Πατερικές αναφορές στο ΖΑΧΑΡΙΑΣ 8:4

Ίσως βέβαια να έκανε μνεία μόνο της ευημερίας του παρόντος βίου· διότι έδινε την εντολή να απέχουν από τα αμαρτήματα, αναφωνώντας, «για να μην πεθάνεις πριν από την ώρα σου.» Διακήρυττε δε και στα παιδιά: «Τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα, για να σου πάνε όλα καλά, και να ζήσεις πολλά χρόνια πάνω στη γη.» Υποσχόταν δε και αφθονία καρπών, κάποιες φορές, και κατάπαυση του πολέμου, και ευρεία ειρήνη, και την ευθυμία που πηγάζει από αυτήν. Είπε λοιπόν διά φωνής του Ζαχαρία: «Θα κατοικηθεί άφθονα η Ιερουσαλήμ από το πλήθος των ανθρώπων και των κτηνών που θα βρίσκονται σε αυτήν, και εγώ θα γίνω για αυτήν, λέει ο Κύριος, τείχος πυρός ολόγυρα, και θα βρίσκομαι προς δόξαν στο μέσον της.» Και πάλι: «Θα καθίσουν ξανά πρεσβύτεροι στις πλατείες της Ιερουσαλήμ.

Ονομάζεται δε και αληθινή, καθώς ελάχιστα λατρεύει με τύπους και σκιές· αλλά μάλλον έχει αποδεχθεί την αλήθεια, που είναι ο Χριστός, και εκπληρώνει την εν πνεύματι και αληθεία προσκύνηση. <Αυτά λέγει ο Κύριος Παντοκράτωρ: Θα καθίσουν και πάλι πρεσβύτεροι και πρεσβύτερες στις πλατείες της Ιερουσαλήμ, κρατώντας ο καθένας το ραβδί του στο χέρι του λόγω του πλήθους των ημερών του· και οι πλατείες της πόλεως θα γεμίσουν από αγόρια και κορίτσια που θα παίζουν στις πλατείες της.> Επειδή ο πόλεμος κατανάλωσε το έθνος των Ιουδαίων, συνέβη κατ' ανάγκην να αδειάσουν οι πόλεις τους από τους κατοίκους, και να βλέπει κανείς γκρεμισμένα σπίτια και τα κάλλη των κατασκευασμάτων που υπήρχαν σε αυτές. Αλλά ιδού, υπόσχεται να τους χαρίσει μια τριπόθητη και μακρά ειρήνη, την οποία, και πολύ σωστά, οι Έλληνες ονομάζουν κουροτρόφο. Διότι, από τη μία, ανατρέφει αυτούς που γεννιούνται μέχρι την εφηβεία, και από την άλλη, σε όσους είναι ήδη νέοι, ανοίγει κατά κάποιον τρόπο τον δρόμο προς τα γηρατειά, χωρίς κανείς να τους καταστρέφει, ούτε πόλεμος να τους συντρίβει, ούτε μάχη να τους αναλώνει. Πρέπει λοιπόν να υποθέσουμε, και πολύ ορθά, ότι εν καιρώ ειρήνης οι πόλεις, ακόμη και αν είναι ευρείες και μεγάλες, αποδεικνύονται στενές και δεν επαρκούν για το πλήθος των κατοίκων. Ένα τέτοιο νόημα κυοφορεί και πάλι για εμάς το προκείμενο χωρίο.

Διότι είπε ότι θα κάθονται ηλικιωμένοι άνδρες και γυναίκες στις πλατείες της Ιερουσαλήμ, ανακουφίζοντας κάπως με το ραβδί την αδυναμία του γήρατος και έχοντας ένα μπαστούνι για να τους καθοδηγεί. Αυτό το γεγονός αποτελεί έπαινο των ειρηνικών καιρών και της βαθιάς ειρήνης, η οποία οδηγεί, όπως είπα, τα βρέφη στην εφηβεία, προάγει στο γήρας όσους ήδη βρίσκονται στην ανδρική ηλικία, και τους κάνει να διανύουν όλο τον χρόνο της ζωής τους χωρίς πολέμους. Εάν δε πρόκειται τα αγόρια να χορεύουν στην πόλη και τα κορίτσια να στήνουν χορό στο μέσον των πλατειών, αυτό θα αποτελούσε σαφή απόδειξη του ότι καμία πικρή έγνοια δεν τους βαραίνει. Διότι δεν θα ανέχονταν να παίζουν κάποιοι, εάν η εποχή ήταν εποχή κατήφειας.

Έτσι λοιπόν και η Σάρρα περιγελά από απιστία την υπόσχεση σχετικά με τον Ισαάκ, βλέποντας τα γηρατειά της και αντιπαραβάλλοντας το αδύνατο με τους νόμους της ανθρώπινης φύσης. Όμως γέννησε παρά κάθε ελπίδα, καθώς ο Θεός κατέστησε το γεγονός εφικτό για αυτήν. Ήταν λοιπόν εξαιρετικά φυσικό να κλονίζονται από αμφιβολίες εκείνοι που είχαν λυτρωθεί από την αιχμαλωσία, και να μην έχουν μεγάλο θάρρος ότι τα πράγματα θα προχωρήσουν σε τόση ευημερία για αυτούς, ώστε να γεμίσει η Ιερουσαλήμ από γέροντες, και να βλέπονται σε αυτήν χοροί αγοριών και χορευτικά κοριτσιών, και να υπάρξουν τα αγαθά μιας βαθιάς ειρήνης. Διότι έβλεπαν γκρεμισμένα τείχη, καμένα σπίτια, και όλες τις γύρω πόλεις ως κατοικίες άγριων θηρίων, εξαιτίας του ότι είχαν αδειάσει εντελώς από τους κατοίκους τους· και τους αγρούς, που παλαιότερα ήταν πάμφοροι και ανθισμένοι, γεμάτους αγκάθια, χωρίς να έχουν τίποτα το ώριμο, και ολόκληρο το γένος των αγροτών να έχει αφανιστεί. Ήταν επομένως, όπως είπα, φυσικό εξαιτίας αυτών να δυσπιστούν στο ότι τα όσα τους υποσχέθηκαν θα έφταναν σε αίσιο τέλος. Γι' αυτό ο Θεός δεν τους αφήνει να αμφιβάλλουν· αλλά τους προστάζει να έχουν θάρρος και τους στηρίζει λέγοντας: «Αν αυτό φανεί αδύνατο ενώπιον του υπολοίπου αυτού του λαού εκείνες τις ημέρες, μήπως θα είναι αδύνατο και ενώπιόν μου;» λέει ο Κύριος Παντοκράτωρ. Διότι ό,τι είναι για εμάς αδύνατο, είναι απολύτως εύκολο και κατορθωτό για τον παντοδύναμο Θεό.