Πατερικές αναφορές στο ΖΑΧΑΡΙΑΣ 6:14

Αυτοί λοιπόν πάλι, οι ποικιλόχρωμοι και οι ψαροί, διατάχθηκαν να περιοδεύσουν τη γη, και πράγματι την περιόδευσαν. Διότι επικράτησαν σε όλη την υφήλιο και κυρίευσαν ολόκληρη τη γη, με τη συγκατάθεση του Θεού, ο οποίος χάρισε γι' αυτόν τον λόγο λαμπρή δόξα σε αυτούς που διοικούν το κράτος των Ρωμαίων. Διότι προγνώριζε, ως Θεός, το μέγεθος της μελλοντικής τους ευσέβειας. <Και έγινε λόγος Κυρίου προς εμένα λέγοντας: Πάρε τα δώρα από την αιχμαλωσία, από τους άρχοντες και από τους χρησίμους της και από αυτούς που την έχουν επιγνώσει, και να εισέλθεις εσύ εκείνη την ημέρα στον οίκο του Ιωσία, του γιου του Σοφονία, που ήλθε από τη Βαβυλώνα, και να πάρεις ασήμι και χρυσάφι και να κατασκευάσεις στεφάνια, και να τα τοποθετήσεις στο κεφάλι του Ιησού, του γιου του Ιωσεδέκ, του μεγάλου ιερέα, και να του πεις: Αυτά λέγει ο Κύριος ο Παντοκράτορας: Ιδού ένας άνδρας με το όνομα Ανατολή, και θα ανατείλει από κάτω του, και θα οικοδομήσει τον οίκο του Κυρίου. Και αυτός θα λάβει αρετή, και θα καθίσει και θα κυριαρχήσει επί του θρόνου του, και θα υπάρχει ιερέας στα δεξιά του, και ειρηνική βουλή θα υπάρχει ανάμεσα και στους δύο. Το δε στεφάνι θα ανήκει σε αυτούς που υπομένουν και στους χρησίμους της και σε αυτούς που την έχουν επιγνώσει, και προς χάριν του γιου του Σοφονία, και ως ψαλμός μέσα στον οίκο του Κυρίου.>

Προσέθετε δε σε αυτά, ότι και οι δύο, ο Ιησούς και ο Ζοροβάβελ, θα καθίσουν στον ίδιο θρόνο, ώστε το αξίωμα της βασιλείας να είναι κοινό και σε εκείνον που έχει στα χέρια του την ιερουργία, και το αξίωμα του ιερέα να αποδίδεται και σε αυτόν που βασιλεύει. Και θα υπάρχει στους δύο μία κοινή και ειρηνική βουλή, ώστε να μη φαίνεται ότι διαφωνούν απολύτως σε τίποτα. Έπειτα πρόσταξε να γίνουν τα στεφάνια λαμπρό ανάθημα στον Θεό, αφού εισαχθούν στον οίκο Του, ώστε να γίνουν προς χάριν, δηλαδή καύχημα, εκείνων που τα προσέφεραν, του Ιωσία εννοώ και των επιφανών της αιχμαλωσίας και των αρχόντων της. Και να ανατεθούν, όχι μάταια, αλλά ώστε να γίνουν και αφορμή ωδής για τους υμνωδούς του ναού και τους ιεροψάλτες. Διότι τότε, λέει, και εκείνοι που βρίσκονται μακριά τους, δηλαδή όσοι προέρχονται από τα άλλα έθνη, θα έρθουν και θα προσκυνήσουν τον Κύριο. Και θα συμβούν αυτά, λέει, εάν επιλέξουν να σεμνύνονται με το κόσμημα της υπακοής και να ακούν τη φωνή Κυρίου του Θεού. Και τότε πλέον, όταν θα έχουν εκπληρωθεί αυτά που προαναγγέλθηκαν, θα κατανοήσουν σαφώς ότι ο Προφήτης στάλθηκε για να καταστήσει σαφή τα όσα προέρχονται από τον Θεό. Και όχι βέβαια σαν κάποιους από αυτούς που συνηθίζουν να ψευδολογούν, ώστε να πει αυτά που προέρχονται από την καρδιά του, αλλά μάλλον ότι είναι αληθινός και όχι ψευδάγγελος.

Έγραψε δε κάπου και ο σοφός Ιωάννης ότι: «Και είδαμε τη δόξα του, δόξα ως μονογενούς παρά του Πατρός, πλήρης χάριτος και αληθείας». Αυτός έχει καθίσει σε θρόνο· διότι βασίλευσε ως Θεός, και είναι σύνεδρος με τον δικό του Πατέρα και συνάρχει στα πάντα. Ότι δε ο Ζοροβάβελ και ο Ιησούς, έχοντας συνενωθεί μεταξύ τους σαν σε μια ενότητα, προτυπώνουν με μεγάλη σαφήνεια τον Χριστό, το κατέδειξε προσθέτοντας, σχετικά με τον Ζοροβάβελ: «Και ο ιερέας θα είναι στα δεξιά του»· δηλαδή σε τιμή και δόξα· «και ειρηνική βουλή θα υπάρχει ανάμεσα στους δύο». Διότι ο ίδιος, όπως ακριβώς ήδη προείπα, είναι ταυτόχρονα βασιλιάς και αρχιερέας, καθώς μέσω των δύο προδιαγράφεται σε ένα πρόσωπο ο Εμμανουήλ. Όμως δεν είναι χωρίς μισθό ο κόπος για όσους στεφανώνουν τον Χριστό, αλλά η καρποφορία τους θα παραμείνει σε ατελεύτητη μνήμη γι' αυτούς. Και ότι είναι αληθινός ο λόγος, το επιβεβαιώνει προσθέτοντας: «Ο δε στέφανος θα ανήκει σε αυτούς που υπομένουν, και στους χρήσιμους σε αυτήν, και σε όσους την έχουν επιγνώσει, και προς χάριν του υιού του Σοφονία, και για ψαλμωδία στον οίκο του Κυρίου». Διότι τα προσφερόμενα δώρα θα είναι προς χάρη αυτών που τα αφιέρωσαν, και θα γίνουν επίσης αφορμή για δοξολογία. Επειδή η ευσέβεια των ηγετών γίνεται οδός αγάπης προς τον Θεό για τους υπόλοιπους.

Ψ. Από το ίδιο. ΚΓ'. Και ............... τον Ιησού, τον μέγα ιερέα, ο οποίος στεκόταν προ προσώ .... του Κυρίου, και ο διάβολος στεκόταν εκ δεξιών του, για να εναντιω ..... σε αυτόν. Και λίγο παρακάτω: και είπε προς εκείνους που στέκονταν προ της .... του, λέγοντας: Αφαιρέστε τα ρυπαρά ιμάτια από αυτόν· και είπε: Ιδού, αφαίρεσα τις ανομίες σου, και ντύστε ........ δήρη, και τοποθετήστε καθαρή κίδαρη στο κεφάλι του. Και πάλι λίγο παρακάτω λέγεται προς αυτόν: Άκουσε λοιπόν ...... ρέα μέγα, εσύ και οι πλησίον σου που κάθονται μπροστά σου· διότι είναι άνδρες τερατοσκόποι, διότι, ιδού, εγώ φέρνω τον δούλο μου, την Ανατολή. Και πάλι μετά από άλλα: Και έγινε λόγος Κυρίου προς εμένα, λέγοντας: Λάβε τα εκ της αιχμαλωσίας από τους άρχοντες. Και μετά από λίγο: Και θα λάβεις αργύριο και θα κατασκευάσεις στεφάνια, και θα τα επιθέσεις στο κεφάλι του Ιησού, του υιού του Ιωσεδέκ, του μεγάλου ιερέα, και θα πεις προς αυτόν: Αυτά λέγει ο Κύριος Παντοκράτωρ: Ιδού, ένας άνδρας, Ανατολή είναι το όνομά του, και κάτω από αυτόν θα ανατείλει, και θα οικοδομήσει τον οίκο του Κυρίου, και αυτός θα λάβει αρετή, και θα καθίσει, και θα κυβερνήσει επί του θρόνου του, και θα είναι ο ιερέας εκ δεξιών του, και βουλή ειρηνική θα υπάρχει ανάμεσα στους δύο. Ο δε στέφανος θα ανήκει σε εκείνους που υπομένουν.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΒ΄. — Περί υπομονής και μακροθυμίας. «Είπε ο Δαβίδ: Αφήστε τον να καταριέται, διότι ο Κύριος του το είπε· ίσως ο Κύριος επιβλέψει στην ταπείνωσή μου, και μου ανταποδώσει αγαθά αντί για την κατάρα αυτή.» «Όλοι όσοι σε προσμένουν με υπομονή δεν πρόκειται να ντροπιαστούν.» «Να δείχνεις ανδρεία, και ας κραταιώνεται η καρδιά σου, και να υπομένεις τον Κύριο.» «Ο φρόνιμος άνδρας υποφέρει πολλά. Ο μακρόθυμος άνδρας έχει άφθονη φρόνηση.» — «Ο μακρόθυμος θα κατασιγάσει τις διαμάχες.» «Ο ελεήμων άνδρας είναι μακρόθυμος.» «Θα υποφέρω την οργή του Κυρίου, διότι αμάρτησα ενώπιόν του.» «Αγαθός είναι ο Κύριος σε αυτούς που τον υπομένουν κατά την ημέρα της θλίψης.» «Εάν καθυστερήσει, υπόμεινέ τον, διότι ερχόμενος θα φθάσει, και δεν θα αργήσει.» «Περίμενέ με, λέει ο Κύριος, μέχρι την ημέρα της αναστάσεώς μου ως μαρτυρία· διότι θα επιβάλω την κρίση σε συνάξεις εθνών.» «Στέφανος θα υπάρξει σε όσους υπομένουν, και σε όσους είναι χρήσιμοι σε αυτήν.» «Μακάριοι όλοι όσοι παραμένουν σταθεροί σε αυτόν.» «Εκείνοι που προσμένουν τον Θεό, θα ανανεώσουν τη δύναμή τους, θα βγάλουν φτερά σαν τους αετούς· θα τρέξουν, και δεν θα κοπιάσουν· θα βαδίσουν, και δεν θα πεινάσουν.» «Τέκνα, δείξτε μακροθυμία για την οργή που ήρθε εναντίον σας. Διότι σε καταδίωξε ο εχθρός σου, αλλά γρήγορα θα δεις την καταστροφή του, και θα πατήσεις πάνω στον τράχηλό του.» «Αγαθός είναι ο Κύριος σε όσους τον προσμένουν.» «Μέχρι ενός καιρού θα δείξει ανοχή ο μακρόθυμος, και ύστερα θα του αποδοθεί ευφροσύνη.»