Πατερικές αναφορές στο ΖΑΧΑΡΙΑΣ 13:9

Διότι, όπως ακριβώς η νήψη των καλών ποιμένων ωφελεί το κοπάδι, έτσι και η ραθυμία το καταστρέφει, και το ποίμνιο ακολουθεί πάντοτε τα ίχνη των ποιμένων. «Και θα συμβεί εκείνη την ημέρα, λέγει ο Κύριος, τα δύο μέρη θα εξολοθρευθούν και θα εκλείψουν, το δε τρίτο θα υπολειφθεί σε αυτήν· και θα περάσω το τρίτο μέσα από τη φωτιά, και θα τους καθαρίσω με τη φωτιά όπως καθαρίζεται το ασήμι, και θα τους δοκιμάσω όπως δοκιμάζεται το χρυσάφι· αυτός θα επικαλεστεί το όνομά μου, και εγώ θα τον εισακούσω, και θα πω: Λαός μου είναι αυτός, και αυτός θα πει: Ο Κύριος είναι ο Θεός μου». Όταν επέπεσε το θείο χέρι στους ανόσιους ψευδοποιμένες, οι οποίοι κατέστρεψαν τον Δεσποτικό αμπελώνα, λέει ότι ούτε αυτοί θα μείνουν έξω από την τιμωρία και την κρίση, όσοι δηλαδή συμμετείχαν εντελώς απερίσκεπτα στα ανόσια σχέδιά τους, εννοώντας προφανώς τα πλήθη των Ιουδαίων και το πλήθος του λαού που βρισκόταν υπό την εξουσία τους. Διότι αφανίστηκαν στον πόλεμο, και καταστράφηκαν οι πόλεις μαζί με τους κατοίκους και τα χωριά μαζί με τους ίδιους τους άνδρες, παραδομένα ολοκληρωτικά στις φλόγες, και με δυσκολία διασώθηκε ένα υπόλειμμα, που υπολογίζεται στο ένα τρίτο ολόκληρου του πλήθους, διότι ο Ισραήλ δεν εξολοθρεύθηκε ολοσχερώς, καθώς ο Θεός τον σπλαχνίστηκε χάριν των πατέρων του. Αυτό ακριβώς λέει και ο μακάριος Ησαΐας: «Και εάν ο Κύριος Σαβαώθ δεν μας άφηνε σπέρμα, θα είχαμε γίνει σαν τα Σόδομα και θα μοιάζαμε με τα Γόμορρα».

Όμως το τρίτο, δηλαδή το υπόλειμμα, τουτέστιν αυτούς από το αίμα του Ισραήλ που πίστεψαν, λέει ότι θα τους περάσει μέσα από τη φωτιά, και θα τους πυρώσει όπως το ασήμι και το χρυσάφι. Διότι η ζωή των αγίων δεν είναι δίχως κόπο· είναι δε αληθές ότι «Όλοι όσοι θέλουν να ζήσουν με ευσέβεια εν Χριστώ θα διωχθούν». Αποδείχθηκαν δε εξαιρετικά δόκιμοι οι θεσπέσιοι μαθητές, και όσοι έγιναν συνεργάτες τους εκείνον τον καιρό, και κοπίασαν μαζί τους, ιερουργώντας το ευαγγέλιο του Χριστού στα έθνη. Διότι κλήθηκαν στη δοκιμασία πολλών θλίψεων και διωγμών, και σχεδόν πυρώθηκαν, δοκιμαζόμενοι μέσω πειρασμών, ώστε να μπορούν να λένε με παρρησία: «Ότι μας δοκίμασας, ω Θεέ, μας πυρώσας όπως πυρώνεται το ασήμι». Ποια είναι λοιπόν η ωφέλεια από αυτά; Ή ποιος θα είναι ο μισθός σε όσους κοπίασαν και δοκιμάστηκαν έτσι; Έγιναν οικείοι του Θεού, γνωστοί και αγαπημένοι. Διότι συγκαταλέχθηκαν σε «έθνος άγιο, σε βασίλειο ιεράτευμα, και σε λαό περιούσιο, για να εξαγγείλουν τις αρετές εκείνου που τους κάλεσε από το σκοτάδι στο θαυμαστό του φως», και ενώ κάποτε δεν ήταν λαός, έγιναν λαός. Και κάποτε μεν άκουγαν: «Όταν εκτείνετε τα χέρια σας προς εμένα, θα αποστρέψω τα μάτια μου από εσάς· και εάν πληθύνετε τη δέηση, δεν θα σας εισακούσω»· τώρα όμως λέει, ότι αυτός θα επικαλεστεί το όνομά μου και εγώ θα τον εισακούσω και θα πω: Αυτός είναι ο λαός μου.

ΤΟΜΟΣ ΕΚΤΟΣ. «Ιδού, έρχονται ημέρες του Κυρίου, και θα διαμοιραστούν τα λάφυρά σου μέσα σε σένα, και θα συγκεντρώσω όλα τα έθνη σε πόλεμο εναντίον της Ιερουσαλήμ, και η πόλη θα κυριευθεί, και τα σπίτια θα λεηλατηθούν, και οι γυναίκες θα μολυνθούν, και το μισό της πόλης θα οδηγηθεί στην αιχμαλωσία». Προαναγγέλλοντας το σεπτό και σωτήριο πάθος πάνω στον σταυρό, έλεγε λίγο πιο πίσω: «Ρομφαία, εξεγέρσου εναντίον του ποιμένα μου και εναντίον του άνδρα που είναι συμπολίτης του, λέει ο Κύριος Παντοκράτορας· πάταξε τον ποιμένα και ας διασκορπιστούν τα πρόβατα». Ότι δε το πλήθος των Ιουδαίων θα υποβληθεί στις έσχατες τιμωρίες, και μάλιστα πολύ δικαιολογημένα, διότι το πάντολμο πλήθος διέπραξε κυριοκτονία· το δίδασκε προσθέτοντας: «Και θα επιφέρω το χέρι μου επί τους ποιμένες, και θα συμβεί κατά την ημέρα εκείνη, λέει ο Κύριος, τα δύο μέρη θα εξολοθρευτούν και θα εκλείψουν, το δε τρίτο θα το περάσω μέσα από φωτιά, και θα τους πυρώσω όπως πυρώνεται το ασήμι, και θα τους δοκιμάσω όπως δοκιμάζεται το χρυσάφι». Το πώς θα μπορούσαν να νοηθούν αυτά, το έχουμε ήδη πει, όσο το δυνατόν και καθόλου έξω από το λογικό. Έχει στραφεί δε και τώρα ο σκοπός των προκειμένων λόγων προς την Ιερουσαλήμ, η οποία διέπραξε ανόσιες πράξεις αχαλίνωτα, και μας υποδεικνύει τον τρόπο της άλωσης. Διότι λέει: «Ιδού θα έρθουν ημέρες του Κυρίου», δηλαδή αυτές που ο ίδιος επιφέρει με δίκαιη απόφαση και όσια κρίση.