Πατερικές αναφορές στο ΖΑΧΑΡΙΑΣ 9:11

Διότι αυτές είναι οι επεκτάσεις της γης, δηλαδή τα πέρατα. Ψάλλει δε κάπου και ο θεσπέσιος Δαβίδ, μιλώντας για τη Συναγωγή των Ιουδαίων σαν να πρόκειται για άμπελο: «Άπλωσε τα κλήματά της έως τη θάλασσα, και έως τους ποταμούς τις παραφυάδες της». Διότι η χώρα των Ιουδαίων τερματίζεται στη θάλασσα προς τον νότο και στην Ινδική, και στη λεγόμενη Μέση των ποταμών. Αλλά η βασιλεία του Χριστού δεν περιορίζεται σε αυτά τα όρια· κάθε άλλο μάλιστα· αλλά ο λόγος προχωρά ως από μερικό παράδειγμα προς το καθολικό και γενικότατο. Διότι έχει βασιλεύσει όχι μόνο στην Ιουδαία, αλλά μάλλον σε όλη την υπ' ουρανόν, και η εξουσία του εξαπλώνεται από πέρατα σε πέρατα. <Και εσύ, με το αίμα της διαθήκης σου, απελευθέρωσες τους δεσμίους σου από λάκκο που δεν έχει νερό. Θα καθίσετε σε οχυρό, δέσμιοι της συναγωγής, και αντί για μία ημέρα της παροικίας σου, διπλά θα σου ανταποδώσω.> Ο λόγος μεταβαίνει πλέον στον ίδιο τον δίκαιο και σώζοντα βασιλέα, ο οποίος είναι και πράος, δηλαδή τον Χριστό· και καθιστά φανερά τα λαμπρά και αξιοθαύμαστα κατορθώματα της έλευσής του.

Διότι ο μονογενής Λόγος του Θεού εκένωσε θεληματικά τον εαυτό του, γινόμενος άνθρωπος· υπέμεινε δε και τον σταυρό, καταφρονώντας την ντροπή, και έδωσε την ψυχή του ως αντάλλαγμα για τη ζωή όλων, και απέκτησε για τον Θεό και Πατέρα την υφήλιο με το αίμα της αιώνιας διαθήκης, της οποίας τύπος ήταν αυτό που ραντίστηκε στους παλαιότερους μέσω του πάνσοφου Μωυσή. Διότι, όπως λέει, αφού ο Μωυσής πήρε το αίμα, ράντισε «και το ίδιο το βιβλίο και όλο τον λαό», λέγοντας: «Αυτό είναι το αίμα της διαθήκης που συνήψε ο Θεός με εσάς». Αλλά εκείνα μεν ήταν τύποι και διαμόρφωση της αλήθειας· τώρα πλέον η αλήθεια είναι ο Χριστός, ο οποίος μας αγόρασε όλους με το αίμα της διαθήκης. Διότι έχουμε λυτρωθεί, όπως λέει ο μαθητής του, «όχι με φθαρτά, με ασήμι ή χρυσάφι, αλλά με το τίμιο αίμα του Χριστού, ως αμνού άμωμου και άσπιλου». Εσύ λοιπόν, λέει, ω δικαιότατε και πραότατε βασιλιά, με το αίμα της διαθήκης, αυτούς που έγιναν δικοί σου δέσμιοι· δηλαδή αυτούς που έσφιξες με τα δεσμά της αγάπης, και έπεισες να υποβάλουν και να δέσουν ξεκάθαρα τον αυχένα της διάνοιάς τους στους δικούς σου ζυγούς· τους εξαπέστειλας, δηλαδή τους έβγαλες έξω, ή τους εξήγαγες ή τους ανέσυρες από τον λάκκο που δεν έχει νερό. Και λέμε ότι με αυτό υποδηλώνει είτε τον άδη, που δεν έχει ζωή· διότι εκλαμβάνουμε το νερό ως τύπο της ζωής, επειδή είναι ζωοποιό· είτε, και πολύ σωστά, θεωρούμε ως λάκκο την απάτη των ψευδώνυμων θεών.

Και ο προφήτης αποκρίνεται και λέει: Ιδού, ο βασιλιάς σου έρχεται σε εσένα δίκαιος και σωτήρας. Αυτός είναι πράος και επιβαίνει σε υποζύγιο και σε πουλάρι νέο, όχι σε άρματα. Έχεις το μοναδικό σημάδι του βασιλιά που έφτασε. Μόνος από τους βασιλιάδες ο Ιησούς κάθισε σε πουλάρι χωρίς σαμάρι, εισερχόμενος στην Ιερουσαλήμ με επευφημίες ως βασιλιάς. Και τι κάνει αυτός ο βασιλιάς αφού ήρθε; Και εσύ, μέσω του αίματος της διαθήκης, ελευθέρωσες τους δεσμίους σου από λάκκο που δεν έχει νερό.

Και ο Ησαΐας λέγει: Θα αναστηθούν οι νεκροί, και θα εγερθούν όσοι βρίσκονται στα μνημεία, και θα ευφρανθούν όσοι βρίσκονται στη γη. Και ο Ζαχαρίας λέγει: Και εσύ, με το αίμα της διαθήκης, ελευθέρωσες τους δεσμίους σου από λάκκο που δεν έχει νερό.