προεφήτευον μὲν γὰρ, ὡς ἔφην, ἐν τῷ Ἰσραὴλ οἱ ψευδοεπεῖς τε καὶ φένακες, καὶ πλανᾶν εἰωθότες “ἕνεκεν δρακὸς κριθῆς καὶ κλάσματος ἄρτου” κατὰ τὸ γεγραμμένον. εἶτα τοιαῦτα τολμῶσιν ἐκείνοις, ἐπέπληττε μὲν οὐδεὶς, οὐδ᾽ ἀπείργειν ἤθελεν ὡς δυσσεβεῖν ᾑρημένους, ἐπαίνοις δὲ μᾶλλον αὐτοὺς καὶ ταῖς ἀνωτάτω τιμαῖς στεφανοῦν ἠξίουν οἱ τάλανες. ταύτῃτοι κἀκεῖνοι πρὸς τὸ χεῖρον ᾔεσαν, τρεφομένης ὥσπερ ἐν αὐτοῖς τῆς νόσου διὰ τῆς τῶν τεθαυμακότων αὐτοὺς ἐλαφρίας. ἐν δέ γε τῷ νῦν καιρῷ καταισχυνθήσεσθαί φησιν αὐτοὺς, οὐ παραδεχθείσης δηλονότι τῆς ψευδοπροφητείας, ἐπιτιμωμένης δὲ μᾶλλον, καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν τὰ τοιάδε τολμᾶν εἰωθότων τὰς τῆς ἀπονοίας ἐξαιτουμένων δίκας, ὡς ἐλεγχθέντας εὐθὺς καὶ ἀποσχέσθαι τοῦ κακοῦ, καὶ δέῤῥιν ἐνδύσασθαι τριχίνην ἀνθ᾽ ὧν ἐψεύσαντο, τουτέστι, πενθεῖν ἐπὶ τῷ κακῷ καὶ ἐπὶ τῇ πλημμελείᾳ κατολοφύρεσθαι, μεταγινώσκοντας, ὅτι λογισμῶν εἰς τοῦτο κατώλισθον ἀμαθίας, ὡς ψευδοεπῆσαι κατὰ Θεοῦ, ἐρυθριῶντας δὲ ὅλως οὐδὲν ὁμολογῆσαί τε τὴν ἁμαρτίαν καὶ συγγνώμην ἐξαιτῆσαι, λέγοντας σαφῶς Οὐκ εἰμὶ προφήτης ἐγὼ ὅτι ἄνθρωπος ἐγέννησέ με ἐκ νεότητός μου, τουτέστιν, ἀνθρώπου γέγονα τέκνον. ἀσθενὴς δὲ λίαν ἡ φύσις καὶ εὐπάροιστος κομιδῇ πρὸς τὸ μὴ ἔχον ὀρθῶς, καὶ ἑτοιμοτέρα πως εἰς ἁμαρτίας. εἶεν δ᾽ ἂν αἱ τοιαίδε μετανοούντων φωναί.
Μετάφραση
Διότι, όπως είπα, προφήτευαν στον Ισραήλ οι ψευδολόγοι και οι απατεώνες, οι οποίοι συνήθιζαν να εξαπατούν «για μια χούφτα κριθάρι και ένα κομμάτι ψωμί», σύμφωνα με τα γραφόμενα. Έπειτα, παρόλο που εκείνοι τολμούσαν τέτοια πράγματα, κανείς δεν τους επέπληττε, ούτε ήθελε να τους εμποδίσει ως ανθρώπους που είχαν επιλέξει την ασέβεια, αλλά μάλλον οι ταλαίπωροι τους έκριναν άξιους επαίνων και τους στεφάνωναν με τις ύψιστες τιμές. Γι' αυτόν τον λόγο και εκείνοι γίνονταν χειρότεροι, καθώς η νόσος τρεφόταν μέσα τους από την επιπολαιότητα εκείνων που τους θαύμαζαν. Στον παρόντα καιρό όμως, λέει ότι θα καταισχυνθούν, καθώς προφανώς η ψευδοπροφητεία δεν θα γίνει αποδεκτή, αλλά μάλλον θα επιτιμηθεί, και οι ίδιοι που συνήθιζαν να τολμούν τέτοια πράγματα θα υποστούν τις συνέπειες της παραφροσύνης τους, ώστε, αφού ελεγχθούν αμέσως, να απέχουν από το κακό και να ντυθούν με τρίχινο σάκο για όσα είπαν ψέματα, δηλαδή να πενθούν για το κακό και να θρηνούν για το σφάλμα τους, μετανοώντας που κατρακύλησαν σε τέτοια αμάθεια λογισμών ώστε να μιλήσουν ψευδώς κατά του Θεού, και χωρίς να ντρέπονται καθόλου να ομολογούν την αμαρτία τους και να ζητούν συγγνώμη, λέγοντας ξεκάθαρα: «Δεν είμαι εγώ προφήτης, διότι άνθρωπος με γέννησε από τη νεότητά μου», δηλαδή, είμαι τέκνο ανθρώπου. Η δε φύση είναι πάρα πολύ ασθενής και εντελώς επιρρεπής προς το λάθος, και κάπως πιο έτοιμη για την αμαρτία. Τέτοια λοιπόν θα ήταν τα λόγια εκείνων που μετανοούν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες