Οὐκοῦν οἱ διὰ σοφίας κοσμικῆς καὶ διὰ λόγου φαιδρότητος οἰκονομοῦντες τὴν Ἐκκλησίαν, διαρπάζουσί τε τοὺς Ἑλλήνων παῖδας, καὶ οἱονεὶ τὸ χρυσίον αὐτῶν καὶ τὸ ἀργύριον ἐκ πολλῆς ἄγαν ἐπιεικείας καταπλουτήσαντες, κλῆρον αὐτὸ ποιοῦνται Θεοῦ, τὰ εἰς δόξαν αὐτοῦ λαλοῦντες ἑτέροις, καὶ τὰ μὲν ἐκείνων ὀχυρώματα καταστρέφοντες, οἰκοδομοῦντες δὲ νοητῶς τὴν ἁγίαν πόλιν, τουτέστι τὴν Ἐκκλησίαν. <Ὄψεται Ἀσκάλων καὶ φοβηθήσεται, καὶ Γάζα καὶ ὀδυνηθήσεται σφόδρα, καὶ Ἀκκαρὼν, ὅτι ᾐσχύνθη ἀπὸ τῆς ἐλπίδος αὐτῆς· καὶ ἀπολεῖται βασιλεὺς ἀπὸ Γάζης, καὶ Ἀσκάλων οὐ μὴ κατοικηθῇ. καὶ κατοικήσουσιν ἀλλογενεῖς ἐν Ἀζώτῳ, καὶ καθελῶ ὕβριν ἀλλοφύλων.> Ὅτε πολέμου καὶ μάχης ἐμβολὴ κατανέμεται χώραν, εὐθαρσέστεραί πως εἰσὶ καὶ ἐν ἐλπίσιν ἔσθ᾽ ὅτε χρησταῖς, αἱ κατ᾽ αὐτὴν πόλεις· οἴονται γὰρ, ὅτι περιέσονται τῶν ἐχθρῶν ἢ τῷ πλήθει τῶν ἐνοικούντων ἐν αὐταῖς, ἢ τειχῶν ὀχυρότητι καὶ ταῖς τῶν τακτικῶν ἐπιστήμαις· εἰ δὲ δὴ γένοιτο τῶν παρά σφισιν ἁλῶναι μίαν, ἥπερ ἂν λέγοιτο δυνατωτάτη, τότε δὴ τότε πᾶσα μὲν ὀκλάζει πρὸς δέος, ἀποσείεται δὲ τὴν ἐλπίδα, τὴν τοῦ διαφυγεῖν δύνασθαί φημι, καὶ ὡς πεσοῦσα θρηνεῖ. ἁλούσης δὴ οὖν τῆς Τυρίων, τῆς οὕτω διαφανοῦς καὶ ἀλκιμωτάτης καὶ πλούτῳ κομώσης, φοβηθήσεται μὲν, φησὶν, Ἀσκάλων, ὀδυνηθήσεται δὲ Γάζα καὶ μὴν καὶ Ἀκκαρών. πόλεις δὲ αὗται τῶν Παλαιστινῶν.
Μετάφραση
Επομένως, εκείνοι που με την κοσμική σοφία και τη λαμπρότητα του λόγου κυβερνούν την Εκκλησία, αποσπούν τα παιδιά των Ελλήνων, και αφού πλουτίσουν, σαν να λέμε, από το χρυσάφι και το ασήμι τους με πάρα πολλή επιείκεια, το καθιστούν κληρονομιά του Θεού, μιλώντας στους άλλους για όσα συντελούν στη δόξα Του, και από τη μια καταστρέφοντας τα δικά τους οχυρά, ενώ από την άλλη οικοδομώντας πνευματικά την αγία πόλη, δηλαδή την Εκκλησία. <Θα δει η Ασκάλων και θα φοβηθεί, και η Γάζα και θα οδυνάται σφόδρα, και η Ακκαρών, διότι καταντροπιάστηκε για την ελπίδα της. Και θα χαθεί ο βασιλιάς από τη Γάζα, και η Ασκάλων δεν θα κατοικηθεί. Και θα κατοικήσουν αλλογενείς στην Άζωτο, και θα καταργήσω την αλαζονεία των αλλοφύλων.> Όταν η εισβολή του πολέμου και της μάχης απλώνεται σε μια χώρα, οι πόλεις της είναι κάπως πιο θαρραλέες και μερικές φορές τρέφουν χρηστές ελπίδες. Διότι νομίζουν ότι θα υπερισχύσουν των εχθρών είτε με το πλήθος των κατοίκων τους, είτε με την οχυρότητα των τειχών και με τις γνώσεις της πολεμικής τακτικής. Αν όμως συμβεί να αλωθεί μία από αυτές, η οποία εθεωρείτο η πιο δυνατή, τότε ακριβώς η καθεμία λυγίζει από τον φόβο, αποβάλλει την ελπίδα, εννοώ την ελπίδα ότι θα μπορέσει να διαφύγει, και θρηνεί σαν να έχει ήδη πέσει. Επειδή, λοιπόν, αλώθηκε η πόλη των Τυρίων, η τόσο ξακουστή και ισχυρότατη και γεμάτη από πλούτο, θα φοβηθεί, λέει, η Ασκάλων, και θα νιώσει οδύνη η Γάζα και φυσικά και η Ακκαρών. Και αυτές είναι πόλεις των Παλαιστινίων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες