Πατερικές αναφορές στο ΖΑΧΑΡΙΑΣ 7:3

ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗ ΖΑΧΑΡΙΑ. ΤΟΜΟΣ ΤΡΙΤΟΣ. <Και συνέβη κατά το τέταρτο έτος της βασιλείας του Δαρείου να γίνει λόγος Κυρίου προς τον Ζαχαρία, την τετάρτη ημέρα του ένατου μήνα, που είναι ο Χασελεύ. Και έστειλε στη Βαιθήλ ο βασιλιάς τον Σαρασάρ και τον Αρβεσεέρ και τους άνδρες του, για να εξιλεώσουν τον Κύριο, λέγοντας προς τους ιερείς που βρίσκονταν στον οίκο του Κυρίου του Παντοκράτορα και προς τους προφήτες: Μήπως εισήλθε εδώ κατά τον πέμπτο μήνα το αγίασμα, καθώς έπραξαν ήδη αρκετά έτη;> Μετά την επίδειξη των οραμάτων, δόθηκαν και άλλοι λόγοι από τον Θεό, αφού παρήλθε στο μεταξύ μικρό χρονικό διάστημα. Διότι, πριν από τα οράματα, έχει γραφτεί ότι «Την εικοστή τετάρτη του ενδέκατου μήνα, αυτός είναι ο μήνας Σαβάτ, κατά το δεύτερο έτος του Δαρείου, έγινε λόγος Κυρίου προς τον Ζαχαρία, τον γιο του Βαραχίου, γιο του Αδδώ, τον Προφήτη, λέγοντας». Ενώ στα ζητήματα που εξετάζουμε εδώ, ορίζεται άλλος χρόνος μετά από εκείνον: Διότι, κατά το τέταρτο έτος, την τετάρτη ημέρα του ένατου μήνα, που είναι ο Χασαλεύ, δηλαδή σύμφωνα με την εβραϊκή γλώσσα. Ο τρόπος της θεοπτίας μεταβλήθηκε για τον Προφήτη. Ποια είναι όμως η αφορμή, θα το εξηγήσει πολύ καθαρά η αφήγηση της ιστορίας. Διότι κανείς δεν θα μπορούσε να κατανοήσει το νόημα των προκειμένων με άλλον τρόπο, παρά μόνο με αυτόν.

Διότι, το ποιοι ακριβώς ήταν ο Σαρασάρ και ο βασιλιάς Αρβεσεέρ και οι άνδρες που ήταν μαζί του, πώς δεν είναι αναγκαίο, πριν από όλα τα άλλα, να το μάθουμε; Και τι είναι ο αγιασμός κατά τον πέμπτο μήνα; Και επιπλέον, και ο ίδιος ο τρόπος της ερώτησης πού άραγε αποβλέπει, και ποιος θα μπορούσε να είναι ο σκοπός αυτών που ερωτούν.

Επειδή όμως επέστρεψαν, αφού εγκατέλειψαν τη χώρα των Περσών και των Μήδων, και κατοίκησαν την αγία πόλη, και έπειτα ανοικοδόμησαν τον θείο ναό, τους φαινόταν πως πλέον το έθιμο δεν τελούνταν από αυτούς στον κατάλληλο χρόνο και με την πρέπουσα τάξη. Διότι έπρεπε μάλλον, εξαιτίας αυτών που είχαν συμβεί, να μεταβούν σε χαρά, να τελούν εορτές και να αναπέμπουν ευχαριστήριες ωδές σε Εκείνον που τους κάλεσε στην ελευθερία. Έχοντας λοιπόν αμφιβολίες τα πρόσωπα για τα οποία γίνεται λόγος, ο Σαρασάρ και ο Αρβεσεέρ, στέλνουν κάποιους για να ρωτήσουν τους ιερείς και τους προφήτες, εάν τελείται εδώ ο αγιασμός κατά τον πέμπτο μήνα, όπως ακριβώς έκαναν ήδη για αρκετά χρόνια, δηλαδή, εάν έχουν συγκεντρωθεί στα Ιεροσόλυμα αυτοί που συνήθιζαν να πενθούν, και εάν θα αποδεχθούν οι ίδιοι τη συνήθεια, η οποία είχε λάβει τον χαρακτήρα αγιασμού, παρόλο που και ο θείος ναός είχε ανεγερθεί και η αιχμαλωσία είχε λυθεί. Διότι αγίασαν, όπως είπα, τη νηστεία, όπως ακριβώς έπρατταν εδώ και πολλά χρόνια. Επειδή, όσο ο Ισραήλ βρισκόταν στην αιχμαλωσία, συνέχισαν και αυτοί να τηρούν την περίοδο του πένθους, και να αγιάζουν τη νηστεία, όπως ακριβώς προείπα.

Τι σημαίνει το «Έγινε η Ιουδαία αγίασμά του»; Αντί να πει: λαός που τον λατρεύει, λαός αφιερωμένος σε αυτόν, λαός οικειωμένος μαζί του. «Αγίασμα», εξάλλου, ονομαζόταν κυρίως ο ναός, τα άδυτα, τα Άγια των αγίων, όπως ακριβώς και ο Ζαχαρίας παρουσιάζει κάποιους να ρωτούν και να λένε: «Εισήλθε εδώ το αγίασμα; Ή θα νηστέψουμε;», υποδηλώνοντας την επιστροφή της κιβωτού και όλων των άλλων. «Έγινε η Ιουδαία αγίασμά του».