Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΟΝΙΑΣ 1:9

Επομένως, ο αγιασμός σε αυτές τις περιπτώσεις δεν θα μπορούσε να σημαίνει την αποβολή της φαυλότητας, ούτε βέβαια τη μετοχή στο Άγιο Πνεύμα, αλλά, τρόπον τινά, το ότι κάποιοι έχουν προοριστεί και ξεχωριστεί για την εκπλήρωση κάποιου τέτοιου πράγματος. <Και θα συμβεί κατά την ημέρα της θυσίας του Κυρίου, να εκδικηθώ τους άρχοντες και τον οίκο του βασιλιά και όλους όσους έχουν ενδυθεί ξένα ενδύματα· και θα εκδικηθώ τους πάντες φανερά στα πρόπυλα κατά την ημέρα εκείνη, αυτούς που γεμίζουν τον οίκο του Κυρίου του Θεού τους με ασέβεια και δόλο.> Τρία είναι αυτά μέσω των οποίων θα μπορούσαν να ευημερούν πόλεις και χώρες: η βασιλεία και τα τάγματα των εξουσιών που υπάγονται σε αυτήν, και η περίφημη ιεροσύνη. Και αν μεν αυτά βρίσκονται σε καλή κατάσταση, σύμφωνα με ό,τι αρμόζει στο καθένα, τότε θα βρίσκονται σε καλή κατάσταση και τα πράγματα που υπάγονται σε αυτά, και διασώζεται ο λαός. Αν όμως επιλέξουν να τιμούν τη διεστραμμένη οδό και να διατρέχουν τέτοιο μονοπάτι, τα πάντα αμέσως θα καταλήξουν στην ασχήμια, και σχεδόν παραπαίουν προς τον όλεθρο. Διότι, όπως ακριβώς όταν δημιουργηθεί πόνος στο κεφάλι του σώματος, είναι αναγκαίο να τον συναισθάνονται και να συμπάσχουν τα υπόλοιπα μέλη· έτσι και όταν οι ηγέτες έχουν εκτραπεί προς το φαύλο και έχουν νοσήσει από την κλίση προς τα χειρότερα, είναι κατά κάποιον τρόπο ανάγκη να συμπέφτουν στη φθορά και οι υπήκοοι. Διότι, κατά κάποιον τρόπο, το υποτασσόμενο πλήθος συνηθίζει να ακολουθεί και να παρασύρεται από τις γνώμες αυτών που έλαχαν να κυβερνούν.

Έπειτα, πώς μπορούσε να νοηθεί ότι οι άλλοι θα φρόντιζαν για την τήρηση του νόμου, αν οι ηγέτες δεν έδιναν καμία σημασία σε αυτόν; Γι' αυτό ακριβώς λέει: «Θα εκδικηθώ φανερά στα πρόπυλα»· και αυτό που θέλει να δηλώσει είναι το εξής: Τον Ισραήλ, ο οποίος αμάρτανε πάρα πολλές φορές και δεν υπάκουε στα λόγια που δίνονταν μέσω των προφητών, τον καλούσε σε μετάνοια, διορθώνοντάς τον με εξωτερικές θλίψεις ως πατέρας, πλήττοντας κάποτε και τα ίδια τους τα σώματα. Όπως, για παράδειγμα, λέω, έπληξε με ανεμοφθορία τους καρπούς των αγρών, ή στέλνοντας κάποτε βρούχο και ακρίδες, ή συσσωρεύοντας κάμπιες, ή τη λεγόμενη ερυσίβη· τους έθλιψε επίσης «με πύρωση και με ίκτερο», σύμφωνα με τη φωνή του προφήτη. Επιφέροντας αυτά κατά καιρούς, κατά κάποιον τρόπο τους έπληττε μυστικά· τώρα όμως, λέει, θα εκδικηθώ φανερά στα πρόπυλα, δηλαδή, δεν θα επιφέρω κρυφά τις συνέπειες της οργής, δεν θα έρθει εναντίον σας βρούχος και ερυσίβη, ούτε σωματική ασθένεια· αλλά το γυμνό ξίφος των εχθρών που αστράφτει, και το οποίο απειλεί με όλεθρο όσους ασέβησαν απέναντί μου, και καταστρέφει ανελέητα στα ίδια τα πρόπυλα του ναού εκείνους που γεμίζουν τον οίκο του Θεού τους με ασέβεια και δόλο. Ποια είναι λοιπόν η ασέβεια; Και ποιος είναι ο δόλος;

Διέταξε δε αυτούς που απέμειναν στα Ιεροσόλυμα και μπόρεσαν να διαφύγουν, να θρηνήσουν γοερά, επειδή η Ιουδαία καταστράφηκε και η ξακουστή σε αυτούς πόλη ρημάχτηκε. Αυτό συνέβη επειδή όλος ο λαός που βρισκόταν σε αυτήν συναγωνιζόταν τους τρόπους των Χαναναίων και επέλεξε να μιμείται τα δικά τους έργα, εξισωνόμενος έτσι μαζί τους σε όλα, ώστε ίσως κάπου και να τους ξεπέρασε και να τους άφησε πίσω. Οι Χαναναίοι ήταν αλλογενείς, θεομίσητοι, αλιτήριοι και ειδωλολάτρες, και από τους πλέον κατηγορούμενους για κάθε είδους ατοπήματα. Γι' αυτό, άλλωστε, και στα ιερά γράμματα ονειδίζεται κάποιος, ακούγοντας: «Σπέρμα Χαναάν και όχι Ιούδα». Το ότι δε ο πλούτος τους ήταν ανώφελος, ένα στήριγμα σαθρό και εύθραυστο, το ερμηνεύει πάλι, διαβεβαιώνοντας ότι θα καταστραφούν όσοι υπερηφανεύονται για το ασήμι τους, δηλαδή, αυτοί που είχαν συνηθίσει να μεγαλοπιάνονται για τον πλούτο και τα χρήματα και να ανασηκώνουν υπεροπτικά τα φρύδια τους εξαιτίας αυτού. Διότι, επειδή νικήθηκαν από τα αισχρά κέρδη και προσέβλεπαν άπληστα σε αυτά, γέμισαν «τον οίκο του Θεού» τους, όπως λέει ο ίδιος, με ασέβεια και «δόλο»· για τον λόγο αυτόν, δικαίως ο πλούτος αποδεικνύεται ως κάτι το αδύναμο και ανώφελο, που δεν μπορεί να σώσει κανέναν.