Ἕκαστος τὴν ῥάβδον αὐτοῦ ἐν τῇ χειρὶ ἔχων ἀπὸ πλήθους ἡμερῶν, καὶ αἱ πλατεῖαι τῆς πόλεως πλησθήσονται παιδαρίων καὶ κορασίων παιζόντων ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς.» Προσκαίρων οὖν ἄρα γερῶν ἀπόλαυσιν ὁ διὰ Μωσέως νόμος ὑπισχνεῖτο τοῖς πάλαι· τὸ δὲ θεῖον καὶ σωτήριον κήρυγμα τὰς εἰς τὸ μέλλον ἀνταποδόσεις· «Μακάριοι γὰρ, φησὶν, οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν·» καὶ τοὺς ἐφεξῆς κειμένους μακαρισμοὺς εἴ τις ἕλοιτο πολυπραγμονεῖν ἀνταποδόσει ἐπηγγελμένας, λαμπρὰς καὶ μεγάλας εὑρήσει παρὰ Θεοῦ. Εἰ δὲ δή τις βούλοιτο καὶ καθ᾽ ἕτερον τρόπον τὴν ἀνταπόδοσιν τὴν γεγενημένην παρὰ Χριστοῦ κατὰ τὸν τῆς ἐπιδημίας καιρὸν, οὐκ ἂν ἔξω βάλοι σκοποῦ. Πάλαι μὲν γὰρ κατηλαζονεύετο τῶν ἐπὶ τῆς γῆς ὁ παμβέβηλος Σατανᾶς· πεπλεονέκτηκε γὰρ τὴν ὑπ᾽ οὐρανὸν ἀποβουκολήσας αὐτὴν τῆς ἀληθοῦ; γνώσεως τῆς ἐπί γέ φημι τῷ κατὰ φύσιν Θεῷ, τέλμασι δὲ ὥσπερ τοῖς τῆς ἁμαρτίας ἐμβαλὼν, ἑαυτοῦ τε καὶ τῶν σὺν αὐτῷ δυνάμεων πονηρῶν ἀπέφηνε προσκυνητάς. Ἔφασκε γοῦν, ὅτι «Τὴν οἰκουμένην ὅλην καταλήψομαι τῇ χειρὶ, ὡς νοσσιὰν, καὶ ὡς καταλελειμμένα ὠὰ ἀρῶ, καὶ οὐκ ἔστιν ὃς διαφεύξεταί με, ἢ ἀντείπῃ μοι·» ἀλλ᾽ ἥλω κενὰς ἔχων ἐπ᾽ αὐτῷ δὴ τούτῳ καὶ τὰς ἐλπίδας.
Μετάφραση
«Ο καθένας θα έχει το ραβδί του στο χέρι του λόγω του πλήθους των ημερών του, και οι πλατείες της πόλης θα γεμίσουν από αγόρια και κορίτσια που θα παίζουν στις πλατείες της». Ο νόμος, λοιπόν, του Μωυσή υποσχόταν στους αρχαίους την απόλαυση προσωρινών ανταμοιβών, ενώ το θείο και σωτήριο κήρυγμα υπόσχεται τις μελλοντικές ανταποδόσεις: «Μακάριοι, λέει, οι πτωχοί τω πνεύματι, διότι δική τους είναι η βασιλεία των ουρανών». Και αν κάποιος επιλέξει να εξετάσει προσεκτικά τους επόμενους μακαρισμούς ως προς τις υποσχεθείσες ανταποδόσεις, θα διαπιστώσει ότι είναι λαμπρές και μεγάλες εκ μέρους του Θεού. Εάν πάλι κάποιος θα ήθελε να κατανοήσει και με άλλον τρόπο την ανταπόδοση που πραγματοποιήθηκε από τον Χριστό κατά τον καιρό της επίγειας παρουσίας Του, δεν θα βρισκόταν εκτός σκοπού. Διότι παλαιότερα ο παμβέβηλος Σατανάς συμπεριφερόταν με αλαζονεία απέναντι στους ανθρώπους της γης. Καταδυνάστευσε την οικουμένη απομακρύνοντάς την από την αληθινή γνώση, δηλαδή τη γνώση του κατά φύσιν Θεού, και αφού την έριξε σαν σε τέλματα της αμαρτίας, τους κατέστησε προσκυνητές του εαυτού του και των πονηρών δυνάμεων που ήταν μαζί του. Έλεγε μάλιστα: «Όλη την οικουμένη θα την καταλάβω με το χέρι μου σαν φωλιά, και σαν εγκαταλελειμμένα αυγά θα τη μαζέψω, και δεν υπάρχει κανείς που θα μου ξεφύγει ή θα μου αντισταθεί». Όμως συνελήφθη, έχοντας κενές τις ελπίδες του ως προς αυτό ακριβώς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες