Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΟΝΙΑΣ 2:15

4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

αὕτη ἡ πόλις ἡ φαυλίστρια ἡ κατοικοῦσα ἐπ᾿ ἐλπίδι, ἡ λέγουσα ἐν καρδίᾳ αὐτῆς· ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστι μετ᾿ ἐμὲ ἔτι. πῶς ἐγενήθη εἰς ἀφανισμὸν νομὴ θηρίων· πᾶς ὁ διαπορευόμενος δι᾿ αὐτῆς συριεῖ καὶ κινήσει τὰς χεῖρας αὐτοῦ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–4 από 4

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
Εἰ δὲ χρή τι τούτοις ἐπειπεῖν ἀναγκαῖον, ἀσφαλιζώμεθα τὰς ἑαυτῶν καρδίας, καὶ τὸ προσκρούειν Θεῷ κατά τι γοῦν ὅλως παντὶ παραιτώμεθα σθένει, ἵνα μὴ γενώμεθα πονηρῶν τε καὶ ἀνημέρων ἐνδιαίτημα θηρίων, φημὶ δὴ τῶν ἀκαθάρτων πνευμάτων, ἐξῃρημένης ἡμῶν ἁπάσης ἀρετῆς. καὶ τοῦτο οἶμαί ἐστι τὸ διὰ φωνῆς Ἱερεμίου πρὸς τὴν Ἱερουσαλὴμ εὖ μάλα καὶ σοφῶς εἰρημένον “Πόνῳ καὶ μάστιγι παιδευθήσῃ ”Ἱερουσαλὴμ, μὴ ἀποστῇ ἡ ψυχή μου ἀπὸ σοῦ, μὴ ποιήσω “σε ἄβατον γῆν, ἥτις οὐκ ἀποικηθήσεται.” Θεοῦ γὰρ ἡμῶν ἐξέλοντος τὴν ἀρετὴν, εἰσελάσει πάντως εἰς νοῦν καὶ καρδίαν τὰ βδελυρά τε καὶ ἀνόσια πάθη, καὶ οἷά τινες θῆρες ἐνδιαιτήσονται, συνεισφρήσει δὲ καὶ αὐτὴ τῶν ἀκαθάρτων πνευμάτων ἡ ἀγρία πληθύς. <Διότι κέδρος τὸ ἀνάστημα αὐτῆς. αὕτη ἡ πόλις ἡ φαυλίστρια, ἡ κατοικοῦσα ἐπ᾽ ἐλπίδι, ἡ λέγουσα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς Ἐγώ εἰμι καὶ οὐκ ἔσται μετ᾽ ἐμὲ ἔτι. πῶς ἐγενήθη εἰς ἀφανισμὸν, νομὴ θηρίων· πᾶς ὁ διαπορευόμενος δι᾽ αὐτῆς συριεῖ καὶ κινήσει τὰς χεῖρας αὐτοῦ.> Ὡς ἀεὶ μέγα φρονεῖν ᾑρημένη, καὶ ὑπέρφρων καὶ ἀλάζων ἡ Νινευὶ διαβέβληται. καὶ ἦν τοῦτο κατὰ ἀλήθειαν, ὀφρὺν ἀνασπῶσα τὴν ὑπερτάτην κατὰ παντὸς ἔθνους καὶ πάσης ἀρχῆς, καὶ ὀλίγου παντελῶς ἀξιοῦσα λόγου τὴν ἑτέρων ἰσχύν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αν όμως είναι αναγκαίο να προσθέσουμε κάτι σε αυτά, ας ασφαλίσουμε τις καρδιές μας, και ας αποφύγουμε με κάθε δύναμη να προσκρούσουμε στον Θεό στο παραμικρό, για να μην γίνουμε κατοικία πονηρών και άγριων θηρίων, εννοώ βέβαια των ακάθαρτων πνευμάτων, έχοντας στερηθεί κάθε αρετή. Και αυτό νομίζω πως είναι εκείνο που ειπώθηκε πολύ εύστοχα και σοφά προς την Ιερουσαλήμ δια της φωνής του Ιερεμία: «Με πόνο και με μάστιγα θα παιδευτείς, Ιερουσαλήμ, για να μην απομακρυνθεί η ψυχή μου από εσένα, για να μην σε κάνω γη άβατη, η οποία δεν θα κατοικηθεί». Διότι, εάν ο Θεός αφαιρέσει από εμάς την αρετή, θα εισβάλουν οπωσδήποτε στον νου και την καρδιά τα βδελυρά και ανόσια πάθη, και θα εγκατασταθούν σαν άγρια θηρία, και μαζί τους θα εισχωρήσει και αυτό το ίδιο το άγριο πλήθος των ακάθαρτων πνευμάτων. <Διότι σαν του κέδρου είναι το ανάστημά της. Αυτή είναι η πόλη η καταφρονητική, που κατοικούσε με ασφάλεια, που έλεγε στην καρδιά της: «Εγώ είμαι και καμιά άλλη δεν θα υπάρξει μετά από εμένα». Πώς κατέληξε σε αφανισμό, σε βοσκή θηρίων; Καθένας που περνά μέσα από αυτήν θα σφυρίξει και θα κουνήσει τα χέρια του>. Επειδή πάντα επέλεγε να έχει υψηλό φρόνημα, η Νινευή κατηγορείται ως υπερήφανη και αλαζονική. Και αυτό ήταν αλήθεια, καθώς ύψωνε με υπεροψία το βλέμμα της απέναντι σε κάθε έθνος και κάθε εξουσία, και θεωρούσε παντελώς ανάξια λόγου την ισχύ των άλλων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
μεμαρτύρηκε δὲ τοῦτο καὶ ὁ προφήτης Ἀμβακοὺμ περὶ τοῦ βασιλέως Ἀσσυρίων λέγων, ὅτι “Καὶ αὐτὸς ἐν ”βασιλεῦσιν ἐντρυφήσει, καὶ τύραννοι παίγνια αὐτοῦ, καὶ “αὐτὸς εἰς πᾶν ὀχύρωμα ἐμπαίξεται.” ὅτι τοίνυν ὑπερόφρυς ἄγαν, ὑψοῦ τε ἠρμένη, καὶ ἀναφοιτῶσα λίαν εἰς τὸ ἐξήνιον ἡ τῶν Χαλδαίων μητρόπολις, διατρανοῖ πάλιν, ἀναστήματι κέδρου παρεικάζων αὐτὴν, καὶ φαυλίστριαν ὀνομάζων. τοῦτο δ᾽ ἂν μάθοις ὀρθῶς τε καὶ ἀτρεκῶς εἰρημένον ἐκ τῶν τοῦ Ῥαψάκου λόγων· ὃς, ἐπείπερ ἧκεν εἰς τὴν Ἰουδαίαν, εἶτα τοῖς ἐν τῷ τείχει προσέβαλε, τῆς ἀνωτάτω κατεφλυάρει δόξης. ἔφασκε γάρ “Τάδε λέγει ὁ βασιλεύς Μὴ ἀπατάτω ”ὑμᾶς Ἐζεκίας λόγοις, οἳ οὐ δυνήσονται ῥύσασθαι ὑμᾶς, “καὶ μὴ λεγέτω ὑμῖν Ἐζεκίας ὅτι ῥύσεται ὑμᾶς ὁ Θεός.” καὶ μετ᾽ ὀλίγα “Μὴ ἐῤῥύσαντο οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν ἕκαστος ”τὴν ἑαυτοῦ χώραν ἐκ χειρὸς βασιλέως Ἀσσυρίων;” αὕτη τοίνυν ἡ φαυλίστρια πόλις, ἡ κατοιομένη τε καὶ λέγουσα Ἐγώ εἰμι καὶ οὐκ ἔσται μετ᾽ ἐμὲ ἔτι. ἐπειδὴ τοίνυν τὴν οὕτως αἰσχρὰν καὶ ἐπάρατον ἀλαζονείαν ἐν καυχήματος τάξει λαμπροῦ ποιεῖσθαι φιλεῖ, ταύτῃτοι λοιπὸν πρὸς τοῦτο ἀθλιότητος κατοιχήσεται, ὡς καὶ ἐπ᾽ αὐτῇ χρῆναι λέγειν Πῶς ἐγενήθης εἰς ἀφανισμὸν, νομὴ θηρίων· τὸ δὲ πῶς εἴη ἂν οὐκ ἐρωτῶντος καὶ ἀναμαθεῖν ἐθέλοντος, τεθαυμακότος δὲ μᾶλλον τὴν ἐλπίδος ἐπέκεινα μεταβολήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτό άλλωστε το μαρτύρησε και ο προφήτης Αββακούμ για τον βασιλιά των Ασσυρίων λέγοντας ότι «Και αυτός θα χλευάσει βασιλιάδες, και οι τύραννοι θα είναι τα παιχνίδια του, και αυτός θα εμπαίξει κάθε οχύρωμα». Ότι, λοιπόν, ήταν πάρα πολύ υπερόπτης, είχε υψωθεί υπερβολικά και είχε φτάσει σε άκρο αγερωχίας η μητρόπολη των Χαλδαίων, το διατρανώνει πάλι, παρομοιάζοντάς την με ανάστημα κέδρου και ονομάζοντάς την χλευάστρια. Αυτό δε θα μπορούσες να μάθεις ότι έχει ειπωθεί σωστά και με ακρίβεια από τα λόγια του Ραψάκη, ο οποίος, αφού ήρθε στην Ιουδαία και έπειτα προσέβαλε όσους βρίσκονταν στο τείχος, φλυαρούσε υβριστικά κατά της ύψιστης δόξας. Διότι έλεγε: «Αυτά λέει ο βασιλιάς: Ας μην σας εξαπατά ο Εζεκίας με λόγια, τα οποία δεν θα μπορέσουν να σας γλιτώσουν, και ας μην σας λέει ο Εζεκίας ότι θα σας γλιτώσει ο Θεός». Και λίγο πιο κάτω: «Μήπως οι θεοί των εθνών γλίτωσαν ο καθένας τη δική του χώρα από τα χέρια του βασιλιά των Ασσυρίων;» Αυτή, λοιπόν, η χλευάστρια πόλη, η οποία επαίρεται και λέει: Εγώ είμαι και καμία άλλη δεν θα υπάρξει μετά από εμένα. Επειδή, λοιπόν, συνηθίζει να θεωρεί ως λαμπρό καύχημα μια τόσο αισχρή και καταραμένη αλαζονεία, για αυτόν ακριβώς τον λόγο θα καταπέσει σε τέτοια αθλιότητα, ώστε να πρέπει να λεχθεί για αυτήν: Πώς παραδόθηκες στον αφανισμό, και έγινες βοσκότοπος θηρίων; Το δε «πώς» δεν είναι έκφραση κάποιου που ρωτά και θέλει να μάθει, αλλά μάλλον κάποιου που εκπλήσσεται για την πέρα από κάθε προσδοκία μεταβολή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
τὰ γάρ τοι μεγάλα καὶ ἀδόκητα τῶν κακῶν οὐκ ἔξω θαύματος, φιλεῖ δέ πως καταπλήττειν τοὺς θεωμένους, ἤτοι τοὺς μεμαθηκότας. οὕτω καὶ συριεῖ πᾶς ἐπ᾽ αὐτῇ καὶ κινήσει τὰς χεῖρας, συμπλήττων ἀλλήλαις, καθάπερ ἐγᾦμαι, καὶ ἀνακροτῶν ἀπὸ τοῦ θαυμάσαι, καὶ ἠχὴν ἐκ στόματος ἱεὶς, τὴν ἐν συριγμῷ καὶ ἀσημοτέραν. γράφει δὲ ὥσπερ ἡμῖν καὶ διὰ τούτων εὖ μάλα τὸν ἐπ᾽ ἀδοκήτοις συμφοραῖς οἱονεὶ καταπεπληγμένον. “Ὑπερηφάνοις οὖν ἄρα Θεὸς ἀντιτάσσεται·” καὶ σοφὸν εἶναί φημι καὶ ἀξιόληπτον τὸ παράγγελμα “Μὴ ἐξύψου ”σεαυτὸν, ἵνα μὴ πέσῃς,” καὶ πάλιν “Ὃς ὑψηλὸν ποιεῖ τὸν ”ἑαυτοῦ οἶκον, ζητεῖ συντριβήν.” ὅνπερ γὰρ τρόπον τὰ εἰς ὕψος πολὺ καὶ πέρα μέτρου διανιστάμενα τῶν οἰκοδομημάτων ἑτοιμότερά πως εἰς κλόνον εἰσὶ, πλείστην τε ὅσην τὴν ὑποψίαν τοῦ σφισιν αὐτοῖς περιθραυσθήσεσθαι νοσεῖ· οὕτω καὶ ἀνθρώπου ψυχὴ τῇ τῶν λογισμῶν ματαιότητι πρὸς ὑπεροψίαν ἐξογκουμένη, σαθρά τε καὶ εὐανάτρεπτος καὶ ῥᾳδία πεσεῖν. εἰ δὲ δὴ πράττοιτο τὸ χρῆμα κατὰ Θεοῦ, τὸ τηνικάδε λοιπὸν τὸ ἀντερεῖδον οὐδέν. <Ὢ ἡ ἐπιφανὴς καὶ ἀπολελυτρωμένη ἡ πόλις ἡ περιστερά.> Μέτεισιν εὐθὺς εἰς ἀνάμνησιν τῆς Ἰουδαίων, φημὶ δὴ τῆς Ἱερουσαλὴμ, ἢν ἐπείπερ εἷλον Ἀσσύριοι, τετίκασι δίκας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι τα μεγάλα και απροσδόκητα κακά δεν περνούν χωρίς έκπληξη, αλλά συνήθως καταπλήσσουν εκείνους που τα βλέπουν, ή εκείνους που τα πληροφορούνται. Έτσι λοιπόν ο καθένας θα σφυρίξει γι' αυτήν και θα κινήσει τα χέρια του, χτυπώντας τα μεταξύ τους, όπως νομίζω, και χειροκροτώντας από την έκπληξη, και βγάζοντας από το στόμα του έναν ήχο όμοιο με σφύριγμα και άναρθρο. Μας περιγράφει δηλαδή πολύ καλά μέσω αυτών εκείνον που σαν να έχει καταπλαγεί από τις απροσδόκητες συμφορές. «Ο Θεός, λοιπόν, αντιτάσσεται στους υπερήφανους»· και θεωρώ ότι είναι σοφό και αξιοπρόσεκτο το παράγγελμα: «Μην εξυψώνεις τον εαυτό σου, για να μην πέσεις», και πάλι: «Εκείνος που κάνει υψηλό το σπίτι του, αναζητά τη συντριβή». Διότι, όπως ακριβώς τα οικοδομήματα που υψώνονται πάρα πολύ και πέρα από το μέτρο είναι πιο έτοιμα να κλονιστούν, και διατρέχουν τον μέγιστο κίνδυνο να γκρεμιστούν από μόνα τους· έτσι και η ψυχή του ανθρώπου, όταν διογκώνεται προς την υπεροψία από τη ματαιότητα των λογισμών, είναι σαθρή, ευανάτρεπτη και έτοιμη να πέσει. Αν μάλιστα αυτό το πράγμα γίνεται εναντίον του Θεού, τότε λοιπόν δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να αντισταθεί. <Αλίμονο στην επιφανή και λυτρωμένη πόλη, την περιστερά.> Προχωρεί αμέσως στην ανάμνηση της πόλης των Ιουδαίων, δηλαδή της Ιερουσαλήμ, για την οποία, επειδή την κυρίευσαν οι Ασσύριοι, πλήρωσαν το τίμημα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
ΤΙΤΛ. ΛΑʹ. —Περὶ πόλεως ἀσεβείας πεπληρωμένης. «Εἶδον ἀνομίαν καὶ ἀντιλογίαν ἐν τῇ πόλει.» «Ἐν τόποις ἀσεβῶν ἀναλίσκονται ἄνθρωποι.» «Ἄνδρες ἀσεβεῖς ἐξέκαυσαν πόλιν.» «Οὐ μὴ ὑπάρξῃ ἐξηγητὴς ἔθνει παρανόμῳ.» «Ὦ πόλις αἱμάτων, ὅλη ψευδὴς, πλήρης ἀδικίας!» «Ὦ πόλις ἡ φαυλίστρια! ἡ κατοικοῦσα ἐπ᾽ ἐλπίδι, ἡ λέγουσα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς· Ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔσται μετ᾽ ἐμὲ ἔτι. Πῶς ἐγενήθη εἰς ἀφανισμὸν, νομὴ θηρίων; πᾶς ὁ διαπορευόμενος δι᾽ αὐτῆς, συριεῖ, καὶ κινήσει τὰς χεῖρας αὐτοῦ.» «Ὦ πόλις ἐργαζομένη μάταια!» «Τὴν ὀργήν μου εἰς ἔθνος ἄνομον ἀποστελῶ.» «Ἀσεβῶν πόλις, εἰς τὸν αἰῶνα οὐ μὴ οἰκοδομηθῇς.» «Πῶς ἐγένετο πόρνη, πόλις πιστὴ Σιὼν, πλήρης κρίσεως, ἐν ᾗ δικαιοσύνη ἐκοιμήθη ἐν αὐτῇ, νῦν δὲ φονευταί.» «Ἄκουε ταῦτα ἡ τρυφερὰ, ἡ καθημένη, ἡ πεποιθυῖα, ἡ λέγουσα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς, Ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔσται μετ᾽ ἐμοῦ ἔτι. Πῶς ἐγενήθη εἰς ἀφανισμόν;» «Ὦ πόλις ψευδὴς, ὅλη καταδυναστεία ἐν αὐτῇ!
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΤΙΤΛΟΣ ΛΑʹ. — Περί πόλεως πλήρους ασεβείας. «Είδα ανομία και αντιλογία μέσα στην πόλη.» «Σε τόπους ασεβών εξολοθρεύονται άνθρωποι.» «Άνδρες ασεβείς κατέκαψαν την πόλη.» «Δεν πρόκειται να υπάρξει καθοδηγητής σε παράνομο έθνος.» «Ω πόλη των αιμάτων, ολόκληρη ψεύτικη, γεμάτη αδικία!» «Ω πόλη εκφαυλισμένη! εσύ που κατοικείς με ασφάλεια, που λες μέσα στην καρδιά σου: "Εγώ είμαι, και δεν θα υπάρξει άλλη μετά από εμένα". Πώς παραδόθηκε στον αφανισμό, βοσκότοπος θηρίων; Καθένας που περνά μέσα από αυτήν, θα σφυρίξει κοροϊδευτικά και θα κουνήσει τα χέρια του.» «Ω πόλη που κοπιάζεις μάταια!» «Την οργή μου θα αποστείλω σε έθνος άνομο.» «Πόλη των ασεβών, στον αιώνα δεν πρόκειται να οικοδομηθείς ξανά.» «Πώς έγινε πόρνη, η πιστή πόλη Σιών, η γεμάτη από δίκαιη κρίση, στην οποία αναπαυόταν η δικαιοσύνη, ενώ τώρα κατοικούν φονιάδες.» «Άκου αυτά εσύ η τρυφηλή, που κάθεσαι, που έχεις σιγουριά, που λες μέσα στην καρδιά σου, "Εγώ είμαι, και δεν θα υπάρξει άλλη πλάι σε μένα". Πώς παραδόθηκε στον αφανισμό;» «Ω πόλη ψεύτικη, ολόκληρη καταδυναστεία υπάρχει μέσα της!»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες