Σοῦ τοίνυν τοῦ ἠγαπημένου, φησὶ, τοῦ ἐκνεμηθέντος εἰς κλῆρον ἐμοὶ ἐποίησα ἄλλαγμα Αἴγυπτον, καὶ Αἰθιοπίαν, τοῦτ᾽ ἔστι, πάλιν τὴν Αἴγυπτον· Αἰθίοπας γὰρ τοὺς Αἰγυπτίους ὀνομάζειν ἔθος τῇ θείᾳ Γραφῆ. Ἔφη γοῦν δι᾽ ἑνὸς τῶν ἁγίων προφητῶν, Καὶ ὑμεῖς, Αἰθίοπες, τραυματίαι μαχαίρας μού ἐστε. Εἰσεδεξάμην τοίνυν ἀντὶ σοῦ, φησὶ, τοὺς ἐν μολυσμοῖς ὄντας δεινοῖς, μόνον δὲ οὐχὶ καὶ ἀναπόβλητον ἔχοντας τὴν ἀκαθαρσίαν. Πλὴν ἀφ᾽ οὗ ἔντιμος ἐγένου, ἐναντίον μου ἐδοξάσθης. Οὐ γὰρ ἔμεινεν ὁ Ἰσραὴλ ἐν ἀποστροφῇ τε καὶ ἀτιμίᾳ διηνεκεῖ. Κληθήσεται γὰρ καὶ αὐτὸς διὰ πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ, καὶ τῆς τῶν ἁγίων δόξης κοινωνὸς ἔσται, καὶ μέτοχος. Ἐδοξάσθης γὰρ, φησὶ, κἀγώ σε ἠγάπησα. Τὸ δὲ, Δώσω ἀνθρώπους πολλοὺς ὑπὲρ σοῦ, καὶ ἄρχοντας ὑπὲρ τῆς κεφαλῆς σου, καταδηλοῦν ἔοικεν, ὅτι κεκλημένων κατὰ καιροὺς εἰς ἐπίγνωσιν τοῦ Χριστοῦ τῶν ἐξ Ἰσραὴλ, πλεῖστοί τινες ἔσονται μυσταγωγεῖν εἰδότες αὐτοὺς, ἄνθρωποι σοφοὶ καὶ ἐλλογιμώτατοι. Ὑπὲρ σοῦ γὰρ ποιῶν, φησὶ, δώσω πολλοὺς ἀνθρώπους. Δώσω δὲ καὶ ἄρχοντας ὑπὲρ τῆς σῆς λέγοντας κεφαλῆς· κεφαλὴ δὲ τῶν πιστευόντων Χριστὸς, εἰς ὃν πᾶσα βλέπει μυσταγωγία παρὰ τῶν εἰς τὸ καθηγεῖσθαι λαῶν ἀγομένων κατὰ καιροὺς, ψήφῳ δηλονότι τῇ παρ᾽ αὐτοῦ.
Μετάφραση
Για σένα λοιπόν τον αγαπημένο, λέει, ο οποίος έχεις απονεμηθεί σε εμένα ως κλήρος, έδωσα ως αντάλλαγμα την Αίγυπτο και την Αιθιοπία, δηλαδή, πάλι την Αίγυπτο· διότι η θεία Γραφή συνηθίζει να ονομάζει τους Αιγυπτίους Αιθίοπες. Είπε άλλωστε μέσω ενός από τους αγίους προφήτες: «Και εσείς, Αιθίοπες, είστε τραυματίες από τη ρομφαία μου». Αποδέχθηκα λοιπόν, λέει, αντί για σένα, εκείνους που βρίσκονταν σε φοβερούς μολυσμούς, και οι οποίοι σχεδόν είχαν αναπόβλητη την ακαθαρσία. Πλην όμως, από τότε που έγινες έντιμος, δοξάστηκες ενώπιόν μου. Διότι ο Ισραήλ δεν παρέμεινε σε διηνεκή αποστροφή και ατιμία. Θα κληθεί και αυτός μέσω της πίστεως στον Χριστό, και θα καταστεί κοινωνός και μέτοχος της δόξης των αγίων. Επειδή δοξάστηκες, λέει, και εγώ σε αγάπησα. Το δε χωρίο «Θα δώσω πολλούς ανθρώπους υπέρ σου, και άρχοντες υπέρ της κεφαλής σου», φαίνεται να καταδεικνύει ότι, όταν κατά καιρούς θα καλούνται στην επίγνωση του Χριστού εκείνοι από τον Ισραήλ, θα υπάρξουν πάρα πολλοί που θα γνωρίζουν να τους μυσταγωγούν, άνθρωποι σοφοί και λογιότατοι. Διότι ενεργώντας υπέρ σου, λέει, θα δώσω πολλούς ανθρώπους. Θα δώσω επίσης άρχοντες που θα ομιλούν υπέρ της δικής σου κεφαλής· και κεφαλή των πιστών είναι ο Χριστός, στον οποίο αποβλέπει κάθε μυσταγωγία εκ μέρους εκείνων που άγονται κατά καιρούς στην καθοδήγηση των λαών, προφανώς με τη δική Του επιλογή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες