Πατερικές αναφορές στο ΖΑΧΑΡΙΑΣ 6:13

Αυτοί λοιπόν πάλι, οι ποικιλόχρωμοι και οι ψαροί, διατάχθηκαν να περιοδεύσουν τη γη, και πράγματι την περιόδευσαν. Διότι επικράτησαν σε όλη την υφήλιο και κυρίευσαν ολόκληρη τη γη, με τη συγκατάθεση του Θεού, ο οποίος χάρισε γι' αυτόν τον λόγο λαμπρή δόξα σε αυτούς που διοικούν το κράτος των Ρωμαίων. Διότι προγνώριζε, ως Θεός, το μέγεθος της μελλοντικής τους ευσέβειας. <Και έγινε λόγος Κυρίου προς εμένα λέγοντας: Πάρε τα δώρα από την αιχμαλωσία, από τους άρχοντες και από τους χρησίμους της και από αυτούς που την έχουν επιγνώσει, και να εισέλθεις εσύ εκείνη την ημέρα στον οίκο του Ιωσία, του γιου του Σοφονία, που ήλθε από τη Βαβυλώνα, και να πάρεις ασήμι και χρυσάφι και να κατασκευάσεις στεφάνια, και να τα τοποθετήσεις στο κεφάλι του Ιησού, του γιου του Ιωσεδέκ, του μεγάλου ιερέα, και να του πεις: Αυτά λέγει ο Κύριος ο Παντοκράτορας: Ιδού ένας άνδρας με το όνομα Ανατολή, και θα ανατείλει από κάτω του, και θα οικοδομήσει τον οίκο του Κυρίου. Και αυτός θα λάβει αρετή, και θα καθίσει και θα κυριαρχήσει επί του θρόνου του, και θα υπάρχει ιερέας στα δεξιά του, και ειρηνική βουλή θα υπάρχει ανάμεσα και στους δύο. Το δε στεφάνι θα ανήκει σε αυτούς που υπομένουν και στους χρησίμους της και σε αυτούς που την έχουν επιγνώσει, και προς χάριν του γιου του Σοφονία, και ως ψαλμός μέσα στον οίκο του Κυρίου.>

Διότι οι Ισραηλίτες επέστρεψαν από τους Βαβυλωνίους, όχι άτακτα ή ανακατεμένα, αλλά με κοσμιότητα και τάξη, κατά γένη και κατά φυλές, έχοντας επικεφαλής και καθοδηγητές, όπως είναι γραμμένο στον Έσδρα. Και όταν πλέον έφτασαν στα Ιεροσόλυμα, καθώς ο Θεός τούς επέβαλλε να ανοικοδομήσουν τον ναό, εγκαθίδρυσαν γαζοφυλάκιο, ώστε να γίνει συγκέντρωση χρημάτων για την κατασκευή των έργων, για τις στολές των ιερέων και για τις καθορισμένες σε αυτούς από τον νόμο θυσίες. Είχε οριστεί δε ως ταμίας των χρημάτων ο Ιωσίας, ο γιος του Σοφονία. Προστάζει λοιπόν ο Θεός των όλων, από τα αφιερώματα που είχαν προσκομιστεί από τους άρχοντες της αιχμαλωσίας, τα οποία και ήταν αποταμιευμένα στον Ιωσία, να πάρουν χρυσό και ασήμι, και στη συνέχεια, αφού κατασκευάσουν στεφάνια, να τα τοποθετήσουν στο κεφάλι του Ιησού, γιου του Ιωσεδέκ, του μεγάλου ιερέα, και να του πουν σχετικά με τον Ζοροβάβελ: Ιδού ένας άνδρας, Ανατολή είναι το όνομά του· τη λέξη Ανατολή η εβραϊκή έκδοση την απέδωσε με τη λέξη βλάστημα· και κάτω από αυτόν θα ανατείλει, δηλαδή, από τη ρίζα του θα αναβλαστήσουν πολλά. Και θα λάβει αρετή, δηλαδή, μεγαλοπρέπεια ή δόξα· διότι έτσι το έχουν αποδώσει οι άλλοι ερμηνευτές.

Προσέθετε δε σε αυτά, ότι και οι δύο, ο Ιησούς και ο Ζοροβάβελ, θα καθίσουν στον ίδιο θρόνο, ώστε το αξίωμα της βασιλείας να είναι κοινό και σε εκείνον που έχει στα χέρια του την ιερουργία, και το αξίωμα του ιερέα να αποδίδεται και σε αυτόν που βασιλεύει. Και θα υπάρχει στους δύο μία κοινή και ειρηνική βουλή, ώστε να μη φαίνεται ότι διαφωνούν απολύτως σε τίποτα. Έπειτα πρόσταξε να γίνουν τα στεφάνια λαμπρό ανάθημα στον Θεό, αφού εισαχθούν στον οίκο Του, ώστε να γίνουν προς χάριν, δηλαδή καύχημα, εκείνων που τα προσέφεραν, του Ιωσία εννοώ και των επιφανών της αιχμαλωσίας και των αρχόντων της. Και να ανατεθούν, όχι μάταια, αλλά ώστε να γίνουν και αφορμή ωδής για τους υμνωδούς του ναού και τους ιεροψάλτες. Διότι τότε, λέει, και εκείνοι που βρίσκονται μακριά τους, δηλαδή όσοι προέρχονται από τα άλλα έθνη, θα έρθουν και θα προσκυνήσουν τον Κύριο. Και θα συμβούν αυτά, λέει, εάν επιλέξουν να σεμνύνονται με το κόσμημα της υπακοής και να ακούν τη φωνή Κυρίου του Θεού. Και τότε πλέον, όταν θα έχουν εκπληρωθεί αυτά που προαναγγέλθηκαν, θα κατανοήσουν σαφώς ότι ο Προφήτης στάλθηκε για να καταστήσει σαφή τα όσα προέρχονται από τον Θεό. Και όχι βέβαια σαν κάποιους από αυτούς που συνηθίζουν να ψευδολογούν, ώστε να πει αυτά που προέρχονται από την καρδιά του, αλλά μάλλον ότι είναι αληθινός και όχι ψευδάγγελος.

Έγραψε δε κάπου και ο σοφός Ιωάννης ότι: «Και είδαμε τη δόξα του, δόξα ως μονογενούς παρά του Πατρός, πλήρης χάριτος και αληθείας». Αυτός έχει καθίσει σε θρόνο· διότι βασίλευσε ως Θεός, και είναι σύνεδρος με τον δικό του Πατέρα και συνάρχει στα πάντα. Ότι δε ο Ζοροβάβελ και ο Ιησούς, έχοντας συνενωθεί μεταξύ τους σαν σε μια ενότητα, προτυπώνουν με μεγάλη σαφήνεια τον Χριστό, το κατέδειξε προσθέτοντας, σχετικά με τον Ζοροβάβελ: «Και ο ιερέας θα είναι στα δεξιά του»· δηλαδή σε τιμή και δόξα· «και ειρηνική βουλή θα υπάρχει ανάμεσα στους δύο». Διότι ο ίδιος, όπως ακριβώς ήδη προείπα, είναι ταυτόχρονα βασιλιάς και αρχιερέας, καθώς μέσω των δύο προδιαγράφεται σε ένα πρόσωπο ο Εμμανουήλ. Όμως δεν είναι χωρίς μισθό ο κόπος για όσους στεφανώνουν τον Χριστό, αλλά η καρποφορία τους θα παραμείνει σε ατελεύτητη μνήμη γι' αυτούς. Και ότι είναι αληθινός ο λόγος, το επιβεβαιώνει προσθέτοντας: «Ο δε στέφανος θα ανήκει σε αυτούς που υπομένουν, και στους χρήσιμους σε αυτήν, και σε όσους την έχουν επιγνώσει, και προς χάριν του υιού του Σοφονία, και για ψαλμωδία στον οίκο του Κυρίου». Διότι τα προσφερόμενα δώρα θα είναι προς χάρη αυτών που τα αφιέρωσαν, και θα γίνουν επίσης αφορμή για δοξολογία. Επειδή η ευσέβεια των ηγετών γίνεται οδός αγάπης προς τον Θεό για τους υπόλοιπους.

Ψ. Από το ίδιο. ΚΓ'. Και ............... τον Ιησού, τον μέγα ιερέα, ο οποίος στεκόταν προ προσώ .... του Κυρίου, και ο διάβολος στεκόταν εκ δεξιών του, για να εναντιω ..... σε αυτόν. Και λίγο παρακάτω: και είπε προς εκείνους που στέκονταν προ της .... του, λέγοντας: Αφαιρέστε τα ρυπαρά ιμάτια από αυτόν· και είπε: Ιδού, αφαίρεσα τις ανομίες σου, και ντύστε ........ δήρη, και τοποθετήστε καθαρή κίδαρη στο κεφάλι του. Και πάλι λίγο παρακάτω λέγεται προς αυτόν: Άκουσε λοιπόν ...... ρέα μέγα, εσύ και οι πλησίον σου που κάθονται μπροστά σου· διότι είναι άνδρες τερατοσκόποι, διότι, ιδού, εγώ φέρνω τον δούλο μου, την Ανατολή. Και πάλι μετά από άλλα: Και έγινε λόγος Κυρίου προς εμένα, λέγοντας: Λάβε τα εκ της αιχμαλωσίας από τους άρχοντες. Και μετά από λίγο: Και θα λάβεις αργύριο και θα κατασκευάσεις στεφάνια, και θα τα επιθέσεις στο κεφάλι του Ιησού, του υιού του Ιωσεδέκ, του μεγάλου ιερέα, και θα πεις προς αυτόν: Αυτά λέγει ο Κύριος Παντοκράτωρ: Ιδού, ένας άνδρας, Ανατολή είναι το όνομά του, και κάτω από αυτόν θα ανατείλει, και θα οικοδομήσει τον οίκο του Κυρίου, και αυτός θα λάβει αρετή, και θα καθίσει, και θα κυβερνήσει επί του θρόνου του, και θα είναι ο ιερέας εκ δεξιών του, και βουλή ειρηνική θα υπάρχει ανάμεσα στους δύο. Ο δε στέφανος θα ανήκει σε εκείνους που υπομένουν.

Είναι καλό ..... να παραθέσουμε. Επειδή δεν θα μπορούσαν καθόλου να υποδείξουν κανέναν προφήτη που να έχει εγερθεί από την ...... περσική βασιλεία· και των χρόνων της προφητείας ...... ......, πόσο μάλλον τον Ιωάννη και τον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Είναι ώρα λοιπόν να πούμε ποιος είναι αυτός που προφητεύεται. ... Εάν όμως πουν ότι αυτά αναφέρονται στον Ιησού του Ιωσεδέκ, πρέπει να τους υποδειχθεί ότι σε καμία περίπτωση τα λεγόμενα δεν αρμόζουν σε εκείνον· διότι πότε ονομάστηκε το όνομά του «Ανατολή»; Και για ποιο λόγο αξιώνεται αυτής της προσηγορίας; Πώς θα του ταιριάξει το, «και θα καθίσει και θα άρξει επί του θρόνου του»· και μάλιστα το «και θα είναι ο ιερέας στα δεξιά του»· διότι, εάν ο ίδιος τύγχανε να είναι ο μέγας ιερέας, ποιος θα μπορούσε να είναι αυτός στα δεξιά του, όντας άλλος ιερέας εκτός από τον ίδιο; Σαφώς διδάσκει πως αυτός που ονομάζεται «Ανατολή» είναι κάποιος άλλος από εκείνον· διότι προς τον ίδιο τον Κύριο και αυτούς .. γύρω από αυτόν, λέει ο λόγος: Άκουσε λοιπόν, Ιησού ο μέγας ιερέας, εσύ και οι πλησίον σου· ιδού, εγώ φέρνω τον δούλο μου, την Ανατολή. Εάν λοιπόν αυτά έχουν ειπωθεί σε αυτόν, πώς θα μπορούσε ακόμη να έχει θέση η αντίληψη ότι λέγεται γι' αυτόν το, «ιδού άνδρας, Ανατολή ...... σε αυτόν»; Σαφώς λοιπόν μέσα από αυτά παρίστανται δύο πρόσωπα· ένα με το οποίο διαλέγεται το θείο, και ένα άλλο για το οποίο προφητεύει· το οποίο και αναμφίβολα ανάγεται στον Χριστό, τον αληθινό Υιό του ......... που ερμηνεύεται ιαώ δικαιοσύνη· αυτός δε θα ήταν ο Πατέρας ....

Και λίγο μετά από αυτά προσθέτει λέγοντας: «Και έγινε λόγος Κυρίου προς εμένα, λέγοντας: Πάρε τα αφιερώματα της αιχμαλωσίας από τους άρχοντες και από τους χρησμούς της, και από εκείνους που την έχουν αναγνωρίσει, και θα εισέλθεις εκείνη την ημέρα στον οίκο του Σοφονία, ο οποίος ήρθε από τη Βαβυλώνα, και θα πάρεις ασήμι και χρυσό, και θα κατασκευάσεις στεφάνια, και θα τα τοποθετήσεις στο κεφάλι του Ιησού, του γιου του Ιωσεδέκ, του μεγάλου ιερέα, και θα του πεις: Αυτά λέει ο Κύριος Παντοκράτωρ: Ιδού ένας άνδρας, το όνομά του είναι Ανατολή, και θα ανατείλει από τον τόπο του, και θα οικοδομήσει τον οίκο του Κυρίου. Και αυτός θα λάβει αρετή, και θα καθίσει και θα κυβερνήσει πάνω στον θρόνο του, και ο ιερέας θα βρίσκεται στα δεξιά του, και ειρηνική βουλή θα υπάρχει ανάμεσα στους δύο».

Δι' όλων αυτών, αφού κατατρόπωσε και τον διάβολο και όλους τους υπό την εξουσία του αόρατους εχθρούς και πολέμιους, κατέστησε εμάς τους αιχμαλώτους οικείους του, και από εμάς τους ίδιους, ωσάν από ζωντανούς λίθους, οικοδόμησε τον οίκο του Θεού και το πολίτευμα της ευσέβειας, ώστε δικαίως να εφαρμόζεται σε αυτόν το λόγιο που αναφέρει: «Ιδού, Ανατολή είναι το όνομά του, και υποκάτωθεν αυτού θα ανατείλει, και θα οικοδομήσει τον οίκο του Κυρίου· και ο ίδιος θα λάβει αρετή, και θα καθίσει και θα άρξει επί του θρόνου του». Πρόσεξε, λοιπόν, επιμελώς με ποιον τρόπο τώρα αφενός μεν πνευματικά, μιλώντας για τον παλαιό Ιησού που έφερε την εικόνα του αληθινού, λέει το «ιδού Ανατολή το όνομά του», αφετέρου δε, προχωρώντας λίγο παρακάτω, σαν να πρόκειται για κάποιον άλλον που είναι η Ανατολή, τα λόγια απευθύνονται προς τον ίδιο τον παρόντα τότε Ιησού: «Άκουσε, λοιπόν, Ιησού, ο μέγας ιερέας, εσύ και οι πλησίον σου, διότι είναι άνδρες τερατοσκόποι. Ιδού, εγώ φέρνω τον δούλο μου, την Ανατολή». Εάν, λοιπόν, ο λόγος αφορούσε κάποιον άλλον που επρόκειτο να έλθει, ο οποίος ονομαζόταν Ανατολή πιο αληθινά σε σχέση με εκείνον της τότε εποχής, συμπεραίνεται ότι εκείνος αποτελούσε εικόνα της Ανατολής που επρόκειτο να έλθει, αφού προσαγορευόταν εν είδει εικόνας όχι μόνο Ιησούς αλλά και Ανατολή, εφόσον βέβαια το «ιδού άνδρας, Ανατολή το όνομά του» ειπώθηκε ωσάν προς παρόντα. Ευλόγως, λοιπόν, χάριν της εικόνας και αυτός είχε αξιωθεί την προσηγορία του Σωτήρα, όπως ακριβώς και την ονομασία της Ανατολής.