Πατερικές αναφορές στο ΖΑΧΑΡΙΑΣ 11:4

Ότι δε, έχοντας φανεί εντελώς αμελείς απέναντι στα λογικά ποίμνια και παραδίδοντάς τα στα θηρία, θα μπορούσαν να ελεγχθούν, ή μάλλον ότι οι ίδιοι έχουν μεταβληθεί σε λύκους, θα μπορούσε κανείς εύκολα να το διαπιστώσει από όσα έχουν ειπωθεί δια στόματος των προφητών. Διότι ο ένας έλεγε, εκ μέρους του Θεού: «Αλίμονο στους ποιμένες, οι οποίοι διασκορπίζουν και καταστρέφουν τα πρόβατα της βοσκής τους», και κάποιος άλλος πάλι: «Αυτά λέει ο Κύριος, ο Κύριος: Αλίμονο στους ποιμένες του Ισραήλ. Μήπως οι ποιμένες βόσκουν τον εαυτό τους; Δεν βόσκουν τα πρόβατα οι ποιμένες; Ιδού, το γάλα καταναλώνετε και με το μαλλί ντύνεστε και το παχύ σφάζετε, αλλά τα πρόβατά μου δεν τα βόσκετε. Το αδύναμο δεν το ενισχύσατε, και το συντετριμμένο δεν το επιδέσατε, και το πλανημένο δεν το επαναφέρατε, και το χαμένο δεν το αναζητήσατε, και το δυνατό το καταπονήσατε με μόχθο· και διασκορπίστηκαν τα πρόβατά μου, επειδή δεν υπήρχαν ποιμένες, και έγιναν τροφή για όλα τα θηρία του αγρού και για τα πετεινά του ουρανού». Και προς αυτούς τους ίδιους τους ποιμένες λέει κάπου: «Ποιμαίνετε τα πρόβατα της σφαγής, τα οποία αυτοί που τα απέκτησαν τα έσφαζαν και δεν μετανόησαν· και αυτοί που τα πουλούσαν έλεγαν: Ευλογημένος ο Κύριος, διότι πλουτίσαμε». Επομένως, οι ποιμένες κατέστρεφαν τα κοπάδια των λογικών θρεμμάτων, χωρίς να έχουν ανάγκη τα θηρία, αλλά μάλλον μιμούμενοι οι ίδιοι τα θηρία.

Όταν λοιπόν κάνει λόγο για το φρύαγμα του Ιορδάνη, θα κατανοήσεις το φρόνημα, και όχι βέβαια του ποταμού, αλλά των λιονταριών που βρίσκονται γύρω από αυτόν· διότι μερικές φορές από τους τόπους υποδηλώνονται εκείνα που βρίσκονται σε αυτούς. <Αυτά λέει ο Κύριος ο Παντοκράτορας: Ποιμάνετε τα πρόβατα της σφαγής, τα οποία αυτοί που τα αγόραζαν τα κατέσφαζαν και δεν μετανοούσαν, και αυτοί που τα πουλούσαν έλεγαν: Ευλογητός ο Κύριος, έχουμε πλουτίσει, και οι ποιμένες τους δεν τα σπλαχνίζονταν.> Σε αυτούς απευθύνεται ο λόγος, στους ποιμένες που θρηνούν, και σε αυτούς που ωρύονται σαν τα λιοντάρια, στους οποίους επιτρέπει ακόμη να βόσκουν τα πρόβατα της σφαγής, αν και έχουν αδιαφορήσει πάρα πολύ, σε βαθμό που να μην πονούν ούτε στο ελάχιστο όταν αυτά πωλούνται και σφάζονται. Διότι, όπως ακριβώς οι πιο σκληροί από τους ποιμένες, οι οποίοι αποβλέπουν μόνο σε όσα τους ευχαριστούν, φροντίζοντας ελάχιστα για τον κύριο του κοπαδιού, άλλα μεν τα σφάζουν άφοβα, μιμούμενοι τις επιθέσεις των θηρίων, και άλλα τα πωλούν, χωρίς καθόλου, όπως είπα, να τα συμπονούν, αλλά αντίθετα χαίρονται υπερβολικά για τα πιο αθέμιτα κέρδη και νικιούνται από μια τόσο αισχρή φιλοχρηματία· κατά τον ίδιο, νομίζω, τρόπο διαπιστώνεται ότι και οι ηγέτες του ιουδαϊκού λαού δεν λυπήθηκαν τα ποίμνια που βρίσκονταν υπό την εξουσία τους, ενώ αύξησαν τον δικό τους πλούτο και διεύρυναν με άπληστο χέρι τα πουγγιά τους.

Γι' αυτό λοιπόν και ο Σωτήρας, ελέγχοντάς τους επειδή ήταν τέτοιοι, έλεγε: «Αλίμονό σας γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, διότι δίνετε το δέκατο από τον δυόσμο, τον άνηθο και το κύμινο, και αφήσατε τα βαρύτερα του νόμου, την κρίση, το έλεος και την πίστη». Διότι, ασχολούμενοι με τέτοιες λεπτομέρειες, ώστε να επιτιμούν αυτούς που δεν προσέφεραν τα κατά τον νόμο δέκατα ακόμη και για τα πιο ευτελή πράγματα, δεν έκαναν απολύτως κανένα λόγο για τα βαρύτερα, δηλαδή για τα πιο αναγκαία και ωφέλιμα προστάγματα. Το ότι δε δεν ήταν καλοί ποιμένες, αλλά μάλλον απέβλεπαν μόνο στα κέρδη, το διασαφηνίζει λέγοντας και μέσω της φωνής του Ιεζεκιήλ: «Ω, ποιμένες του Ισραήλ, μήπως οι ποιμένες βόσκουν τους εαυτούς τους; Δεν βόσκουν τα πρόβατα οι ποιμένες; Ιδού, το γάλα τρώτε, με το μαλλί ντύνεστε και το παχύ σφάζετε, και από τα πρόβατά μου τρέφεστε». Καταβοσκάτε λοιπόν, λέει, τα πρόβατα της σφαγής, δηλαδή αυτά που σύντομα πρόκειται να θανατωθούν από το χέρι των Ρωμαίων· ή εκείνα τα οποία εσείς οι ίδιοι σφάζετε, αν και κατέχετε θέση ποιμένων. Διότι δεν έχει έρθει ακόμη ο καιρός κατά τον οποίο θα οδηγηθούν στη σφαγή. Επειδή μετά την έλευση του Σωτήρα το πλήθος των Ιουδαίων εξολοθρεύτηκε από τα ρωμαϊκά ξίφη, αν και ο Θεός έδειξε τεράστια μακροθυμία απέναντί τους. Το ότι δε οι υποταγμένοι λαοί έγιναν ιδιοκτησία των ποιμένων, το απέδειξε λέγοντας: Τα οποία όσοι τα απέκτησαν τα κατέσφαζαν και δεν μετανοούσαν.