καὶ εἶπε πρὸς μέ Αὕτη ἡ ἀρὰ ἡ ἐκπορευομένη ἐπὶ προσώπου πάσης τῆς γῆς· διότι πᾶς ὁ κλέπτης ἐκ τούτου ἕως θανάτου ἐκδικηθήσεται, καὶ πᾶς ὁ ἐπίορκος ἐκ τούτου ἕως θανάτου ἐκδικηθήσεται. καὶ ἐξοίσω αὐτὸ, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ εἰσελεύσεται εἰς τὸν οἶκον τοῦ κλέπτου καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ ὀμνύοντος τῷ ὀνόματί μου ἐπὶ ψεύδει, καὶ καταλύσει ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ συντελέσει αὐτὸν καὶ τὰ ξύλα αὐτοῦ καὶ τοὺς λίθους αὐτοῦ.> Τό ἐπέστρεψα πάλιν ἐν τούτοις, οὐκ ἂν οἶμαί τις ἐκλάβοι τοπικῶς ἀλλ᾽ ὡς ἐν ἀμείψει μᾶλλον τῇ καθ᾽ ἑτέραν ὅρασιν. ἐκκοπτομένης γὰρ ὥσπερ τῆς πρώτης, καὶ μεταφοιτώσης τῆς ὄψεως ἐπὶ θεωρίαν ἑτέραν, τῷ τῆς ἐπιστροφῆς ὀνόματι τὸ συμβὰν ὑποφαίνει. αἴρει τοίνυν εἰς ὕψος τῆς διανοίας τοὺς ὀφθαλμοὺς, εἶτα δρέπανον ὁρᾷ, πτηνοῦ δίκην, ὑψοῦ τε ἠρμένον καὶ οἷον εἰς πᾶσαν διάττον τὴν γῆν. ἦν δὲ δὴ λίαν εὐρύ τε καὶ εὔμηκες. εἰκοσάπηχυ μὲν γὰρ τὸ μῆκος αὐτῷ, ἐν ἡμίσει δὲ τούτου τὸ πλάτος. ἐρομένῳ δὲ, τί ἂν εἴη πάλιν, καὶ μὴ εἰδέναι φάσκοντι, αὕτη φησὶν ἡ ἀρὰ ἡ ἐκπορευομένη ἐπὶ προσώπου πάσης τῆς γῆς, καὶ ταῖς αὐτοῖς πρεπούσαις ἐνιεῖσα ποιναῖς τὸν ἐπίορκον καὶ σὺν αὐτῷ τε τὸν κλέπτην. καὶ ὅσον μὲν ἧκεν εἰς ἐμφανεστέραν δήλωσιν τὴν ἐπί γε τῶν δεδειγμένων, δυσχερὲς οὐδέν.
Μετάφραση
«Και μου είπε: Αυτή είναι η κατάρα που εκπορεύεται στο πρόσωπο όλης της γης· διότι κάθε κλέφτης από εδώ και στο εξής θα τιμωρείται μέχρι θανάτου, και κάθε επίορκος από εδώ και στο εξής θα τιμωρείται μέχρι θανάτου. Και θα την εξαπολύσω, λέγει ο Κύριος Παντοκράτωρ, και θα εισέλθει στον οίκο του κλέφτη και στον οίκο εκείνου που ορκίζεται ψευδώς στο όνομά μου, και θα καταλύσει στο μέσο του οίκου του και θα τον αφανίσει, μαζί με τα ξύλα του και τις πέτρες του.» Το «επέστρεψα πάλι» σε αυτά, νομίζω ότι κανείς δεν θα το εκλάμβανε με τοπική έννοια, αλλά μάλλον ως μετάβαση σε μια άλλη όραση. Διότι, καθώς η πρώτη διακόπηκε κατά κάποιον τρόπο και το βλέμμα μεταφέρθηκε σε άλλη θέαση, με τη λέξη της επιστροφής υποδηλώνει αυτό που συνέβη. Υψώνει λοιπόν στα ύψη της διανοίας τα μάτια του, έπειτα βλέπει ένα δρέπανο, σαν πτηνό, υψωμένο ψηλά και να διατρέχει τρόπον τινά ολόκληρη τη γη. Και ήταν πολύ πλατύ και μακρύ. Διότι το μήκος του ήταν είκοσι πήχεις, ενώ το πλάτος του ήταν το μισό από αυτό. Όταν δε ρώτησε τι να είναι πάλι αυτό, και δήλωσε ότι δεν γνωρίζει, απάντησε: «αυτή είναι η κατάρα που εκπορεύεται στο πρόσωπο όλης της γης», η οποία επιβάλλει τις πρέπουσες ποινές στον επίορκο και μαζί με αυτόν και στον κλέφτη. Και σε ό,τι αφορά την πιο σαφή εξήγηση των όσων έχουν υποδειχθεί, δεν υπάρχει καμία δυσκολία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες