Οὐκοῦν “Ἕως καιρὸν ἔχομεν, ἐργαζόμεθα τὸ ἀγαθὸν πρὸς πάντας.” ἕως ἐνδίδωσιν ὁ Δεσπότης ἀνεξικακῶν ὡς Θεὸς, ποιώμεθα τὴν μετάγνωσιν, προσάγωμεν ἱκετείας, ἀναφωνῶμεν δεδακρυμένοι “Ἁμαρτίας νεότητός μου καὶ ἀγνοίας ”μου μὴ μνησθῇς,” συνάπτωμεν ἑαυτοὺς δι᾽ ἁγιασμοῦ καὶ νήψεως· σκεπασθησόμεθα γὰρ οὕτως ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς, καὶ τὴν ἐκ τῶν πταισμάτων κηλίδα διανιψόμεθα πρὸ τοῦ ἐπελθεῖν ἐφ᾽ ἡμᾶς ἡμέραν θυμοῦ Κυρίου. ἥξει γὰρ ἥξει κατὰ καιροὺς ἐξ οὐρανῶν ὁ Κριτὴς, ἀποδώσει τε ἑκάστῳ κατὰ τὸ ἔργον αὐτοῦ. <Ζητήσατε τὸν Κύριον πάντες ταπεινοὶ γῆς, κρῖμα ἐργάζεσθε, καὶ ζητήσατε δικαιοσύνην, ζητήσατε πραότητα, καὶ ἀποκρίνεσθε αὐτὰ, ὅπως σκεπασθῆτε ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς Κυρίου.> Τίνα δὴ τρόπον συνδεθεῖεν αὐτῷ, καίτοι βδελυρὸν καὶ ἀπαίδευτον ὄντες ἔθνος, καταμηνύει σαφῶς. ζητεῖν γὰρ ἐπιτάττει τὸν Κύριον, κρῖμά τε ἐργάζεσθαι καὶ δικαιοσύνην καὶ ἀποκρίνεσθαι αὐτά.
Μετάφραση
Επομένως, «Εφόσον έχουμε καιρό, ας εργαζόμαστε το αγαθό προς όλους». Όσο παραχωρεί χρόνο ο Δεσπότης, δείχνοντας ανεξικακία ως Θεός, ας μετανοήσουμε, ας προσφέρουμε ικεσίες, ας αναφωνήσουμε δακρυσμένοι: «Τις αμαρτίες της νεότητάς μου και της άγνοιάς μου μην τις θυμηθείς», ας συνδεθούμε μαζί Του μέσω αγιασμού και νήψης· διότι έτσι θα προστατευθούμε κατά την ημέρα της οργής, και θα ξεπλύνουμε την κηλίδα των σφαλμάτων μας πριν έρθει πάνω μας η ημέρα του θυμού του Κυρίου. Διότι θα έρθει, βεβαίως θα έρθει, την κατάλληλη στιγμή από τους ουρανούς ο Κριτής, και θα αποδώσει στον καθένα σύμφωνα με το έργο του. <Αναζητήστε τον Κύριο όλοι οι ταπεινοί της γης, πράττετε το δίκαιο, και αναζητήστε τη δικαιοσύνη, αναζητήστε την πραότητα, και ανταποκριθείτε σε αυτά, ώστε να προστατευθείτε κατά την ημέρα της οργής του Κυρίου.> Το με ποιον τρόπο, λοιπόν, θα μπορούσαν να συνδεθούν μαζί Του, αν και είναι έθνος βδελυρό και απαίδευτο, το φανερώνει σαφώς. Διότι προστάζει να αναζητούν τον Κύριο, να πράττουν το δίκαιο και τη δικαιοσύνη και να ανταποκρίνονται σε αυτά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες