Ἄθρει δὲ ὅπως ἐστὶν ἀληθὴς ὁ λόγος, καὶ τὸ βέβαιον εἰς πίστιν ἡ προαναφώνησις ἔχει. τίς γὰρ τῶν καθ᾽ ἡμᾶς διακαρτερήσειεν ἂν ἐν τῷ νῦν καιρῷ προφητεύοντός τινος; ἢ πῶς οὐκ ἐξεστηκότα λογιεῖται μὲν τὸν τοιοῦτον εὐθὺς, ὧδέ τε ἔχοντα γνώμης πῶς οὐκ ἂν ποιήσαιτο στυγητόν; ποῖος δὲ πατὴρ ἀνεπίπληκτον ἐάσει τέκνον, εἰ τοῖς οὕτω δεινοῖς ἐναλοίη πλημμελήμασιν; ἀπόδειξις οὖν ἄρα, καὶ μάλα σαφὴς, γένοιτο ἂν οἶμαι τουτὶ, τοῦ χρῆναι φρονεῖν ἀραρότως ὅτι πολὺ πρὸς τὸ ἄμεινον ἡ τῶν καθ᾽ ἡμᾶς πραγμάτων μετακεχώρηκε φύσις, Θεοῦ μεταπλάττοντος εἰς τὸ αὐτῷ δοκοῦν καὶ εἰς τὸ εὖ ἔχον, ἢ πρίν. καὶ γοῦν τὰ πάλαι τιμώμενα καὶ παρὰ πολλοῖς ἀξιάγαστα, νῦν ἐστι στυγητὰ καὶ ἐπάρατα καὶ τοῖς ἐπιεικέσιν οὐκ ἀνεκτὰ καὶ τοῦ κολάζεσθαι δεῖν οὐκ ἠμοιρηκότα. <Καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καταισχυνθήσονται οἱ προφῆται, ἕκαστος ἐκ τῆς ὁράσεως αὐτοῦ ἐν τῷ προφητεύειν αὐτὸν, καὶ ἐνδύσονται δέῤῥιν τριχίνην ἀνθ᾽ ὧν ἐψεύσαντο. καὶ ἐρεῖ Οὐκ εἰμὶ προφήτης ἐγὼ, διότι ἄνθρωπος ἐγέννησέ με ἐκ νεότητός μου. καὶ ἐρῶ πρὸς αὐτόν Τί αἱ πληγαὶ αὗται ἀνὰ μέσον τῶν χειρῶν σου; καὶ ἐρεῖ Ἃς ἐπλήγην ἐν τῷ οἴκῳ τῷ ἀγαπητῷ μου.> Ὅτι καὶ ποινῆς καὶ δίκης ἄξια τέθεινται παρ᾽ ἡμῖν τὰ πάλαι τεθαυμασμένα, καὶ ἐκ τῆς τῶν προκειμένων ἐννοίας ἀταλαίπωρον ἰδεῖν.
Μετάφραση
Παρατήρησε δε πώς είναι αληθινός ο λόγος, και πόση βεβαιότητα για την πίστη έχει η προφητεία. Διότι ποιος από εμάς θα μπορούσε να ανεχθεί κατά τον παρόντα καιρό κάποιον να προφητεύει; Ή πώς δεν θα θεωρήσει αμέσως έναν τέτοιον άνθρωπο ως παράφρονα, και βλέποντάς τον να έχει τέτοια νοοτροπία, πώς δεν θα τον θεωρήσει μισητό; Ποιος δε πατέρας θα αφήσει χωρίς επίπληξη το παιδί του, εάν περιπέσει σε τέτοια φοβερά αμαρτήματα; Αυτό, λοιπόν, νομίζω ότι θα μπορούσε να αποτελέσει μια εξαιρετικά σαφή απόδειξη ότι πρέπει να πιστεύουμε σταθερά πως η φύση των ανθρώπινων πραγμάτων έχει μεταβληθεί πολύ προς το καλύτερο, καθώς ο Θεός την αναπλάθει σύμφωνα με το δικό Του θέλημα και προς το ορθό, σε σχέση με πριν. Και βεβαίως, εκείνα που παλαιότερα τιμώνταν και θαυμάζονταν από πολλούς, τώρα είναι μισητά και καταραμένα, μη ανεκτά από τους ευσεβείς και δεν εξαιρούνται από την επιβολή τιμωρίας. <Και κατά την ημέρα εκείνη θα καταισχυνθούν οι προφήτες, ο καθένας για την όρασή του ενώ προφητεύει, και θα ντυθούν με τρίχινο ένδυμα επειδή είπαν ψέματα. Και θα πει: Δεν είμαι εγώ προφήτης, διότι άνθρωπος με γέννησε από τη νεότητά μου. Και θα του πω: Τι είναι αυτές οι πληγές ανάμεσα στα χέρια σου; Και θα απαντήσει: Είναι αυτές με τις οποίες πληγώθηκα στον αγαπημένο μου οίκο.> Το ότι, λοιπόν, έχουν καταστεί για εμάς άξια ποινής και καταδίκης τα όσα παλαιότερα θαυμάζονταν, είναι εύκολο να το δει κανείς και από το νόημα των προκείμενων λόγων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες