Πατερικές αναφορές στο ΖΑΧΑΡΙΑΣ 5:6

Διότι και αυτοί συμπλήρωσαν το μέτρο των δικών τους πατέρων, σύμφωνα με τον λόγο του Σωτήρα. Επειδή μέχρι κάποιου καιρού και μέτρου ο Θεός ανέχεται την περιφρόνηση αυτών που σφάλλουν· όταν όμως η αμαρτία φτάσει στην πλήρωση που Εκείνος γνωρίζει, επιβάλλει τις τιμωρίες και αναλόγως με τα παραπτώματα κολάζει τον απειθή. Γι' αυτό λοιπόν και ο προφήτης Ζαχαρίας, όταν είδε ένα μέτρο, ρωτούσε τον μακάριο άγγελο, τι είναι τέλος πάντων αυτό το μέτρο που βγαίνει. Και εκείνος του απάντησε: Αυτή είναι η αδικία τους σε όλη τη γη. Παρέμεινε λοιπόν ο Ισραήλ έχοντας ανεξάλειπτη την αμαρτία, και δεν θέλησε να λάβει την κάθαρση μέσω του Χριστού, αλλά επιπλέον Τον εγκατέλειψε, με το να μην αποδεχθεί την πίστη σε Αυτόν, και με το να πει επιπρόσθετα: «Άρε, άρε, σταύρωσον αυτόν» και «Δεν έχουμε βασιλιά εκτός από τον Καίσαρα». <Γιατί να χτυπηθείτε άλλο, προσθέτοντας ανομία; Κάθε κεφάλι πονάει και κάθε καρδιά είναι θλιμμένη· από τα πόδια έως το κεφάλι δεν υπάρχει σε αυτούς τίποτα γερό, ούτε τραύμα, ούτε μώλωπας, ούτε πληγή που φλεγμαίνει· δεν υπάρχει έμπλαστρο να τοποθετηθεί, ούτε λάδι, ούτε επίδεσμοι.> Διατυπώνει τους λόγους για τα ιουδαϊκά συστήματα, εννοώ τα μικρά και τα μεγάλα και αυτά που νοούνται ως μεσαία, σαν να πρόκειται για ένα σώμα. Φαίνεται δε ότι ονομάζει «κεφάλι» αυτόν που διαπρέπει με τα καυχήματα της βασιλείας.

Επειδή, λοιπόν, κατά την οικοδόμηση του θείου ναού υπήρχε μεγάλη συγκέντρωση χρημάτων, αφενός επειδή ο Δαρείος χορηγούσε χρήματα, αφετέρου επειδή και ο λαός προσέφερε, έπειτα ήταν φυσικό κάποιοι από εκείνους που είχαν οριστεί να διαχειρίζονται αυτά τα πράγματα να υπεξαιρέσουν κάτι από όσα είχαν προσφερθεί για τη δόξα του Θεού· για αυτόν ακριβώς τον λόγο αναφέρει πολύ σωστά ότι η κατάρα στρέφεται εναντίον των κλεπτών, ώστε και αυτοί, αφού σταθούν ανώτεροι από τα αισχρά κέρδη, να μην αγγίζουν τα ιερά χρήματα, ξοδεύοντάς τα για τις δικές τους ανάγκες. Αυτή, λοιπόν, είναι η αφορμή του οράματος. Λέω δε ότι πρέπει να φοβούνται την κατάρα και την κοπή του δρεπανιού και αυτοί που συνηθίζουν να κλέβουν ή να ψευδορκούν, σκεπτόμενοι ότι οπωσδήποτε και με κάθε τρόπο ο Θεός θα φέρει εις πέρας όσα έχει ορίσει, και δεν θα λυπηθεί ούτε τους κλέφτες ούτε φυσικά και τους άλλους. Διότι καθιστά πάντοτε μισητούς εκείνους που περιφρονούν τη θεία του δόξα, και εκείνους που με άπληστη διάθεση επιθυμούν όσα δεν τους ανήκουν καθόλου. <Και βγήκε ο άγγελος που μιλούσε σε εμένα και μου είπε: Ύψωσε τα μάτια σου και δες τι είναι αυτό που βγαίνει. Και είπα: Τι είναι αυτό; Και είπε: Αυτό είναι το μέτρο που βγαίνει. Και είπε: Αυτή είναι η αδικία τους σε όλη τη γη. Και ιδού, σηκωνόταν ένα τάλαντο από μολύβι· και ιδού, μία γυναίκα καθόταν στη μέση του μέτρου.>

Είπε, λοιπόν, ότι εξήλθε ο άγγελος που μου μιλούσε. Αλλά πού εξήλθε; Διότι πού βρισκόταν άραγε; Συνεπώς, η πράξη της εξόδου έγινε από την επίδειξη του δρεπανιού προς την προκείμενη όραση, εννοώ δηλαδή αυτή του μέτρου. Ο Προφήτης υψώνει βέβαια τα μάτια του, στα οποία, επειδή έχουν εξασκηθεί να ατενίζουν ψηλά, θα ταίριαζε εύλογα η ικανότητα να αντικρίζουν και θεία μυστήρια. Ρώτησε λοιπόν τι άραγε ήταν αυτό που του δειχνόταν. Και εκείνος του απάντησε: «Αυτό είναι το μέτρο που εκπορεύεται. Αυτή είναι η αδικία τους σε όλη τη γη». Και πρέπει να αναλογιστούμε τι σημαίνει το μέτρο. Και φυσικά λέμε ότι, επειδή ο Δεσπότης των όλων είναι από τη φύση του αγαθός και φιλάνθρωπος, επιδεικνύει ανεξικακία σε όσους αμαρτάνουν και ανέχεται τους παρανομούντες, περιμένοντας τη μετάνοια του καθενός. Αν όμως κάποιος προχωρήσει πάρα πολύ στην αμαρτία και φτάσει στο τέλος της ανεξικακίας που του έχει παραχωρηθεί, τότε πλέον θα υποβληθεί σε τιμωρίες, και δεν θα υπάρχει καμία δικαιολογία γι' αυτόν για την τόσο μακροχρόνια ραθυμία, ούτε θα μπορούσε κανείς να τον απαλλάξει από το χρέος να υποστεί τις δίκαιες τιμωρίες σε ίσο μέτρο με τα όσα αποδεικνύεται ότι έχει διαπράξει. Γι' αυτό άλλωστε είπε κάπου ο Χριστός προς τα πλήθη των Ιουδαίων, που με αχαλίνωτη παραφροσύνη ορμούσαν προς κάθε λογής ατοπήματα: «Και εσείς συμπληρώστε το μέτρο των πατέρων σας». Επομένως, το αντικείμενο της όρασης ήταν ένα μέτρο, το οποίο έδειχνε πάνω του τη συμπλήρωση των αμαρτιών των λαών.

Διότι λέγει ως εξής: «Και εξήλθε ο άγγελος που μιλούσε μαζί μου, και μου είπε: Σήκωσε τα μάτια σου και δες αυτό που εξέρχεται. Και είπα: Τι είναι αυτό; Και είπε: Αυτό είναι το μέτρο που εξέρχεται· και πρόσθεσε: Αυτή είναι η αδικία τους σε όλη τη γη. Και ιδού, ένα τάλαντο μολύβδου σηκωνόταν.

Καταλύθηκε λοιπόν η αμαρτία, αφού ο Χριστός έπαθε για εμάς, και νομίζω ότι δεν θα μπορούσε πλέον κατ' ανάγκην να καταβοά εναντίον όσων έχουν αγιαστεί διά του Χριστού, και αυτό μας το αποδεικνύει σαφώς ο προφήτης Ζαχαρίας, λέγοντας ως εν οράματι: «Και εξήλθε ο άγγελος που μιλούσε μέσα μου και μου είπε: Σήκωσε τα μάτια σου και δες αυτό που προβάλλει. Και είπα: Τι είναι; Και είπε: Αυτό είναι το μέτρο που προβάλλει. Και είπε: Αυτή είναι η αδικία τους σε όλη τη γη. Και ιδού, ένα τάλαντο από μολύβι σηκωνόταν, και ιδού, μία γυναίκα καθόταν στο μέσο του μέτρου. Και έριξε το μολυβένιο βάρος στο στόμα της. Και σήκωσα τα μάτια μου και είδα: και ιδού, δύο γυναίκες έβγαιναν, και υπήρχε άνεμος στα φτερά τους. Και αυτές είχαν φτερά σαν φτερά τσαλαπετεινού. Και σήκωσαν το μέτρο ανάμεσα στη γη και τον ουρανό. Και είπα προς τον άγγελο που μιλούσε μέσα μου: Πού μεταφέρουν αυτές το μέτρο;»

Και μου είπε: «Για να χτιστεί για αυτήν οίκος στη γη της Βαβυλώνας, και να ετοιμαστεί, και θα το τοποθετήσουν εκεί πάνω στη βάση του». Θέλεις να μιλήσουμε ξανά για το καθένα από αυτά, και να τα εξετάσουμε όσο είναι δυνατόν; ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Βεβαιότατα. ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Ο προφήτης είδε βέβαια κάποιο μέτρο να βγαίνει από την Ιερουσαλήμ, και όταν ρώτησε τι ακριβώς είναι αυτό, ο άγγελος είπε: «Αυτή είναι η αδικία τους σε όλη τη γη». Είναι παρόμοιο σαν να έλεγε τυχόν: «Σε αυτό το μέτρο μετρώνται τα κατά καιρούς παραπτώματα των ανθρώπων σε όλη τη γη». Διότι, όταν η αμαρτία μας φτάσει σε μια προφανή ποσότητα, τότε ο νομοθέτης επιβάλλει λυπημένος τις τιμωρίες· υπομένει όμως πολλές φορές από έμφυτη φιλανθρωπία, και ανέχεται εκείνους που σφάλλουν, μη οργιζόμενος εντελώς πριν από τη συμπλήρωση του μέτρου. Γι' αυτό άλλωστε είπε στον ιερό Αβραάμ: «Διότι δεν έχουν ακόμη συμπληρωθεί οι αμαρτίες των Αμορραίων μέχρι τώρα». Προς τους Φαρισαίους δε, οι οποίοι είχαν εξαγριωθεί αχαλίνωτα, είπε ο Χριστός: «Και εσείς συμπληρώστε το μέτρο των πατέρων σας». Καθώς λοιπόν έβγαινε το μέτρο, ανασηκώνεται το τάλαντο του μολύβδου, και ρίχνεται στη μέση η γυναίκα που γεμίζει το μέτρο, η οποία μάλιστα δεχόταν στο ίδιο της το στόμα το μολύβδινο βάρος· έπειτα λέει ο θεσπέσιος άγγελος: «Αυτή είναι η ανομία». ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Ακόμη δεν είναι πολύ σαφής ο λόγος. ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Λοιπόν θα γίνει, και μάλιστα σύντομα.