Πατερικές αναφορές στο ΖΑΧΑΡΙΑΣ 3:4

Διότι πρόσεξε πώς τον απέδειξε αμέσως θεομάχο και να αντιτάσσεται με ανόσιο τρόπο στις άνωθεν αποφάσεις. Επειδή, ενώ ο Θεός σπλαγχνίζεται και απαλλάσσει πλέον τον Ισραήλ από το παράπτωμα, και έχει αποδεχθεί και καθιστά ήδη κατά κάποιον τρόπο εκλεκτή την Ιερουσαλήμ, αυτός δεν παύει να κατηγορεί και τολμά να κατακρίνει αυτούς που έχουν ελεηθεί. Επομένως, τον ελέγχει ως αχόρταγο στην οργή, λέγοντας: «Δεν είναι αυτός σαν δαυλός που αποσπάστηκε από τη φωτιά;» Είναι σαν να έλεγε: «Ομολογουμένως ο Ισραήλ έχει αμαρτήσει, και φαίνεται παγιδευμένος στην επικριτικότητά σου. Όμως έχει εκτίσει όχι μικρή ποινή, υπέμεινε τις συμφορές και αποσπάστηκε με δυσκολία, σαν μισοκαμένος δαυλός από τη φωτιά· διότι δεν έχει αποτινάξει ακόμη τη βλάβη της αιχμαλωσίας· μόλις τώρα και με δυσκολία διέφυγε τη φλόγα της αγιάτρευτης ταλαιπωρίας. Πάψε, λοιπόν, να κατηγορείς αυτούς που ελεήθηκαν. "Διότι ο Θεός είναι αυτός που δικαιώνει, ποιος είναι αυτός που κατακρίνει;"» <Και ο Ιησούς ήταν ντυμένος με ενδύματα ρυπαρά, και στεκόταν μπροστά στον άγγελο. Και αποκρίθηκε και είπε προς αυτούς που στέκονταν μπροστά του, λέγοντας: «Αφαιρέστε τα ρυπαρά ενδύματα από αυτόν». Και είπε προς αυτόν: «Ιδού, αφαίρεσα τις ανομίες σου. Και ντύστε τον με ποδήρη χιτώνα, και τοποθετήστε καθαρή κίδαρη στο κεφάλι του».>

«Και τον έντυσαν με ιμάτια και τοποθέτησαν καθαρή κίδαρη στο κεφάλι του.» Εφόσον έχει γίνει άπαξ αποδεκτό ότι στο πρόσωπο αυτού που κληρώθηκε να ιερουργεί αντιπροσωπεύεται όλος ο λαός, αρκεί λοιπόν, όπως νομίζω, να πούμε μόνο τούτο, ότι τα ρυπαρά ιμάτια αποτελούν σαφές σύμβολο της ακαθαρσίας του λαού. Διότι, όντας ντυμένοι τρόπον τινά με τις ίδιες τους τις αμαρτίες, και φέροντας τον λεκέ της ασέβειας δύσκολο να ξεπλυθεί, βρίσκονταν στην αιχμαλωσία, υποκείμενοι σε τιμωρίες, και πληρώνοντας το τίμημα για τα ανόσια σφάλματά τους. Επειδή όμως ο Θεός τούς σπλαχνίστηκε, πρόσταξε να απαλλαγούν από την αμαρτία, να ελευθερωθούν από τα ρυπαρά ενδύματα και να ενδυθούν, κατά κάποιον τρόπο, τη δικαιωτική χάρη. Και τους συγκατανεύει στο τέλος του πόνου και στη λύση των συμφορών τους. Διότι, όπου υπάρχει άφεση αμαρτιών, ακολουθεί οπωσδήποτε και η απαλλαγή από τα δεινά που επιβλήθηκαν εξαιτίας της. Επομένως, ο μακάριος άγγελος, στο όνομα του Θεού, πρόσταξε αυτούς που στέκονταν και τον υπηρετούσαν να αφαιρέσουν από αυτούς τη ρυπαρή εσθήτα, και μάλιστα λέγει: «Ιδού, αφαίρεσα τις ανομίες σου». Έπειτα, είπε ότι πρέπει να του δοθεί ποδήρης χιτώνας και να τοποθετηθεί στο κεφάλι του καθαρή κίδαρη, ώστε μέσω αυτού να κατανοήσουμε ότι η δόξα της ιεροσύνης πάντοτε συμβαδίζει με την κατάσταση του λαού.

Ψ. Από το ίδιο. ΚΓ'. Και ............... τον Ιησού, τον μέγα ιερέα, ο οποίος στεκόταν προ προσώ .... του Κυρίου, και ο διάβολος στεκόταν εκ δεξιών του, για να εναντιω ..... σε αυτόν. Και λίγο παρακάτω: και είπε προς εκείνους που στέκονταν προ της .... του, λέγοντας: Αφαιρέστε τα ρυπαρά ιμάτια από αυτόν· και είπε: Ιδού, αφαίρεσα τις ανομίες σου, και ντύστε ........ δήρη, και τοποθετήστε καθαρή κίδαρη στο κεφάλι του. Και πάλι λίγο παρακάτω λέγεται προς αυτόν: Άκουσε λοιπόν ...... ρέα μέγα, εσύ και οι πλησίον σου που κάθονται μπροστά σου· διότι είναι άνδρες τερατοσκόποι, διότι, ιδού, εγώ φέρνω τον δούλο μου, την Ανατολή. Και πάλι μετά από άλλα: Και έγινε λόγος Κυρίου προς εμένα, λέγοντας: Λάβε τα εκ της αιχμαλωσίας από τους άρχοντες. Και μετά από λίγο: Και θα λάβεις αργύριο και θα κατασκευάσεις στεφάνια, και θα τα επιθέσεις στο κεφάλι του Ιησού, του υιού του Ιωσεδέκ, του μεγάλου ιερέα, και θα πεις προς αυτόν: Αυτά λέγει ο Κύριος Παντοκράτωρ: Ιδού, ένας άνδρας, Ανατολή είναι το όνομά του, και κάτω από αυτόν θα ανατείλει, και θα οικοδομήσει τον οίκο του Κυρίου, και αυτός θα λάβει αρετή, και θα καθίσει, και θα κυβερνήσει επί του θρόνου του, και θα είναι ο ιερέας εκ δεξιών του, και βουλή ειρηνική θα υπάρχει ανάμεσα στους δύο. Ο δε στέφανος θα ανήκει σε εκείνους που υπομένουν.

Το δικό μου όνομα, λέει ο ίδιος ο Κύριος που σου αποκαλύπτει αυτά, έχει γραφτεί επάνω σε αυτόν που πρόκειται να εισαγάγει τον λαό στη γη της επαγγελίας· αν δε αυτός ήταν ο Ιησούς (του Ναυή), και κανένας άλλος, είναι προφανές ότι λέει πως το δικό Του όνομα έχει τεθεί σε αυτόν. Δεν είναι καθόλου θαυμαστό, λοιπόν, αν τον αποκαλεί και άγγελο, αφού και για τον Ιωάννη, ο οποίος υπήρξε άνθρωπος, έχει λεχθεί το: «Ιδού, εγώ αποστέλλω τον άγγελό μου προ του προσώπου σου, ο οποίος θα ετοιμάσει την οδό σου εμπρός από εσένα». <Από τον Ζαχαρία>. «Και μου έδειξε ο Κύριος τον Ιησού, τον μέγα ιερέα, να στέκεται ενώπιον του αγγέλου του Κυρίου, και ο διάβολος στεκόταν στα δεξιά του για να του εναντιωθεί. Και είπε ο Κύριος προς τον διάβολο: Να σε επιτιμήσει ο Κύριος, διάβολε, και να σε επιτιμήσει ο Κύριος που εξέλεξε την Ιερουσαλήμ· δεν είναι άραγε αυτός σαν δαυλός που αρπάχτηκε μέσα από τη φωτιά; Και ο Ιησούς ήταν ενδεδυμένος με ρυπαρά ιμάτια και στεκόταν ενώπιον του αγγέλου του Κυρίου. Και αποκρίθηκε και είπε προς αυτούς που στέκονταν ενώπιόν του, λέγοντας: Αφαιρέστε από αυτόν τα ρυπαρά ιμάτια. Και είπε προς αυτόν: Ιδού, αφαίρεσα τις ανομίες σου, και ντύστε τον με ποδήρη χιτώνα, και τοποθετήστε καθαρή κίδαρη στο κεφάλι του, και τον έντυσαν με ιμάτια.» Και στη συνέχεια προσθέτει: «Άκουσε λοιπόν, Ιησού, μέγα ιερέα, εσύ και οι πλησίον σου που κάθονται ενώπιόν σου, διότι είναι άνδρες τερατοσκόποι (που αποτελούν σημεία), διότι εγώ φέρνω τον δούλο μου, την Ανατολή».

ΞΒ΄. Διότι, όταν θυμηθώ τον Ζαχαρία, φρίττω για το δρέπανο, παρομοίως και για όσα αυτός μαρτυρεί εναντίον των ιερέων: αυτά δηλαδή που υποδηλώνει για τον σπουδαίο Ιησού, τον μέγα ιερέα, τον οποίο, αφού του αφαιρεί μέσα από τον λόγο τη ρυπαρή και ανάξια ενδυμασία, του φορά την ιερατική και λαμπρή στολή· καθώς και όσα παρουσιάζει τον άγγελο να λέει και να παραγγέλλει προς τον Ιησού. Και αυτά μεν, επειδή αναφέρονται σε πράγματα ίσως μεγαλύτερα και υψηλότερα απ' ό,τι ταιριάζει στους πολλούς ιερείς, ας τιμηθούν με τη σιωπή. Πλην όμως, αξίζει να σημειωθεί ότι και σε αυτόν, στα δεξιά του, στεκόταν ο διάβολος για να του εναντιωθεί· πράγμα που για εμένα τουλάχιστον δεν είναι ασήμαντο, ούτε άξιο για μικρό μόνο φόβο και επαγρύπνηση.

Ας εξετάσουμε λοιπόν στη συνέχεια τις προφητείες που διατυπώθηκαν με λόγια και φωνές. Ο μεν Ησαΐας ανακράζει λέγοντας: «Λουστείτε, γίνετε καθαροί, αφαιρέστε τις πονηρίες από τις ψυχές σας». Ο δε Δαβίδ: «Προσέλθετε προς αυτόν και φωτιστείτε, και τα πρόσωπά σας δεν πρόκειται να ντροπιαστούν». Ο Ιεζεκιήλ, γράφοντας με μεγαλύτερη σαφήνεια και λαμπρότητα και από τους δύο, δίνει την εξής καλή υπόσχεση: «Και θα ραντίσω πάνω σας καθαρό νερό, και θα καθαριστείτε από όλες τις ακαθαρσίες σας, και από όλα τα είδωλά σας θα σας καθαρίσω· και θα σας δώσω νέα καρδιά, και νέο πνεύμα θα σας δώσω, και θα αφαιρέσω την πέτρινη καρδιά από τη σάρκα σας και θα σας δώσω καρδιά σάρκινη, και το πνεύμα μου θα θέσω μέσα σας». Με απόλυτη ενάργεια και ο Ζαχαρίας προφητεύει τον Ιησού, ο οποίος είναι ενδεδυμένος το ρυπαρό ιμάτιο, δηλαδή τη δική μας δουλική σάρκα, και απεκδύοντάς τον από τη σκυθρωπή ενδυμασία τον στολίζει με την καθαρή και λαμπρή στολή, διδάσκοντάς μας μέσω αυτού του εικονικού παραδείγματος ότι στο βάπτισμα του Ιησού όλοι εμείς, αφού απεκδυθούμε τις αμαρτίες σαν ένα φτωχικό και χιλιομπαλωμένο ένδυμα, ντυνόμαστε τον ιερό και ωραιότατο χιτώνα της παλιγγενεσίας. Και πού θα κατατάξουμε και εκείνο το λόγιο του Ησαΐα, που ανακράζει προς την έρημο: «Ευφράνσου, έρημε που διψάς, ας αγαλλιάσει η έρημος και ας ανθίσει σαν το κρίνο, και θα ανθίσουν και θα αγαλλιάσουν τα έρημα μέρη του Ιορδάνη».

ε'. Κλήση των εθνών στη νέα Σιών· και απειλή κατά των δαιμόνων· και ευαγγελισμός της μετά σαρκός άφιξης του Κυρίου στη Σιών, μέσω της οποίας τα έθνη θα επιστρέψουν σε αυτόν. στ'. Διήγηση της κάθαρσης του Ιησού, ο οποίος ήταν τότε ιερέας τους· και αυστηρή παραγγελία προς τον ίδιο σχετικά με το τι άρμοζε να τηρεί.