως, ο αγαθός ποιμένας τον θεραπεύει, ο άπειρος όμως όχι. «Το υγιές δεν θα το κατευθύνει, αλλά και τις σάρκες των εκλεκτών θα καταφάει και τους αστραγάλους τους θα εξαρθρώσει». Διότι ο υιός της ανομίας θα πολεμήσει τους αγίους, και εξαπολύοντας εναντίον τους αχαλίνωτη οργή, σχεδόν θα τους κατακρεουργήσει και θα τους κατασπαράξει δίκην άγριου θηρίου. Και θα εξαρθρώσει τους αστραγάλους τους, ώστε να μην μπορεί κανείς να ορθοποδήσει· διότι θα τους εξαναγκάσει να τον προσκυνήσουν, καταπλήσσοντάς τους με θαύματα.

Εγώ δεν σας ποιμαίνω· αυτό που πεθαίνει, ας πεθάνει, και αυτό που εκλείπει, ας εκλείψει, και όσα απομείνουν ας καταφάγουν, το καθένα, τις σάρκες του πλησίον του. Ιδού, εγώ θα αναδείξω έναν άπειρο ποιμένα πάνω στη γη· αυτό που χάνεται δεν θα το επαναφέρει, και το σκορπισμένο δεν θα το θεραπεύσει, και το άρτιο δεν θα το κατευθύνει, αλλά τα κρέατα των εκλεκτών θα τα φάει, και τους αστραγάλους τους θα τους εξαρθρώσει.» «Πλανήθηκαν εξαιτίας των μεθυστικών ποτών, ιερέας και προφήτης.