ὅτι δὲ οὐκ ἄμισθος ὁ ἐπὶ τῷδε πόνος, σαφηνιεῖ λέγων ὁ Χριστοῦ μαθητής “Ὅτι ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἐκ πλάνης ”ὁδοῦ αὐτοῦ, σώσει ψυχὴν αὐτοῦ ἐκ θανάτου καὶ καλύψει “πλῆθος ἁμαρτιῶν.” εἰ δὲ δή τις οἴοιτο τὸ ἀποκρίνεσθαι αὐτὰ καταδηλοῦν, ὅτι μελέτην αὐτὰ ποιεῖσθαι προσήκει, καὶ τῇδε νοείτω. προστέταχε γὰρ καὶ ὁ Μωυσέως νόμος περὶ τῶν τοῦ Θεοῦ λογίων, ὅτι “καὶ λαλήσεις ἐν αὐτοῖς καθή- ”μενος, καὶ πορευόμενος ἐν ἀγορᾷ, κοιταζόμενος καὶ διαν- “ιστάμενος.” ψάλλει δὲ καὶ ὁ Δαυείδ “Καὶ μελετήσω ἐν ”τοῖς δικαιώμασί σου διὰ παντός.” <Διότι Γάζα διηρπασμένη ἔσται, καὶ Ἀσκάλων εἰς ἀφανισμὸν, καὶ Ἄζωτος μεσημβρίας ἐκριφήσεται, καὶ Ἀκαρὼν ἐκριζωθήσεται.> Οἰκονομεῖ τι πάλιν ὁ λόγος καὶ προαπαγγέλλει σαφῶς τῶν ἐσομένων κατὰ καιροὺς εἰς παράκλησιν καὶ παραμυθίαν τοῖς ἐξ Ἰσραήλ. καὶ τί δὴ τοῦτο, ἐρῶ. πεπορθημένων τῶν Ἱεροσολύμων, καὶ ἁπάσης δὲ τῆς Ἰουδαίας κατειλημμένης ὑπὸ τοῦ Ναβουχοδονόσορ, αἱ περίοικοι τῶν ἀλλοφύλων πόλεις ἐπεγάνυντο τοῖς πεπονθόσι καὶ κατεμειδίων τῶν πεπορθημένων, ἔθυον δὲ καὶ τοῖς ἰδίοις θεοῖς, ὡς τὸ πᾶσιν ἀπηχθημένον ἀπολωλεκόσι γένος· ἀπετόλμων δὲ λέγειν, ὡς ἀνόνητον αὐτοῖς τὸ ἐπὶ Θεῷ πεποιθέναι διὰ πραγμάτων αὐτῶν ἐξελήλεγκται, ᾤοντό τε ὅτι καὶ τῆς ἄνωθεν ἐπικουρίας εὐσθενεστέρα τε καὶ ἐν ἀμείνοσιν ἡ τῶν Βαβυλωνίων ἐγένετο χείρ.
Μετάφραση
Το ότι όμως δεν μένει χωρίς αμοιβή ο κόπος γι' αυτό, το κάνει σαφές ο μαθητής του Χριστού λέγοντας: «Ότι εκείνος που επιστρέφει έναν αμαρτωλό από την πλάνη της οδού του, θα σώσει την ψυχή του από τον θάνατο και θα καλύψει πλήθος αμαρτιών». Αν, βέβαια, κάποιος νομίζει ότι το να αποκρίνεται κανείς σε αυτά φανερώνει ότι πρέπει να τα μελετά, ας το κατανοήσει με αυτόν τον τρόπο. Διότι και ο νόμος του Μωυσή έχει προστάξει για τα λόγια του Θεού, ότι «και θα μιλάς γι' αυτά καθήμενος, και πορευόμενος στον δρόμο, όταν ξαπλώνεις και όταν σηκώνεσαι». Και ο Δαβίδ ψάλλει: «Και θα μελετώ τα δικαιώματά σου διαπαντός». <Διότι η Γάζα θα είναι λεηλατημένη, και η Ασκάλων θα αφανιστεί, και η Άζωτος θα εκδιωχθεί το μεσημέρι, και η Ακκαρών θα εκριζωθεί.> Ο λόγος πάλι οικονομεί κάτι και προαναγγέλλει σαφώς όσα πρόκειται να συμβούν στους μελλοντικούς καιρούς προς παρηγοριά και παραμυθία εκείνων που προέρχονται από τον Ισραήλ. Και τι είναι αυτό, θα το πω. Όταν πορθήθηκαν τα Ιεροσόλυμα, και όλη η Ιουδαία καταλήφθηκε από τον Ναβουχοδονόσορα, οι γειτονικές πόλεις των αλλοφύλων χαίρονταν με όσα είχαν πάθει και χλεύαζαν τους καταστραμμένους, και θυσίαζαν μάλιστα στους δικούς τους θεούς, επειδή είχαν εξολοθρεύσει το γένος που ήταν μισητό σε όλους· τολμούσαν δε να λένε ότι αποδείχθηκε από τα ίδια τα πράγματα πως τους ήταν ανώφελο το να έχουν εμπιστοσύνη στον Θεό, και νόμιζαν ότι η ισχύς των Βαβυλωνίων αποδείχθηκε πιο δυνατή και ανώτερη από την άνωθεν βοήθεια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες