Πατερικές αναφορές στο ΖΑΧΑΡΙΑΣ 5:5

Επειδή, λοιπόν, κατά την οικοδόμηση του θείου ναού υπήρχε μεγάλη συγκέντρωση χρημάτων, αφενός επειδή ο Δαρείος χορηγούσε χρήματα, αφετέρου επειδή και ο λαός προσέφερε, έπειτα ήταν φυσικό κάποιοι από εκείνους που είχαν οριστεί να διαχειρίζονται αυτά τα πράγματα να υπεξαιρέσουν κάτι από όσα είχαν προσφερθεί για τη δόξα του Θεού· για αυτόν ακριβώς τον λόγο αναφέρει πολύ σωστά ότι η κατάρα στρέφεται εναντίον των κλεπτών, ώστε και αυτοί, αφού σταθούν ανώτεροι από τα αισχρά κέρδη, να μην αγγίζουν τα ιερά χρήματα, ξοδεύοντάς τα για τις δικές τους ανάγκες. Αυτή, λοιπόν, είναι η αφορμή του οράματος. Λέω δε ότι πρέπει να φοβούνται την κατάρα και την κοπή του δρεπανιού και αυτοί που συνηθίζουν να κλέβουν ή να ψευδορκούν, σκεπτόμενοι ότι οπωσδήποτε και με κάθε τρόπο ο Θεός θα φέρει εις πέρας όσα έχει ορίσει, και δεν θα λυπηθεί ούτε τους κλέφτες ούτε φυσικά και τους άλλους. Διότι καθιστά πάντοτε μισητούς εκείνους που περιφρονούν τη θεία του δόξα, και εκείνους που με άπληστη διάθεση επιθυμούν όσα δεν τους ανήκουν καθόλου. <Και βγήκε ο άγγελος που μιλούσε σε εμένα και μου είπε: Ύψωσε τα μάτια σου και δες τι είναι αυτό που βγαίνει. Και είπα: Τι είναι αυτό; Και είπε: Αυτό είναι το μέτρο που βγαίνει. Και είπε: Αυτή είναι η αδικία τους σε όλη τη γη. Και ιδού, σηκωνόταν ένα τάλαντο από μολύβι· και ιδού, μία γυναίκα καθόταν στη μέση του μέτρου.>

Είπε, λοιπόν, ότι εξήλθε ο άγγελος που μου μιλούσε. Αλλά πού εξήλθε; Διότι πού βρισκόταν άραγε; Συνεπώς, η πράξη της εξόδου έγινε από την επίδειξη του δρεπανιού προς την προκείμενη όραση, εννοώ δηλαδή αυτή του μέτρου. Ο Προφήτης υψώνει βέβαια τα μάτια του, στα οποία, επειδή έχουν εξασκηθεί να ατενίζουν ψηλά, θα ταίριαζε εύλογα η ικανότητα να αντικρίζουν και θεία μυστήρια. Ρώτησε λοιπόν τι άραγε ήταν αυτό που του δειχνόταν. Και εκείνος του απάντησε: «Αυτό είναι το μέτρο που εκπορεύεται. Αυτή είναι η αδικία τους σε όλη τη γη». Και πρέπει να αναλογιστούμε τι σημαίνει το μέτρο. Και φυσικά λέμε ότι, επειδή ο Δεσπότης των όλων είναι από τη φύση του αγαθός και φιλάνθρωπος, επιδεικνύει ανεξικακία σε όσους αμαρτάνουν και ανέχεται τους παρανομούντες, περιμένοντας τη μετάνοια του καθενός. Αν όμως κάποιος προχωρήσει πάρα πολύ στην αμαρτία και φτάσει στο τέλος της ανεξικακίας που του έχει παραχωρηθεί, τότε πλέον θα υποβληθεί σε τιμωρίες, και δεν θα υπάρχει καμία δικαιολογία γι' αυτόν για την τόσο μακροχρόνια ραθυμία, ούτε θα μπορούσε κανείς να τον απαλλάξει από το χρέος να υποστεί τις δίκαιες τιμωρίες σε ίσο μέτρο με τα όσα αποδεικνύεται ότι έχει διαπράξει. Γι' αυτό άλλωστε είπε κάπου ο Χριστός προς τα πλήθη των Ιουδαίων, που με αχαλίνωτη παραφροσύνη ορμούσαν προς κάθε λογής ατοπήματα: «Και εσείς συμπληρώστε το μέτρο των πατέρων σας». Επομένως, το αντικείμενο της όρασης ήταν ένα μέτρο, το οποίο έδειχνε πάνω του τη συμπλήρωση των αμαρτιών των λαών.

Διότι λέγει ως εξής: «Και εξήλθε ο άγγελος που μιλούσε μαζί μου, και μου είπε: Σήκωσε τα μάτια σου και δες αυτό που εξέρχεται. Και είπα: Τι είναι αυτό; Και είπε: Αυτό είναι το μέτρο που εξέρχεται· και πρόσθεσε: Αυτή είναι η αδικία τους σε όλη τη γη. Και ιδού, ένα τάλαντο μολύβδου σηκωνόταν.